I OSK 1775/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2410/13 w sprawie ze skargi M. M. na pismo Wójta Gminy Nur z dnia [...] października 2013 r. nr [...] o odmowie zapewnienia transportu małoletniemu K. M. postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 2410/13 odrzucił skargę M. M. na pismo Wójta Gminy Nur z dnia [...] października 2013 r. nr [...] o odmowie zapewnienia transportu małoletniemu K. M. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że pełnomocnik skarżącej, zarządzeniem z dnia 18 lutego 2014 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych wniesionej w imieniu skarżącej skargi, pod rygorem jej odrzucenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, poprzez uiszczenie wpisu w wysokości 200 zł. Pismem z dnia 6 marca 2014 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, podając, że uchybienie terminu spowodowane było chorobą pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 2410/13 odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 300/14 oddalił zażalenie na to postanowienie. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę (pkt 1) i zwrócił skarżącej uiszczony po terminie wpis sądowy (pkt 2). Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła M. M. reprezentowana przez adwokata. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, to jest odrzucenie skargi oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez pozbawienie skarżącej prawa do rozpoznania sprawy przez Sąd. W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy w tym zakresie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 18 lutego 2014 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 lutego 2014 r. (k. 32 verte akt sądowych). W wyznaczonym terminie jednak brak fiskalny skargi nie został uzupełniony. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w skardze kasacyjnej nie zostały wykazane żadne okoliczności, które podważałyby prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Stwierdzić należy, że podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty, jak również wywody zawarte w jej uzasadnieniu odnoszą się do okoliczności usprawiedliwiających w ocenie skarżącego przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Stanowią one polemikę z prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2014 r. (sygn. akt I OZ 300/14) oddalającym zażalenie na postanowienie Sądu I instancji odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi i na obecnym etapie postępowania w sprawie nie mogą już być rozważane. Skoro skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie uzupełniła we wskazanym terminie braków fiskalnych skargi, do czego została prawidłowo wezwana, to zasadnie Sąd I instancji odrzucił jej skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Stronie, stosownie do treści art. 220 § 1 zd. drugie p.p.s.a. umożliwiono uzupełnienie braków fiskalnych skargi, z czego jednak nie skorzystała. W konsekwencji obarczają ją procesowe skutki zaniedbania jakiego się dopuściła. W sytuacji, gdy skarżąca nie dochowała wymogów formalnych związanych z wniesieniem skargi, za niezasadne należy uznać argumenty wskazujące na pozbawienie prawa do sądu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.