I OSK 1039/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Rausz, Sędziowie NSA Izabella Kulig- Maciszewska, Joanna Runge –Lissowska /spr./, Protokolant Jacek Gaj, po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2006r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2005r. sygn. akt I SA/Wa 774/05 w sprawie ze skargi W. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 1 czerwca 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 774/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...]. Decyzją tą utrzymana została w mocy decyzja Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] nr [...] przyznająca W. D. zasiłek celowy specjalny na dofinansowanie malowania mieszkania w kwocie 200 zł. Oddalając skargę Wojewódzki Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 31a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.) zasiłek przyznany na jego podstawie jest świadczeniem przyznawanym w ramach uznania administracyjnego i ustalając wysokość tej pomocy organ kieruje się ogólnymi zasadami wyrażonymi w art. 2 ust. 3 i 4 tej decyzji, a nie dostosowywania rodzaju, formy i rozmiaru świadczeń do okoliczności sprawy. Z akt sprawy wynika, że dochód W. D. wynosi 552 zł 63 gr. i przekracza kryterium dochodowe, wynoszące 461 zł, ale trudna sytuacja kwalifikuje W. D. do otrzymania zasiłku, jednak jego wysokość ograniczona była możliwościami finansowymi organu pomocy społecznej – stwierdził Sąd. Skargę kasacyjną od tego wyroku złożyła W. D., reprezentowana przez adwokata z urzędu, wnosząc o uchylenie wyroku w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi pozostawiając mu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania z urzędu i zarzucając naruszenie art. 31a ustawy o pomocy społecznej w związku z art. 4 ust. 1 tej ustawy, polegające na błędnym zastosowaniu polegającym na przyznaniu zasiłku celowego w rażąco niskiej kwocie pomimo spełnienia kryterium szczególnie uzasadnionego wypadku do ubiegania się o zasiłek w kwocie pokrywającej w całości lub w znacznej mierze wydatek przeznaczony na malowanie mieszkania. W uzasadnieniu podkreślono, iż koszt malowania został wyceniony przez Gminę na 1000 zł i w sytuacji skarżącej przyznanie 200 zł jest rażąco niskie, bowiem nie będzie ona w stanie pokryć reszty z dochodu a zasiłek celowy winien zaspokoić cel, na który został przyznany. Uznaniowość organu była dowolna i doprowadziła do wypaczenia instytucji zasiłku celowego – skonkludowano. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie nie można zarzucić naruszenia art. 31a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.). Na jego podstawie mógł być przyznany zasiłek celowy wówczas, gdy ubiegający się o pomoc przekroczył kryterium dochodowe, ale za udzieleniem tej formy pomocy społecznej przemawiały szczególne okoliczności. Jak to podkreślił Wojewódzki Sąd z akt sprawy wynika, iż W. D. przekroczyła kryterium dochodowe, ale znajduje się w sytuacji spełniającej przesłanki szczególnych okoliczności, od których uzależnione jest przyznanie zasiłku celowego. Zasiłek ten przyznawany jest w ramach uznania administracyjnego, ale nie oznacza to dowolności orzekania przez organ, ale w ramach, jak to wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny, ogólnych zasad wyrażonych w art. 2 ust. 3 i 4 ustawy, z jednej strony biorąc pod uwagę sytuację ubiegającego się o pomoc, a z drugiej swoje możliwości finansowe i zasięg udzielonej pomocy społecznej na swoim terenie działania. Z akt sprawy wynika, iż tę okoliczność organ wziął pod uwagę i zasadnie Wojewódzki Sąd uznał jego decyzję za zgodną z prawem. Wobec powyższego skargę kasacyjną jako nieposiadającą usprawiedliwionych podstaw należało oddalić na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).