I GSK 1014/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Zielińska Sędzia NSA Zofia Borowicz Sędzia del. WSA Lidia Ciechomska-Florek (spr.) Protokolant Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej N. Spółki z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 6 lutego 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 1374/13 w sprawie ze skargi N. Spółki z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 lutego 2014 r. w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1374/13, oddalił skargę spółki N. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2013 r. w przedmiocie określenia wartości celnej towaru oraz kwoty długu celnego. Sąd I instancji przyjął następujący stan faktyczny sprawy. W dniu 8 kwietnia 2008 r. Agencja Celna F., działając jako bezpośredni przedstawiciel N. Spółka z o.o., dokonała zgłoszenia celnego SAD nr [...], w którym dla towaru określonego jako: 1] ciekłokrystaliczny wyświetlacz LCD, część monitora, bez wyjść AV/TV - 220 szt. (poz. 1 SAD) - zadeklarowała kod TARIC 8531 20 95 90 z zerową stawką celną, 2] sterownik wyświetlacza ciekłokrystalicznego (LCD), część monitora - 220 szt. (poz. 2 SAD) - zadeklarowała kod TARIC 8537 10 99 99 i stawkę celną w wysokości 2,10 % wartości celnej towaru, 3] płytka klawiszy do sterownika panela LCD - 10 szt. (poz. 3 SAD) zadeklarowała kod TARIC 8538 90 99 99 i stawkę celną w wysokości 1,70 % wartości celnej towaru, 4] kabel płytki klawisza, przewody do zasilania lamp CCFL, przewody do zasilania sterowników panela LCD - 470 szt. (poz. 4 SAD) - zadeklarowała kod TARIC 8544 42 90 00 i stawkę celną w wysokości 3,30 % wartości celnej towaru, 5] przetwornica do zasilania sterowników panela LCD - 100 szt. (poz. 5 SAD) - zadeklarowała kod TARIC 8504 40 90 90 i stawkę celną w wysokości 3,30 % wartości celnej towaru. Zgłoszenie celne zostało przyjęte jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L 302 z 19.10.1992 ze zm.), zwany dalej WKC, co spowodowało objęcie towaru z mocy prawa procedurą dopuszczenia do swobodnego obrotu oraz określenia należności celnych i kwoty podatku od towarów i usług. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez Referat Kontroli Przedsiębiorców Urzędu Celnego w K. w siedzibie spółki ustalono, że importer dla towaru określonego jako ciekłokrystaliczny wyświetlacz LCD, część monitora bez wyjść AV/TV, zadeklarował nieprawidłowy kod TARIC, co miało wpływ na określenie kwoty wynikającej z długu celnego i ustalenia kwoty podatku od towarów i usług od importowanych towarów. Naczelnik Urzędu Celnego III "Port Lotniczy" w W., decyzją nr [...] z dnia 17 marca 2011r. dokonał retrospektywnego zaksięgowania należności celnych od towarów ujętych w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] z dnia 8 kwietnia 2008r. w wysokości 17.668,00 zł. Towar wskazany w poz. 1 SAD zaklasyfikowano do kodu 8528 59 90 90 ze stawką celną 14%. Co do pozostałych towarów zadeklarowanych w poz. 2, 3, 4, 5 SAD kalkulacja pozostała bez zmian. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia 3 kwietnia 2013 r., uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego III i orzekł, że prawidłowa kwota wynikająca z długu celnego od towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu wg ww. zgłoszenia celnego SAD podlegająca retrospektywnemu zaksięgowaniu wynosi 4.933,00 zł. Organ II instancji zmienił klasyfikację importowanych towarów zadeklarowaną w poz.1 SAD (ciekłokrystaliczny wyświetlacz LCD, część monitora bez wyjść AV/TV) określając kod towaru 8529 90 92 44 ze stawką celną 5% i zmieniając dla tego towaru wartość celną i wysokość długu celnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie spółka zarzuciła: a) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.; - art. 121, art. 122, art. 180 i art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne poprzez sprzeczność ustaleń organu administracji z zebranym w sprawie materiałem dowodowym; - art. 12 i art. 187 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, poprzez nie zebranie i nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, które polega na nieuwzględnieniu pełnych danych technicznych oraz zastosowania importowanych towarów skutkującym niewłaściwą oceną stanu i klasyfikacją taryfową importowanych towarów, b) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.; - art. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 286) oraz Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, zawartych w załączniku do tego rozporządzenia, poprzez błędną wykładnię skutkującą uznaniem, że importowane przez spółkę towary zgłoszone w dokumencie SAD [...] podlegają zaklasyfikowaniu do kodu TARIC 8529 90 92 44, dla którego stawka celna wynosi 5%, - a z ostrożności, w wypadku nie uwzględnienia powyższych zarzutów i uznania, że importowane przez spółkę towary zgłoszone w dokumencie SAD [...] z dnia 8 kwietnia 2008r. podlegają zaklasyfikowaniu do kodu TARIC 8529 90 92 44 - zarzucono brak zastosowania art. 1 i art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1897/2006 z dnia 19 grudnia 2006r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1255/96 zawieszające czasowo cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne (Dz. U. WE L 395 z 31.12.2006) skutkujące pominięciem tego, że w okresie od dnia 1 stycznia 2007 roku do dnia 31 grudnia 2008r. stawka cła autonomicznego Wspólnej Taryfy Celnej dla towarów klasyfikowanych wg kodu TARIC 8529 90 92 44 wynosiła 0%. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił. W uzasadnieniu wyroku wskazał, że kwestią sporną w sprawie jest prawidłowość klasyfikacji taryfowej towaru sprowadzonego w dniu 8 kwietnia 2008 r. wg SAD nr [...] (poz.1 SAD). Zgłaszający sklasyfikował importowany towar do pozycji 8531 (kod TARIC 8531 20 95 90), ze stawką celną zerową i stawką podatku VAT w wysokości 22% a organy celne dokonały zmiany taryfikacji towaru klasyfikując go do kodu TARIC 8529 90 92 44 ze stawką celną w wysokości 5% wartości celnej. Sąd I instancji uznał, że istota sporu sprowadza się do odmiennych stanowisk w kwestii cech i właściwości, jakie powinien posiadać towar, aby mógł być zaklasyfikowany do podpozycji CN 8529 90 20. Sąd wskazał, że w dacie zgłoszenia celnego w sprawie obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1214/2007 z 20 września 2007 r. (Dz.U. WE L 286 z 31.10.2007r.) zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie zmiany nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Wyjaśnił, że stosowanie Wspólnej Taryfy Celnej przez państwa członkowskie powoduje, że cła na towary przywożone z państw trzecich do wszystkich państw członkowskich oraz nomenklatura są jednolite. Dodatkowo, w związku z preferencjami celnymi, zawieszeniem cła, opłatami rolnymi, cłami antydumpingowymi i opłatami wyrównawczymi, ograniczeniami w przywozie i wywozie, refundacjami wywozowymi, Wspólnota posługuje się zintegrowaną taryfą celną TARIC. Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Komisja ustanowiła Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich (TARIC), która spełnia wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki handlowej, rolnej i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. Następnie Sąd wskazał na klasyfikację taryfową towarów, której dokonuje się na podstawie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), uwag do sekcji i działów do Taryfy, a które decydują o tym, jak należy klasyfikować poszczególne towary, ustalenia dotyczące praktyki klasyfikacyjnej takich towarów w krajach Unii Europejskiej oraz dostępnych danych dotyczących danego produktu. Sąd podniósł, że zdaniem spółki, importowane moduły LCD z racji ich wykorzystania przez spółkę do budowy systemów wizualizacji obrazu NGT6-04, winny być klasyfikowane do podpozycji CN 8529 90 20 właściwej m.in. dla części aparatury objętej podpozycją 8528 51 00 (monitory w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471). Głównym bowiem składnikiem systemów wizualizacji obrazu NGT6-04 jest jednostka centralna (komputer), która zarządza całym systemem i z której pochodzą sygnały odtwarzane następnie na tablicach LCD wykonanych z importowanych modułów LCD. Zdaniem Sądu, stwierdzenie przez spółkę, że skoro sporne moduły LCD mogą współpracować z maszynami do automatycznego przetwarzania danych to powinny być klasyfikowane jako przeznaczone zasadniczo do współpracy z maszynami do automatycznego przetwarzania danych, nawet w sytuacji gdy mogą odtwarzać sygnały z innych źródeł jest nieuprawnione. Nie jest też zasadne twierdzenie, że argumentacja ta, zdaniem spółki, znajduje potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lutego 2009r. w sprawie C- 376/07. Sąd przyjął, że przedmiotem importu były moduły LCD zawierające podświetlenie lampą fluorescencyjną z zimną katodą (CCFL) oraz wyposażenie w postaci inwertorów i płytek drukowanych do adresacji pikseli. Przedmiotowe moduły stanowią części składowe monitorów ujętych w pozycji 8528 WTC. Sąd zgodził się z organem celnym, że klasyfikację modułów LCD należy rozpatrywać w kontekście postanowień uwagi 2 do sekcji XVI taryfy celnej. Moduły te po zmontowaniu z innymi podzespołami są zdolne do pełnienia funkcji urządzeń z pozycji 8528. Są one niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania tego rodzaju urządzeń i przeznaczone są wyłącznie do określonych typów tych urządzeń. Mogą zatem być uznane za "części" składowe aparatury z pozycji 8528 WTC, a tym samym klasyfikowane w pozycji właściwej dla części takiej aparatury. Jednakże zaklasyfikowanie towaru do pozycji 8529 WTC jest możliwe tylko wówczas, gdy stwierdzone zostanie, iż w odniesieniu do towaru nie ma zastosowania uwaga 1 i 2a) do sekcji XVI oraz uwaga 1 do działu 85 WTC. Uwaga 1 do sekcji XVI i uwaga 1 do działu 85 WTC nie wykluczają klasyfikacji tych wyświetlaczy w dziale 85 WTC. Wobec tego sporne wyświetlacze jako części składowe aparatury z pozycji 8528 WTC winny być klasyfikowane zgodnie z powołaną wyżej uwagą 2 do sekcji XVI. W tym przypadku uwaga 2a) nie może być zastosowana, gdyż wyświetlacze o opisanej wyżej charakterystyce nie zostały ujęte w żadnej z pozycji występujących w działach 84 lub 85. Klasyfikacja importowanych modułów do odpowiedniej podpozycji i kodu TARIC w ramach pozycji 8529 musi być przeprowadzona zgodnie z regułą 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji i powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Sąd wskazał, że z zakresu przedmiotowego pozycji 8529 wynika, iż ustawodawca przewidział, że towary klasyfikowane w Nomenklaturze Scalonej pod sześciocyfrowym kodem HS 8529 90 (jednokreskowa podpozycja HS) stanowią zbiór różnorodnych części do aparatury z pozycji od 8525 do 8528, w ramach którego wyodrębniono, dwa równorzędne podzbiory, a mianowicie "- - Części aparatur objętych podpozycjami 8525 60 00. 8525 80 30. 8528 41 00. 8528 51 00 i 8528 61 00" i .. - - Pozostałe:", które występują na poziomie drugim tzw. dwukreskowym. Opis podpozycji określanej jako "Pozostałe:" oznacza, że są w niej klasyfikowane towary o cechach innych niż wyszczególnione w poprzedzających podpozycjach na tym samym poziomie w ramach danej pozycji i są charakteryzowane w sposób wystarczająco szczegółowy przez zakres podpozycji na wyższym poziomie. Z kolei użycie dwukropka w podzbiorze "- - Pozostałe,'" stanowi zapowiedź, że nastąpi bardziej szczegółowe wyliczenie części należących do tej grupy towarowej, którym przypisane zostaną ośmiocyfrowe podpozycje CN, a następnie dziesięciocyfrowe kody TARIC. Kategoria towarów opisanych jako "- - Części aparatur objętych podpozycjami 8525 60 00. 8525 80 30. 8528 41 00. 8528 51 00 i 8528 61 00" stanowi odrębną podpozycję w stosunku do dwukreskowej podpozycji "- - Pozostałe:" oraz występujących w niej kodów TARIC. Zatem, aby zaklasyfikować importowane moduły LCD do jednej z ww. podpozycji należy w pierwszej kolejności ustalić, do jakiej grupy mogą przynależeć urządzenia budowane na bazie tychże modułów. Ze specyfikacji produktu LM201W01, wyjaśnień spółki zawartych w piśmie skierowanym do Naczelnika Urzędu Celnego w Kaliszu, zdjęć przedstawiających importowane moduły LED jednoznacznie wynika, że sporne moduły LCD to wyświetlacze ciekłokrystaliczne LM201WE2 (20.1" TFT LCD_LG-PHILIPS) z aktywną matrycą oraz zintegrowanym systemem podświetlania lampą fluorescencyjną z zimną katodą (CCFL), wyposażone w inwertery oraz płytki drukowane z elektroniką sterującą do adresacji pikseli. Wielkość ekranu wynosi 20.1", a rozdzielczość 1680 x 1050 pikseli. Wyświetlacze nie posiadają zasilaczy, konwerterów wideo, tunerów, ani interfejsów do podłączania innych urządzeń. Moduły te samodzielnie nie przetwarzają sygnałów wizyjnych, są jedynie zdolne wygenerować obraz z sygnału przetworzonego i dostarczonego przez sterowniki NCB120E. Z kolei z dokumentu "Data Sheet TFT LCD Monitor Control Board" wynika, iż rodzaj sygnału, który może zostać przetworzony zależy od modelu użytego sterownika, przy czym moduły LCD są zdolne do współpracy zarówno ze sterownikiem NCB120E1 jak i sterownikiem NCB120E3 i akceptują sygnały wejściowe: Analog RGB i NTSC/PAL. Model NCB120E1 wyposażony jedynie w złącze 15Pin D - Sub przetwarza sygnały wizyjne z komputerowych kart graficznych, natomiast model NCB120E3 wyposażony również w złącza MINI DIN i RCA przetwarza sygnały Y/C (S-Video) specyficzne dla odtwarzaczy DVD, odbiorników telewizyjnych i kamer wideo oraz zespolony sygnał wizji charakterystyczny dla transmisji NTSC, PAL, SECAM. Z powyższego wynika, zdaniem Sądu, że importowane moduły LCD mogą być wykorzystane w jednakowym stopniu zarówno do produkcji monitorów stosowanych w systemach maszyn do automatycznego przetwarzania danych jak również do produkcji innych monitorów i odbiorników telewizyjnych. Parametry tych modułów LCD nie ograniczają ich zastosowania tylko i wyłącznie do produkcji monitorów stosowanych w systemach maszyn do automatycznego przetwarzania danych. Funkcjonalność urządzeń budowanych na bazie tych modułów LCD, zależy wyłącznie od rodzaju sterownika, a ściślej jego zdolności do przetwarzania sygnałów wizyjnych. Sąd I instancji za trafne uznał argumenty organu, wbrew twierdzeniom spółki, jakoby importowane moduły LCD znajdowały zastosowanie wyłącznie do produkcji tablic LCD wykorzystywanych w systemach informacji pasażerskiej. Fakt, że przedmiotowe moduły są wykorzystywane przez spółkę wyłącznie do tego celu nie ma znaczenia dla ich klasyfikacji taryfowej, gdyż stosownie do postanowień art. 214 ust.1 WKC elementy kalkulacyjne (czyli kod TARIC i przyporządkowaną do niego stawkę celną) określa się wg stanu towaru w chwili powstania długu celnego, a nie jego przewidywanego wykorzystania. Dlatego, zdaniem Sądu, moduły LCD LM201WE2 (20.1" TFT LCDLG- PI1ILIPS) mogą stanowić części nie tylko monitorów objętych podpozycją 8528 51 00, ale również monitorów z podpozycji 8528 59 40 i aparatury odbiorczej dla telewizji z podpozycji 8528 72 40 . Skoro importowane moduły LCD mogą być wykorzystane do produkcji różnego rodzaju urządzeń wymienionych w pozycji 8528 WTC, ich klasyfikacja w podpozycji CN 8529 90 20 jako części monitorów w rodzaju stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemach maszyn do automatycznego przetwarzania danych - jest wykluczona. Obiektywne cechy tych modułów nie spełniają brzmienia tej podpozycji. Tym samym, stosownie do postanowień reguły 6 ORINS, zachodzi konieczność zaklasyfikowania tychże modułów do odpowiedniego kodu TARIC występującego w drugiej równorzędnej podpozycji "Pozostałe". Zdaniem Sądu, analiza opisów przy poszczególnych podpozycjach CN i kodach TARIC występujących w dwukreskowej podpozycji "Pozostałe:" prowadzi do wniosku, że jedynym możliwym do zastosowania kodem jest kod TARIC 8529 90 92 44 obejmujący zgodnie z brzmieniem moduły LCD, składające się wyłącznie z jednego lub więcej szklanych lub plastikowych komórek TFT, niemające właściwości użytkowych ekranów dotykowych (touch screen), z lub bez elementów podświetlających, z lub bez inwertorów, z jedną lub więcej płytkami obwodów drukowanych (PCB) zawierającymi tylko elektroniczne kontrolery do adresacji pikseli. W ocenie Sądu, tak przeprowadzona klasyfikacja jest zgodna z powołanymi wyżej regułami 1 i 6 ORINS oraz uwagą 2b) do sekcji XVI WTC i znajduje potwierdzenie w Rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1179/2009 z dnia 26 listopada 2009 r. zmieniającym rozporządzenie Komisji (WE) Nr 957/2006 z dnia 28 czerwca 2006 r. w sprawie klasyfikacji niektórych towarów w nomenklaturze scalonej oraz decyzjach zawartych w wiążących informacjach taryfowych, m.in. z dnia 9 czerwca 2010r. nr PL-WIT-2010-00488, z dnia 11 października 2010r. nr PL-WIT- 2010-00995, wydanych dla towaru posiadającego cechy funkcjonalne importowanych modułów LCD. Zdaniem Sądu, wbrew stanowisku spółki, klasyfikacja modułów LCD przeprowadzona wg ich faktycznego przeznaczenia czyli zastosowania w systemach wizualizacji obrazu, także nie pozwala na zastosowanie kodu TARIC 8529 90 20 00 właściwego dla części monitorów stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemach do automatycznego przetwarzania danych. Systemy wizualizacji zawierają procesory umożliwiające przetwarzanie danych, jednakże okoliczność ta nie oznacza, iż systemy te mogą być uznane za systemy automatycznego przetwarzania danych. Sąd zauważył, że zgodnie z uwagą 5 (E) do działu 84 Nomenklatury Scalonej "Maszyny zawierające lub pracujące w połączeniu z maszyną do automatycznego przetwarzania danych i spełniające specyficzną funkcję, inną niż przemarzanie danych, należy klasyfikować do pozycji właściwych dla odpowiednich funkcji lub z braku takiej, do pozostałych pozycji". Sformułowanie "należy klasyfikować do pozycji odpowiednich dla ich indywidualnych funkcji" zawarte w tej uwadze nie zmierza do udzielenia pierwszeństwa jednej funkcji przed innymi, przynależnymi do przetwarzania danych, lecz do tego, by nie dopuścić, aby urządzenia, których funkcja nie ma nic wspólnego z obróbką danych, były klasyfikowane do pozycji 8471 wyłącznie z tego powodu, że zawierają maszynę do automatycznego przetwarzania danych lub współpracują z taką maszyną. Sąd podkreślił, że sprowadzone zostały tyko niektóre podzespoły, stanowiące części systemu wizualizacji obrazu. Z okoliczności tej nie można wywodzić, jak czyni to spółka, że moduły LCD z racji ich wykorzystania do budowy systemów wizualizacji obrazu NGT6-04 zawierających jednostkę centralną winny być klasyfikowane do podpozycji CN 8529 90 20 właściwej dla części aparatury objętej podpozycją 8528 51 00 (monitorów w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach maszyn do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471). Zdaniem Sądu, niezasadny jest zarzut nieprawidłowego przyporządkowania stanu faktycznego do właściwych przepisów prawa materialnego, naruszenia norm prawa wspólnotowego, w tym Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, ponieważ wyjaśnienia organów celnych, co do zaklasyfikowania towaru do kodu 8529 90 92 44 są wyczerpujące i przekonywujące. Odnosząc się do zarzutu nieprawidłowego określenia kwoty długu celnego poprzez zastosowanie stawki celnej w wysokości 5 % wartości celnej towaru zamiast stawki celnej wprowadzonej rozporządzeniem Rady (WE) Nr 1897/2006 z dnia 19 grudnia 2006r. zmieniającym rozporządzenie (WE) Nr 1255/96 zawieszające czasowo cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne (Dz.U. UE I 395/2006 z 30.12. 2006) Sąd wskazał, że stawka celna obowiązująca w przywozie z krajów trzecich jest określona na podstawie Ogólnych reguł dotyczących ceł – w szczególności w regule I i regule II - zawartych w przepisach wstępnych załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007r. (część I, sekcja I, pkt B), obowiązującego w dacie zgłoszenia towaru do procedury dopuszczenia do obrotu. W stanie prawnym obowiązującym w dacie zgłoszenia towaru do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu obowiązywały stawki celne określone w Taryfie celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007r. oraz stawki cła autonomicznego wprowadzone rozporządzeniem Rady (WE) Nr 1897/2006 z dnia 19 grudnia 2006r. zmieniającym rozporządzenie (WE) Nr 1255/96 zawieszające czasowo cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne (Dz.U. UE L 395/2006 z 30.12.2006r.). Dla modułów LCD klasyfikowanych wg kodu TARIC 8529 90 92 44 w dacie zgłoszenia celnego w taryfie celnej przewidziana została stawka celna w wysokości 5% wartości oraz zerowa stawka cła autonomicznego, wprowadzona na okres od 1.1.2007 do 31.12.2008 rozporządzeniem Rady (WE) Nr 1897/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. Zdaniem Sądu, możliwym byłoby zastosowanie powołanej wyżej reguły 3 Ogólnych reguł dotyczących ceł, pod warunkiem spełnienia przesłanek wynikających z art. 20 ust. 4 WKC. Stosownie bowiem do treści tego przepisu preferencyjne środki taryfowe oraz autonomiczne zawieszenia ceł, czyli środki przewidziane w ust. 3 lit. d), e) i f), mogą być stosowane zamiast środków przewidzianych w lit. c) na wniosek zgłaszającego, o ile towary spełniają warunki przewidziane środkami określonymi w ust. 3 lit. d), e) i f). Wniosek może zostać złożony retrospektywnie, gdy odpowiednie warunki zostaną spełnione. Takiego wniosku spółka nie złożyła. Odnosząc się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lutego 2009r. w sprawie C- 376/07, Sąd podkreślił, że w ww. wyroku analiza dotyczy kryteriów umożliwiających stwierdzenie, czy badane monitory są w rodzaju stosowanych zasadniczo w systemie maszyn do automatycznego przetwarzania danych, czy też ze względu na ich cechy i właściwości techniczne można je przyporządkować do ekranów telewizyjnych lub monitorów wideo. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest natomiast klasyfikacja części monitora w postaci modułu LCD. Nadto, kryterium wskazane w tezie wyroku musi być stosowane łącznie z wytycznymi wskazanymi w tezie drugiej, która stanowi, że do celów ustalenia, czy monitory stanowią urządzenia w rodzaju stosowanych zasadniczo w systemie automatycznego przetwarzania danych, należy stosować wskazówki zawarte w notach wyjaśniających odnoszących się do pozycji 8471 Systemu Zharmonizowanego ustanowionego na mocy Międzynarodowej Konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. oraz na mocy protokołu zmian do niej z dnia 24 czerwca 1986 r., w szczególności pkt 1-5 części działu ID poświęconej monitorom maszyn do automatycznego przetwarzania danych. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy celne powoływanych w skardze przepisów art. 121, art. 122, art. 188 § 1 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. W szczególności, spółka nie kwestionowała ustalonego stanu towaru (jego cech, parametrów technicznych), a zasadniczy spór w zakresie klasyfikacji taryfowej wynika z kwestii interpretacji przepisów, a nie pominięcia dowodów. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja wypełnia przesłanki art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, jak również nie doszło w sprawie do naruszenia zasady ochrony słusznego interesu spółki, czy też zasady zaufania obywateli do organów Państwa. W skardze kasacyjnej spółka zakwestionowała wyrok Sądu I instancji w całości i zarzuciła: 1. mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 151 p.p.s.a. Przepisem, który powinien mieć w sprawie zastosowanie jest art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie polegało na: a) utrzymaniu w mocy decyzji organu administracji celnej, która została wydana z naruszeniem art. 120 Ordynacji podatkowej (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) dalej powoływanej a podatkowej. Zdaniem autora skargi kasacyjnej, art. 120 tej ustawy został naruszony poprzez instrumentalne (zawężające) zinterpretowanie pojęcia "zasadniczo" użytego w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej w opisie do podpozycji 8531 20, przez zrównanie go z używanym w tych samych Notach Wyjaśniających lecz w opisie do pozycji 8529 określeniem "wyłącznie lub głównie" co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie; b) nieuwzględnieniu podnoszonych przez spółkę w skardze na decyzję organu celnego cech konstrukcyjnych importowanego towaru, a wynikających ze znajdującej się w materiale dowodowym specyfikacji technicznej przedstawionej organowi celnemu w toku postępowania, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie; 2.Naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię, a dokładnie art. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20.09.2007r. zmieniającego załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 286) oraz Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartych w załączniku do tego rozporządzenia, poprzez jego błędną wykładnię wynikającą z utożsamienia pojęć "zasadniczo" oraz "wyłącznie lub głównie" używanych do opisu podpozycji 8531 oraz 8529 Wspólnej Taryfy Celnej, czego skutkiem było uznanie stanowiska organu celnego za uzasadnione. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie ewentualnie o uchylenie wyroku i rozpoznanie skargi co do istoty, oraz o zasądzenie na rzecz spółki zwrotu kosztów postępowania przed sądami administracyjnymi. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie, w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, które w sprawie nie występuje. Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu skargi w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania. W rozpatrywanej sprawie skarga kasacyjna oparta została na obydwu podstawach określonych w art. 174 p.p.s.a. Wobec wyroku Sądu I instancji spółka sformułowała bowiem zarówno zarzuty naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię jak i zarzuty naruszenia przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. NSA wskazuje, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie uzależniano stopień skuteczności skargi kasacyjnej od stopnia precyzji określenia zarzutu. To autor skargi kasacyjnej wyznacza zakres kontroli instancyjnej, wskazując, które normy prawa zostały naruszone. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma obowiązku ani prawa do domyślania się i uzupełniania argumentacji autora skargi kasacyjnej. Przytoczenie podstawy skargi kasacyjnej oraz jej uzasadnienie musi więc być precyzyjne, z uwagi na związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej. Sąd nie może zastępować strony i precyzować czy uzupełniać przytoczonych podstaw kasacyjnych, czy też ich uzasadnienia. Obowiązkiem autora skargi kasacyjnej jest wskazanie, które przepisy prawa materialnego i w jaki sposób zostały naruszone oraz, które przepisy prawa procesowego zostały naruszone i jaki to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest powołany do uzupełniania ani interpretowania niejasno sformułowanych zarzutów kasacyjnych. Przesłanką skuteczności skargi kasacyjnej jest wykazanie przez wnoszącego ten środek prawny rażącego naruszenia prawa materialnego. W przypadku zarzutu naruszenia przepisów postępowania przesłanką skuteczności skargi kasacyjnej jest wykazanie zarówno istnienia stanu naruszenia przepisów postępowania jak też (jednocześnie) wpływu na wynik sprawy oraz "istotności" wpływu na wynik sprawy (art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia prawa materialnego i naruszenia przepisów postępowania nie spełniają w pełni wskazanych wyżej wymogów. Zdaniem NSA, zarzuty naruszenia przepisów postępowania tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) oraz art. 141 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 120 Ordynacji podatkowej są następstwem niekorzystnego dla spółki sposobu rozumienia przez Sąd I instancji przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20.09.2007r. zmieniającego załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Stąd, dla wyniku sprawy, znaczenie ma przede wszystkim rozstrzygnięcie o prawidłowości rozumienia w sprawie przez organy administracji i Sąd I instancji prawa materialnego. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w skardze kasacyjnej kwestionowane są – bezpośrednio i pośrednio – art. 1 i art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20.09.2007 roku zmieniającego powołany wyżej załącznik nr 1(....) o treści: " Artykuł 1 Załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 zastępuje się tekstem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.; " Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich." Powołane przepisy dotyczą wejścia w życie tego aktu oraz zmiany "Załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87". Tymczasem uzasadnienie skargi kasacyjnej nie dotyczy ani trybu zmiany Załącznika, ani sposobu i daty wejścia w życie przywołanego aktu. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej można wnioskować, że spółka kwestionuje nie tyle tryb zmiany, ile sposób interpretacji treści zmienionego Załącznika I do "starego" rozporządzenia (EWG) nr 2658/87. Wada w budowie zarzutu polega na tym, że brak jest precyzyjnego wskazania, z uwzględnieniem przewidzianej prawem systematyki "Załącznika" (cześć, dział, sekcja – i dopiero na końcu pozycja i podpozycja), co właściwie kwestionuje spółka. Jest to istotne, ponieważ ustawodawca nie użył w opisie pozycji 8531 terminów "wyłącznie lub głównie". Użył je natomiast w opisie dotyczącym pozycji 8529. Jest to też ważne, bo stopień skuteczności skargi kasacyjnej zależy od stopnia precyzji określenia zarzutu. Sąd nie może bowiem zastępować strony i precyzować czy uzupełniać przytoczonych podstaw kasacyjnych, czy też ich uzasadnienia. Przedmiotem sporu jest klasyfikacja 220 sztuk importowanych paneli LCD do pozycji 8531 (kod TARIC 8531 20 95 90) z zerową stawką celną i stawką VAT 22 %, jak chce spółka, czy też do kodu TARIC 8529 90 92 44, jak chcą organy celne, ze stawką celną 5 % wartości celnej. Postępowanie dowodowe i wynik klasyfikacji jest pochodną oceny jakie cechy i właściwości powinien mieć towar, by zaklasyfikować go do podpozycji CN 8529 90 20. Istotą zarzutów kasacyjnych jest przekonanie wnoszącego skargę kasacyjną o błędnej klasyfikacji modułów LCD w wyniku nieuwzględnienia znaczenia cech konstrukcyjnych towaru wynikających z załączonych dokumentów, nieuwzględnienia jego faktycznego zastosowania, błędnego zrozumienia pojęć "zasadniczo" oraz "wyłącznie lub głównie" używanych do opisu podpozycji 8531 i 8529 Wspólnej Taryfy Celnej, a w konsekwencji dokonanie nieprawidłowej taryfikacji towaru sprzecznej z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że są one pozbawione podstaw prawnych z następujących przyczyn. Podstawę do ustalenia cech i właściwości modułów LCD LM201WE2 (20.1" TFL LCD- LG- PHILIPS) zgłaszanych jako " ciekłokrystaliczne wyświetlacze LCD, części monitora, bez wyjść AV/TV, stanowiła specyfikacja techniczna towaru, zdjęcia i wyjaśnienia spółki kierowane do Naczelnika Urzędu Celnego w Kaliszu oraz dokument zatytułowany "Data Sheet TFT LCD Monitor Control Board". Ze specyfikacji technicznej oraz wyjaśnień spółki jednoznacznie wynika, że moduły LCD to wyświetlacze ciekłokrystaliczne z aktywną matrycą oraz zintegrowanym systemem podświetlania lampą fluorescencyjną z zimną katodą (CCFL), wyposażone w inwertory oraz płytki drukowane z elektroniką sterującą do adresacji pikseli. Wielkość ekranu wynosi 20.1", a rozdzielczość 1680 x 1050 pikseli. Wyświetlacze nie posiadają zasilaczy, konwerterów video, tunerów, ani interfejsów do podłączenia in, są jedynie zdolne wygenerować obraz z sygnału przetworzonego i dostarczonego przez sterownikiNCB120E. Z dokumentu zatytułowanego Data Sheet....") wynika, że rodzaj sygnału, który może zostać przetworzony zależy od modelu użytego sterownika, przy czym Moduły LCD są zdolne do współpracy ze sterownikiem NCB120 E1 oraz NCB120E3 i akceptują sygnały wejściowe: Analog RGB i NTSC/PAL. Model NCB120E1 wyposażony jedynie w złącze 15 Pin D-Sub przetwarza sygnały wizyjne z komputerowych kart graficznych, natomiast model NCB120E3 jest wyposażony również w złącza MINI DIN ora RCA i przetwarza sygnały Y/C ( S-video) specyficzne dla odtwarzaczy DVD, odbiorników telewizyjnych i kamer video oraz zespolony sygnał wizji charakterystyczny dla transmisji NTSC, PAL, SECAM. Wynika z tego, że sporne wyświetlacze mogą być wykorzystywane w jednakowym stopniu zarówno do produkcji monitorów stosowanych w systemach maszyn do automatycznego przetwarzania danych, jak i do produkcji innych monitorów i odbiorników telewizyjnych. Parametry tych modułów LCD nie ograniczają ich zastosowania wyłącznie, głównie lub zasadniczo (jak twierdzi spółka) do produkcji monitorów stosowanych w systemach maszyn do automatycznego przetwarzania danych. Funkcjonalność urządzeń budowanych na bazie ww. modułów zależy wyłącznie od rodzaju sterownika, a ściślej jego zdolności przetwarzania sygnałów wizyjnych. Moduły LCD wykorzystywane przez spółkę do budowy systemów wizualizacji obrazu NGT6-04 wchodzących w skład systemów informacji pasażerskiej służących do przekazywania wizualnej informacji pasażerskiej w pojazdach komunikacji miejskiej mogą być użyte do produkcji innych monitorów z ekranem, w którym zastosowano ciekłokrystaliczną metodę wyświetlania ( LCD), takich jak np. odbiorniki telewizyjne. Nie jest sporne, że ww. moduły zostały przez spółkę wykorzystane do produkcji tablic LCD współpracujących z komputerem stanowiącym jednostkę centralną zarządzającą systemem informacji pasażerskiej. Nie można jednak przyjąć, że moduły te stanowiły części tego komputera. Nie można także uznać, że moduły te nadawały się wyłącznie do produkcji monitorów LCD sterowanych przez adaptery NCB120E1 i wykorzystywanych do wyświetlania analogowego sygnału RGB. Fakt wykorzystanie wyświetlaczy przez spółkę w takim, a nie innym celu, nie miał wpływu na stan towaru w dacie zgłoszenia celnego, ponieważ ten nie zależał od jego przewidywalnego wykorzystania. Zasadnie więc uznał Sąd I instancji, że sporne moduły mogły być wykorzystane do budowy monitorów sterowanych przez różne sterowniki i to one decydowały o funkcjonalności skonstruowanych urządzeń, czyli o ich faktycznym wykorzystaniu, co miało wpływ na rozstrzygnięcie podjęte w sprawie. Ponieważ w skardze kasacyjnej spółka ponownie nawiązała do możliwości uznania modułów za " tablice sygnalizacyjne" z podpozycji 8531 20, wskazać należy, że z materiału dowodowego dotyczącego modułów LCD wynika, że funkcja dostarczania sygnałów wzrokowych w celach sygnalizacyjnych nie jest w tych modułach funkcją podstawową, co jest niesporne, a parametry techniczne jakie posiadają w żaden sposób nie ograniczają ich funkcji do odbioru i nadawania sygnałów wzrokowych w celach sygnalizacyjnych, co też jest niesporne. Moduły te nie mają więc charakteru "tablic sygnalizacyjnych zawierających urządzenia ciekłokrystaliczne(LCD)." Właściwości i cechy modułów LCD nie pozwalały także na uznanie ich za " urządzenia ciekłokrystaliczne do wyświetlania na zasadzie macierzy aktywnych". W kwestii dotyczącej uznania wyświetlaczy za" monitory w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach do autonomicznego przetwarzania danych ", należy wyjaśnić, że moduły LCD stanowią części do monitorów, a nie gotowe monitory, co jest niesporne i nie są stosowane " wyłącznie lub głównie " w systemach do automatycznego przetwarzania danych, co wynika wprost z materiału dowodowego. Odnosząc się do twierdzenia spółki, że moduły LCD są wykorzystywane do produkcji monitorów w rodzaju " głównie lub zasadniczo" przeznaczonych do współpracy z maszynami do automatycznego przetwarzania danych, nawet gdy mogą odtwarzać sygnały z innych źródeł należy wyjaśnić, że moduły te po zainstalowaniu z innymi podzespołami są stosowane wyłącznie do określonych typów urządzeń (monitorów komputerów, kamer video, aparatury odbiorczej dla telewizji), co uzasadnia uznanie ich za części składowe takiej aparatury. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że cechy i właściwości modułów LCD zostały ustalone jednoznacznie przez organy celne w oparciu o wszystkie zgromadzone dowody w ich wzajemnej łączności. Niezasadne są zatem zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów postępowania poprzez nieuwzględnienie cech konstrukcyjnych importowanego towaru wynikających ze znajdującej się w materiale dowodowym specyfikacji technicznej, jak również na skutek zawężającego zinterpretowania pojęcia " zasadniczo" pasującego w ocenie spółki do opisu zastosowania modułów LCD w systemach do automatycznego przetwarzania danych. Zgromadzone w sprawie materiały pozwoliły w sposób nie budzący wątpliwości ustalić cechy i właściwości importowanego towaru oraz zaklasyfikować go do właściwego kodu TARIC zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji nomenklatury Scalonej . Zdaniem NSA moduł LCD to "płaski element wyświetlający obrazy", wchodzący w skład "większego" (bardziej skomplikowanego urządzenia, jest on raczej niesamodzielną częścią urządzenia, niż "aparaturą." Już z tego powodu niedopuszczalna jest klasyfikacja "paneli LCD" wnioskowana przez spółkę do kodu TARIC 8531 20 95 90, który dotyczy "aparatury", a dopuszczalna do kodu TARIC 8529 90 92 44 (jak chcą organy celne), który dotyczy "części do aparatury". Wnosząca skargę kasacyjną nie wykazała, że sporne moduły są stosowane "zasadniczo, "wyłącznie lub głównie" w systemach do automatycznego przetwarzania danych (poz. 8531). Wręcz przeciwnie: ze stanu faktycznego wynika, że moduły LCD są w jednakowym stopniu wykorzystywane do produkcji monitorów do urządzeń z poz. 8528 WTC. Tym samym, skoro sporne moduły mogą być (potencjalnie) wykorzystywane do produkcji różnego rodzaju urządzeń wymienionych w poz. 8528 WTC (w tym 8528 51 00, 8528 59 40, 8528 72 40) nie sposób zaklasyfikować ich do podpozycji CN 8529 90 20 jako części monitorów w rodzaju stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemach maszyn do automatycznego przetwarzania danych. Stąd też pogląd NSA o trafności klasyfikacji spornego towaru do kodu TARIC 8529 90 92 44 "Pozostałe". Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że do podpozycji 8531 znowelizowanego rozporządzenia (EWG) nr 2658/87), należą : "Aparatura do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej (na przykład dzwonki, syreny, tablice sygnalizacyjne, urządzenia alarmowe przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe), elektryczna, inna niż ta objęta pozycją 8512 lub 8530". Natomiast do podpozycji 8529, należą "Części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528". Nie jest skuteczny zarzut opierający się na utożsamieniu przez Sąd I instancji pojęcia "zasadniczo" (użytego w Notach Wyjaśniających) z pojęciem "wyłącznie lub głównie" używanych w opisie podpozycji 8529 oraz 8531, ponieważ, jeżeli towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, ustawodawca wskazał sposób dokonywania klasyfikacji w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej, co szczegółowo przeanalizował w realiach sprawy Sąd I instancji i uznał prawidłowość postępowania organów administracji. Jak trafnie zwrócił uwagę autor skargi kasacyjnej na s. 8 skargi kasacyjnej, "(...) sprowadzany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę". Oznacza to niedopuszczalność klasyfikacji towaru do kilku pozycji i swobodnego wyboru przez stronę tej "właściwej", wedle uznania strony. Pogląd autorki skargi kasacyjnej o trafności klasyfikacji do kodu 8531, nie wykazany ani na wcześniejszych etapach postępowania, ani w skardze kasacyjnej, należy uznać za jej prywatną opinię, całkowicie nieuzasadnioną. Wnosząca skargę kasacyjną w skardze kasacyjnej, na s. 7 wskazuje, że "Przyjęcie bowiem sposobu interpretacji jak w zaskarżonym wyroku de facto spowodowałby niemożność zastosowania innej klasyfikacji taryfowej niż przyjęta przez organy celne dla podpozycji oznaczonej, m.in. kodem 8531 20 95 90, ponieważ wyświetlacze w niej wskazane są wytwarzane z wykorzystaniem technologii LCD lub LED (....)". Wskazać jednakże należy, że przesłanką skuteczności skargi kasacyjnej jest wykazanie błędu prawnego w dokonanej interpretacji, a nie zaprezentowanie kolejnego, możliwego sposobu interpretacji przepisów czy sposobu dokonania klasyfikacji towaru. Trafnie przy tym zwraca uwagę organ w odpowiedzi na skargę kasacyjną, że "zadaniem systemu wizualizacji NGT6-04, w którego skład wchodzą importowane moduły LCD, jest przekazywanie wizualnej informacji pasażerskiej w pojazdach komunikacji miejskiej " (np. o przystanku) – por. s 13 odpowiedzi na skargę kasacyjną. Stąd system ten, jako całość, pełni funkcję właściwą dla urządzeń z pozycji 8528 WTC. "Monitory i rzutniki, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu". Tymczasem do pozycji CN 8529 należy klasyfikować "Części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528, a do podpozycji 8529 90 92 "Do kamer telewizyjnych objętych podpozycjami 8525 80 11 i 8525 80 19 oraz aparatury objętej pozycjami 8527 i 8528". Skoro cały system wizualizacji NGT6-04 pełni funkcje charakterystyczne dla pozycji 8528 WTC, to moduły LCD też wypełniają ta funkcję, ze skutkiem dla oceny dokonanej klasyfikacji. Podobnie, skoro funkcja wyświetlania na monitorach LCD informacji dla pasażerów jest funkcją główną, to automatyczne przetwarzanie danych jest tej funkcji podporządkowane. Skoro – o czym wyżej - cały system wizualizacji NGT6-04 pełni funkcje charakterystyczne dla pozycji 8528 WTC, to moduły LCD też wypełniają ta funkcję, ze skutkiem niemożliwości klasyfikacji do kodu 8531 (kod TARIC 8531 20 95 90). Podobnie, skoro funkcja wyświetlania na monitorach LCD informacji dla pasażerów jest funkcją główną, to automatyczne przetwarzanie danych jest tej funkcji podporządkowane. Skoro sporne moduły mogą być, potencjalnie, wykorzystywane do produkcji różnego rodzaju urządzeń wymienionych w poz. 8528 WTC (w tym 8528 51 00, 8528 59 40, 8528 72 40) nie sposób zaklasyfikować ich do podpozycji CN 8529 90 20 jako części monitorów w rodzaju stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemach maszyn do automatycznego przetwarzania danych. Niedopuszczalna jest klasyfikacja "paneli LCD" wnioskowana przez spółkę do kodu TARIC 8531 20 95 90, który dotyczy "aparatury", a dopuszczalna do kodu TARIC 8529 90 92 44 (jak chcą organy celne), który dotyczy "części do aparatury", ponieważ panele LCD nie pełnią funkcji samodzielnej aparatury, lecz stanowią część większej całości służącej do "przekazywania wizualnej informacji pasażerskiej w pojazdach komunikacji miejskiej" Nie jest skuteczny zarzut opierający się na utożsamieniu przez Sąd I instancji pojęć "zasadniczo" (użytego w Notach Wyjaśniających) z "wyłącznie lub głównie" używanych w opisie podpozycji 8529 oraz 8531, ponieważ, jeżeli towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji , ustawodawca wskazał sposób dokonywania klasyfikacji w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury Scalonej, co szczegółowo przeanalizował w realiach sprawy Sąd I instancji. Skoro "zadaniem systemu wizualizacji NGT6-04, w którego skład wchodzą importowane moduły LCD, jest przekazywanie wizualnej informacji pasażerskiej w pojazdach komunikacji miejskiej", to system ten jako całość, pełni funkcje właściwą dla urządzeń z pozycji 8528 WTC. "Monitory i rzutniki, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji trafnie ocenił, że organ celny prawidłowo i wyczerpująco przeprowadził postępowanie dowodowe a także dokonał trafnej klasyfikacji spornego towaru do kodu TARIC 8529 90 92 44 "Pozostałe". Ustalony przez organy stan faktyczny sprawy nie narusza prawa, a organ prawidłowo ocenił cechy charakterystyczne i obiektywne właściwości importowanego towaru. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.