I GZ 6/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2004 r. sygn. akt 3 I SA/Gd 2294/02 odrzucającego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z dnia 15 października 2002 r. sygn. akt [...] w przedmiocie wartości celnej towaru postanawia: - zażalenie oddalić - U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 grudnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie R. K. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 26 października 2004 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej ww. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 lipca 2004 r. oddalającego skargę R. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z dnia 15 października 2002 r. w przedmiocie wartości celnej towaru. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że skarga kasacyjna R. K. została odrzucona na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), gdyż nie została sporządzona przez podmioty uprawnione na mocy przepisu art. 175 § 1 cyt. wyżej ustawy, zwanej dalej p.s.a. Od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej służyło skarżącemu prawo wniesienia zażalenia, które również mógł sporządzić jedynie kwalifikowany pełnomocnik (adwokat lub radca prawny), o czym skarżący został pouczony (k. 54). Skarżący R. K. wniósł zażalenie sporządzone przez siebie samego na powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej i dlatego zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 grudnia 2004 r. Sąd odrzucił to zażalenie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.s.a. Od tego ostatniego postanowienia R. K. wniósł zażalenie, zarzucając, że jego wcześniejsze zażalenie dotyczyło pouczenia, które otrzymał wraz z wyrokiem z dnia 8 lipca 2004 r., a nie pouczenia, które zostało mu doręczone w dniu 8 listopada 2004 r. Ponadto zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu naruszenie art. 6 i art. 140 § 1 i 3 p.s.a., a ponadto stwierdził, że jego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu kasacji zgodnie z rzeczywistością i treścią tego zażalenia należało ewentualnie potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia prawidłowej skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zaskarżone postanowienie odpowiada w pełni prawu i zostało podjęte w zgodzie z przepisami art. 194 § 2 i 4 i art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.s.a. Niespornym jest w sprawie, że postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 listopada 2004 r. (dowód potwierdzenia odbioru k. 56). Zażalenie na to postanowienie, sporządzone przez skarżącego zostało wniesione przez niego w dniu 17 listopada 2004 r., czyli po upływie terminu 7-dniowego z art. 194 § 2 p.s.a., gdyż termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 15 listopada 2004 r. Zatem już z tego powodu zażalenie to podlegało odrzuceniu jako wniesione po terminie do jego wniesienia. Przede wszystkim zaś zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne z powodu niesporządzenia go, wbrew wyraźnemu wymogowi z art. 194 § 4 p.s.a., przez adwokata lub radcę prawnego, o czym skarżący został pouczony, co wynika z doręczenia postanowienia (k. 54). W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, wydając zaskarżone postanowienie o odrzuceniu zażalenia skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, nie naruszył powołanych wyżej przepisów postępowania przed sądami administracyjnymi, a konkretnie art. 178, 194 § 2 i 4 i 197 § 2 p.s.a. Brak było jakichkolwiek podstaw do potraktowania zażalenia skarżącego na odrzucenie skargi kasacyjnej jako wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż nie wynikało to ani z treści zażalenia, ani nie odpowiadało ono warunkom z art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 4 p.s.a. Skoro postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu zażalenia R. K. na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało oparte na prawidłowo ustalonym stanie faktycznym polegającym na sporządzeniu tego zażalenia bez zastosowania wymogu z art. 194 § 4 p.s.a. i wniesienia go po upływie terminu z art. 194 § 2 p.s.a., to brak jest podstaw do kwestionowania zaskarżonego rozstrzygnięcia podjętego na podstawie prawidłowo zastosowanych przepisów art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak wyżej na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.s.a. P O S T A N O W I E N I E Dnia 8 lutego 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R.K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2004 r. sygn. akt 3 I SA/Gd 2294/02 odrzucającego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z dnia 15 października 2002 r. sygn. akt [...] w przedmiocie wartości celnej towaru postanawia: - zażalenie oddalić - U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 grudnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie R. K. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 26 października 2004 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej ww. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 lipca 2004 r. oddalającego skargę R. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z dnia 15 października 2002 r. w przedmiocie wartości celnej towaru. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że skarga kasacyjna R. K. została odrzucona na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), gdyż nie została sporządzona przez podmioty uprawnione na mocy przepisu art. 175 § 1 cyt. wyżej ustawy, zwanej dalej p.s.a. Od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej służyło skarżącemu prawo wniesienia zażalenia, które również mógł sporządzić jedynie kwalifikowany pełnomocnik (adwokat lub radca prawny), o czym skarżący został pouczony (k. 54). Skarżący R. K. wniósł zażalenie sporządzone przez siebie samego na powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej i dlatego zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 grudnia 2004 r. Sąd odrzucił to zażalenie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.s.a. Od tego ostatniego postanowienia R. K. wniósł zażalenie, zarzucając, że jego wcześniejsze zażalenie dotyczyło pouczenia, które otrzymał wraz z wyrokiem z dnia 8 lipca 2004 r., a nie pouczenia, które zostało mu doręczone w dniu 8 listopada 2004 r. Ponadto zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu naruszenie art. 6 i art. 140 § 1 i 3 p.s.a., a ponadto stwierdził, że jego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu kasacji zgodnie z rzeczywistością i treścią tego zażalenia należało ewentualnie potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia prawidłowej skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zaskarżone postanowienie odpowiada w pełni prawu i zostało podjęte w zgodzie z przepisami art. 194 § 2 i 4 i art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.s.a. Niespornym jest w sprawie, że postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 listopada 2004 r. (dowód potwierdzenia odbioru k. 56). Zażalenie na to postanowienie, sporządzone przez skarżącego zostało wniesione przez niego w dniu 17 listopada 2004 r., czyli po upływie terminu 7-dniowego z art. 194 § 2 p.s.a., gdyż termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 15 listopada 2004 r. Zatem już z tego powodu zażalenie to podlegało odrzuceniu jako wniesione po terminie do jego wniesienia. Przede wszystkim zaś zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne z powodu niesporządzenia go, wbrew wyraźnemu wymogowi z art. 194 § 4 p.s.a., przez adwokata lub radcę prawnego, o czym skarżący został pouczony, co wynika z doręczenia postanowienia (k. 54). W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, wydając zaskarżone postanowienie o odrzuceniu zażalenia skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, nie naruszył powołanych wyżej przepisów postępowania przed sądami administracyjnymi, a konkretnie art. 178, 194 § 2 i 4 i 197 § 2 p.s.a. Brak było jakichkolwiek podstaw do potraktowania zażalenia skarżącego na odrzucenie skargi kasacyjnej jako wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż nie wynikało to ani z treści zażalenia, ani nie odpowiadało ono warunkom z art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 4 p.s.a. Skoro postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu zażalenia R. K. na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało oparte na prawidłowo ustalonym stanie faktycznym polegającym na sporządzeniu tego zażalenia bez zastosowania wymogu z art. 194 § 4 p.s.a. i wniesienia go po upływie terminu z art. 194 § 2 p.s.a., to brak jest podstaw do kwestionowania zaskarżonego rozstrzygnięcia podjętego na podstawie prawidłowo zastosowanych przepisów art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak wyżej na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.s.a.