I GZ 78/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 lipca 2019 r. , sygn. akt I SA/GL 1022/18 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 8 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 1022/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie J. B. na postanowienie Sądu I instancji z 25 lutego 2019 r. w zakresie odrzucenia sprzeciwu strony od postanowienia referendarza sądowego z 6 grudnia 2018 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że przesyłka zawierająca odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem została - wobec niemożności doręczenia jej adresatowi - awizowana w dniu 8 marca 2019 r., a następnie awizowana powtórnie 18 marca 2019 r. Przesyłka ta w dalszej kolejności została wydana pełnomocnikowi pocztowemu adresata w dniu 25 marca 2019 r. W piśmie nadanym w dniu 1 kwietnia 2019 r. strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 25 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, że zażalenie na postanowienie z 25 lutego 2019 r. jest spóźnione i dlatego podlega odrzuceniu. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej zawierającej odpis postanowienia z dnia 25 lutego 2019 r. wynikało, że została ona doręczona 25 marca 2019 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy 8 marca 2019 r., a następnie po raz drugi 18 marca 2019 r., to doręczenie zgodnie z art. 73 p.p.s.a. nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 22 marca 2019 r. Termin bowiem do odebrania tej przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni. Wobec powyższego siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upłynął z dniem 29 marca 2019 r. Strona skarżąca wniosła natomiast zażalenie 1 kwietnia 2019 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że przesyłka została doręczona przez pełnomocnika pocztowego 25 marca 2019 r., zatem termin do zaskarżenia postanowienia upływał 1 kwietnia 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, przez co należało je oddalić. Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 8 lipca 2019 r. o odrzuceniu zażalenia strony na postanowienie Sądu I instancji, który odrzucił sprzeciw skarżącego od postanowienia referendarza sądowego z 6 grudnia 2018 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. W myśl art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. przewiduje, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił zażalenie z uwagi na wniesienie zażalenie przez stronę po upływie terminu. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej zawierającej odpis postanowienia z 25 lutego 2019 r. wynika, że została ona doręczona 25 marca 2019 r. Przesyłka została awizowana po raz pierwszy 8 marca 2019 r., a następnie po raz drugi 18 marca 2019 r. Doręczenie nastąpiło wcześniej, tj. 22 marca 2019 r. Termin bowiem do odebrania tej przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni. Wobec powyższego siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upłynął z dniem 29 marca 2019 r. Strona skarżąca wniosła natomiast zażalenie 1 kwietnia 2019 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Wskazując na motywy, dla których Naczelny Sąd Administracyjny przychylił się do rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji należy wskazać, iż w ocenie tutejszego Sądu skarżący nie wykazał uchybień w doręczeniu korespondencji, które mogłyby i powinny rzutować na zasadność orzeczenia pierwszoinstancyjnego w zakresie odrzucenia spóźnionego środka zaskarżenia. Zasady doręczeń w postępowaniach sądowych i sądowoadministracyjnych cechują się wysokim poziomem sformalizowania, stanowiącym gwarancję rzetelnie prowadzonego postępowania, co jest jednocześnie skorelowane z wysokimi wymogami stawianymi przy ocenie sprostania ciężarowi dowodu i prawidłowości dowodzenia określonych okoliczności faktycznych przez stronę. Konsekwencją wniesienia zażalenia po upływie ustawowo zakreślonego terminu stosownie do art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. jest jego odrzucenie. W realiach rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż Sąd pierwszej instancji słusznie zastosował sankcję odrzucenia zażalenia jako wniesionego po upływie terminu przewidzianego do dokonania tejże czynności. Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił zażalenie.