I GZ 99/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 1212/18 w zakresie odrzucenia sprzeciwu od postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z. C. na postanowienie Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 21 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 1212/18, odrzucił sprzeciw Z. C. od postanowienia referendarza sądowego z 15 stycznia 2019 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Rzeszowie z [...] października 2018 r. w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych w całości na mocy postanowienia referendarza sądowego z 15 stycznia 2019 r.; nie przyznano jej natomiast pełnomocnika z urzędu. Odpis tego postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia oraz o terminie i sposobie jego wniesienia został doręczony skarżącej 17 stycznia 2019 r. W dniu 25 stycznia 2019 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej operatora wyznaczonego sprzeciw (datowany na dzień 22 stycznia 2019 r.) od powyższego postanowienia. Sąd I instancji odrzucił sprzeciw na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) jako wniesiony po terminie, który w tej sprawie upłynął 24 stycznia 2019 r. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i przyznanie adwokata oraz o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia z 15 stycznia 2019 r. W uzasadnieniu zażalenia wskazała, że sprzeciw został sporządzony 22 stycznia 2019 r. i nadany w urzędzie pocztowym 24 stycznia 2019 r. Jeśli zdaniem Sądu termin został uchybiony, to byłoby to nie z jej winy, dlatego wnosi też o jego przywrócenie. Dodała, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i nie stać jej na opłacenie listu poleconego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 259 § 1 od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy wydanego przez referendarza sądowego strona może wnieść do właściwego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast jak wynika z art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że sprzeciw skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z 15 stycznia 2019 r., doręczonego 17 stycznia 2019 r. – co zostało potwierdzone jej własnoręcznym podpisem znajdującym się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 13 załącznika do akt sądowych dot. prawa pomocy) – został nadany 25 stycznia 2019 r. (data na kopercie – k. 15 załącznika do akt sądowych dot. prawa pomocy). Oznacza to, że sprzeciw został nadany po terminie, który upływał w tej sprawie 24 stycznia 2019 r. Co istotne, skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu. Zdaniem NSA, argumentacja zawarta w zażaleniu w żaden sposób nie podważa prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu I instancji o odrzuceniu sprzeciwu jako wniesionego po terminie. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że kwestia ta leży poza granicami niniejszego postępowania, które dotyczy wyłączenie oceny zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu. Wniosek skarżącej będzie natomiast rozpoznany przez Sąd I instancji w odrębnym postępowaniu wpadkowym. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.