I GZ 82/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na postanowienie w zakresie zwrotu kosztów postępowania zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 818/18 w sprawie ze skargi Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 14 listopada 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 818/18 w sprawie ze skargi Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia 15 czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego w pkt 1 uchylił zaskarżone postanowienie. W pkt 2 zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. na rzecz strony skarżącej kwotę 597 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia o kosztach Sąd wskazał, że o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265; dalej: rozporządzenie). WSA zaznaczył, że na łączną sumę zasądzonych kosztów składają się zwrot wpisu sądowego w kwocie 100 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku, domagając się jego zmiany poprzez określenia wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego zgodnie z § 2 pkt 6 w związku z § 14 ust 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w wysokości [...] zł i w takiej sytuacji kwota kosztów z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej w sprawie winna zostać obliczona z uwzględnieniem § 2 pkt 6 w związku z § 14 ust 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo określił koszty postępowania sądowego należne od organu na rzecz skarżącej, reprezentowanego przez radcę prawnego, w sprawie, w której uchylono zaskarżone postanowienie wydanych w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się, stosownie do art. 205 § 2 p.p.s.a., ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata i radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd stawiennictwa strony. Zgodnie natomiast z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji wynoszą w sprawie, której przedmiotem nie jest należność pieniężna – 480 zł. W ocenie NSA, Sąd I instancji prawidłowo uznał, że w sprawie należało zastosować § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, a nie jak się tego domaga autor zażalenia § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) tego rozporządzenia. Na zasądzone koszty postępowania w kwocie 597 zł składały się zatem: wpis od skargi – 100 zł oraz stawka minimalna – 480 zł. Kwota ta uwzględniała opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Ponadto, z akt sprawy wynika, że skarżąca uiszczając wpis od skargi w niniejszej sprawie z własnej inicjatywy (bez wezwania) wpłaciła 100 zł, czyli wpis stały. Na marginesie zauważyć wypada, że kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. W tych okolicznościach, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd I instancji nie naruszył prawa, wydając zaskarżone postanowienie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.