I OSK 105/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Lech Sędziowie: sędzia NSA Joanna Runge- Lissowska (spr.) sędzia del. NSA Wiesław Czerwiński Protokolant Anna Krakowiecka po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2007 r. sygn. akt IV SA/Wr 725/06 w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Rektora Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 6 listopada 2007 r. sygn. akt IV SA/Wr 725/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę P. K. na decyzję Rektora Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia. W ocenie Rektora odwołanie P. K. nie zasługiwało na uwzględnienie, bowiem liczba uzyskanych punktów nie kwalifikowała go do przyjęcia na studia. Na rozprawie w dniu 6 września 2007 r. Wojewódzki Sąd zwrócił się do pełnomocnika skarżącego, czy wobec decyzji z dnia [...] września 2006 r. o przyjęciu na studia podtrzymuje skargę, na co pełnomocnik pismem procesowym z dnia 24 września 2007 r. oświadczył, iż skargę podtrzymuje, gdyż decyzja nie rozstrzyga kwestii umorzenia postępowania i zwrotu kosztów. Oddalając skargę, Wojewódzki Sąd stwierdził, że postępowanie w sprawie toczyło się na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 68, poz. 385 ze zm.), przepisów Statutu Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu i uchwały Senatu tej uczelni, regulujących warunki i tryb przyjęć na pierwszy rok studiów w roku akademickim 2005/2006. Na podstawie art. 141 tej ustawy oraz § 38 ust. 2 Statutu Uczelni, Senat, uchwałą nr 45/2004 z dnia 25 listopada 2004 r., określił limity przyjęć na I rok, przyjmując na kierunek wychowanie fizyczne – studia dzienne – 180 osób – kontynuował Sąd, stwierdzając, że akta sprawy wskazują, że 180 osób, które osiągnęły najlepszy wynik, uzyskało nie mniej niż 44 punkty, a skarżący posiadał ich 42, zatem nie uzyskał minimum koniecznego do przyjęcia na wybrany kierunek studiów. Reprezentowany przez radcę prawnego, P. K. wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, domagając się jego uchylenia, przekazania sprawy do ponownego rozpoznania i zarzucając naruszenie art. 141 ust. 5 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym, polegające na rozpoznaniu sprawy w oparciu o nieobowiązujący przepis, bowiem w dacie wydania decyzji obowiązywała ustawa z dnia [...] września 2005 r., a nie ustawa z 1990 r. oraz art. 134 § 1, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 1 § 1 i 2 ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, poprzez niedostrzeżenie przez Sąd istotnego naruszenia prawa, jakim było wydanie decyzji bez podstawy prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie. Nawet jeśli zasadny jest zarzut co do tego, że Wojewódzki Sąd błędnie powołał się na przepisy ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym, gdyż od [...] września 2005 r. weszła w życie nowa ustawa, a decyzja została wydania dnia [...] sierpnia 2006 r., to i tak należy zgodzić się z Sądem co do tego, że liczba punktów uzyskana przez P. K. nie była wystarczająca do przyjęcia go na studia. Oddalenie zatem skargi na decyzję odmawiającą przyjęcia na studia nie naruszało prawa i Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).