I GZ 291/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Lidia Ciechomska-Florek po rozpoznaniu w dniu 26 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Ol 391/19 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi w spłacie należności z tytułu kosztów holowania i parkowania pojazdu postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne" Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Ol 391/19 po rozpoznaniu wniosku W. D. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi w spłacie należności. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2019 r. w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi w spłacie należności z tytułu holowania i parkowania pojazdu nie może być wykonana. Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji odmownych, które nie zmieniają sytuacji prawnej adresata sprzed wydania decyzji, co stanowi niezbędny warunek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak negatywnych skutków następczych sprawia, że udzielenie ochrony prowizorycznej do czasu rozpatrzenia wniesionej na taką decyzję skargi należy uznać za niedopuszczalne. W związku z powyższym brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W. D. Zaskarżył powyższe postanowienie w całości zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wniósł o zmianę powyższego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia odniósł się do swojej sytuacji rodzinnej i majątkowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania w sposób dobrowolny lub w drodze egzekucji. Przedmiotem wykonania mogą być bowiem jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie dotyczy to wszystkich aktów administracyjnych, gdyż co do zasady, cechy wykonalności polegającej na możliwości spowodowania lub doprowadzenia do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem, nie mają decyzje odmowne (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122). Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy więc jedynie aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego dotyczył wstrzymania wykonania decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Powiatowej Służby Drogowej w O. w sprawie odmowy udzielenia ulgi w spłacie należności z tytułu holowania i parkowania pojazdu w wysokości 12.999 zł wraz z odsetkami ustawowymi w wysokości 655,65 zł poprzez częściowe jej umorzenie I rozłożenie na raty. Skoro zatem zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne, nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy właśnie takiej decyzji, tj. decyzji o odmowie udzielenia ulgi w spłacie należności. Zatem przedmiotowa decyzja nie ma znamion wykonalności, ponieważ nie nakłada na stronę ani żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowym ani też uprawnień. W związku z przedstawionym powyżej stanowiskiem, przedmiotowa decyzja nie nadaje się do wykonania i tego nie wymaga. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Sądu I instancji, iż zaskarżonej decyzji brak przymiotu wykonalności, co z kolei uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił zażalenie oddalić.