I OSK 1077/09

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2010-09-14

Skład orzekający: Anna Lech

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów zastępstwa procesowego, złożony po terminie, może zostać uwzględniony?
Ratio decidendi
Wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów zastępstwa procesowego, złożony po terminie określonym w art. 210 § 1 PPSA, podlega odrzuceniu. Ponadto, jeśli pełnomocnik nie brał udziału w rozprawie, nie należy mu się zwrot kosztów z tytułu zastępstwa procesowego.
Stan faktyczny
Po wydaniu wyroku przez NSA oddalającego skargę kasacyjną, pełnomocnik strony złożył wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów zastępstwa procesowego. Sąd rozpoznał wniosek, uznając go za złożony po terminie i w części dotyczącej kosztów zastępstwa procesowego za niezasadny z uwagi na brak udziału pełnomocnika w rozprawie.
Rozstrzygnięcie
1. Uzupełniono wyrok w ten sposób, że w sentencji dodano pkt 2 w brzmieniu: "oddalić wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego". 2. Odrzucono wniosek w pozostałym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 14 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku radcy prawnego G. R. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2010 r., sygn. akt I OSK 1077/09 w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 939/08 w sprawie ze skargi Z. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: 1. uzupełnić wyrok w ten sposób, że: w sentencji wyroku dodać pkt 2 w brzmieniu: "oddalić wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego", 2. odrzucić wniosek w pozostałym zakresie. Wyrokiem z dnia 31 maja 2010 r., sygn. akt I OSK 1077/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Z. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 939/08 w sprawie ze skargi Z. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Pismem z dnia 5 sierpnia 2010 r.(data stempla pocztowego) radca prawny G. K. złożyła wniosek o uzupełnienie wskazanego wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, w zakresie orzeczenia – na podstawie art. 204 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – o kosztach postępowania oraz o kosztach zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać złożony w terminie czternastu dni od jego doręczenia z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się od dnia jego ogłoszenia – jedynie w wypadku, gdy Sąd, rozpoznając sprawę, nie orzekł o całości skargi lub nie zawarł w wyroku dodatkowego orzeczenia, które winien był zamieścić z urzędu. W niniejszej sprawie wniosek w tym przedmiocie złożony został w terminie wskazanym w powołanym wyżej przepisie. Zgodnie zaś z art. 210 § 1 wskazanej wyżej ustawy, strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Przy czym żądanie zwrotu kosztów może mieć postać spisu kosztów lub wniosku o przyznanie kosztów według norm przepisanych, a więc prawa obowiązującego, regulujących wysokość kosztów sądowych, czy wynagrodzeń pełnomocników procesowych. Żądanie to można zgłosić sądowi na piśmie albo zgłosić ustnie do protokołu. Natomiast stosownie do brzmienia art. 193 powołanej ustawy, jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Odnośnie zaś kosztów postępowania kasacyjnego, to w myśl art. 204 pkt 1 wskazanej ustawy, w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. W niniejszej sprawie, w wyroku z dnia 31 maja 2010 r., Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach, gdyż przepisy art. 209 i 210 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wniosek w tym zakresie (o zwrot kosztów na podstawie art. 204 pkt 1 ustawy) nie został złożony w terminie określonym w art. 210 § 1 ustawy. Wniosek taki złożono bowiem dopiero na etapie wniosku o uzupełnienie wyroku, a więc po terminie. Przy czym na marginesie dodać należy, że do – i tak spóźnionego wniosku – nie załączono żadnych dokumentów z których wynikałoby, jakie rzeczywiście koszty zostały poniesione przez stronę. W związku z tym, wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie zasądzenia kosztów na podstawie art. 204 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odrzucić, jako złożony po terminie. Odnosząc się natomiast do kwestii wynagrodzenia dla pełnomocnika, to wskazać należy, że regulują to przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Przepis § 14 ust. 2 pkt 2 tego rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: "2) w drugiej instancji: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, d) w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł. Z protokołu rozprawy z dnia 31 maja 2010 r. wynika, że pełnomocnik Wojewody [...], radca prawny G. R., nie brała udziału w rozprawie, pomimo doręczenia jej stosownego zawiadomienia w tym zakresie. W związku z tym uznać należy, że nie należy się jej zwrot kosztów z tytułu zastępstwa procesowego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 2 i art. 210 § 1 w związku z art. 193 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło