I OSK 1994/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski (sprawozdawca) Sędziowie NSA Małgorzata Miron Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku T.Z. o wyłączenie s. WSA del. Agnieszki Miernik w sprawie ze skargi kasacyjnej T.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 2166/16 ze skargi T.Z. na uchwałę Rady Izby Notarialnej w [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić wniosek. W dniu 3 czerwca 2019 r. T.Z. złożył wniosek o wyłączenie sędzi WSA del. Agnieszki Miernik w sprawie ze skargi kasacyjnej T.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 2166/16 ze skargi T.Z. na uchwałę Rady Izby Notarialnej w [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że w okresie od 3 września 2013 r. do 31 stycznia 2018 r. s. WSA del. Agnieszka Miernik, jako Przewodnicząca Wydziału I WSA w Warszawie, była Jego bezpośrednim przełożonym. W tej sytuacji może powstać uzasadniona wątpliwość co do Jej bezstronności w tej sprawie. W dniu 4 czerwca 2019 r. s. WSA del. Agnieszka Miernik złożyła pisemne oświadczenie, że po jej stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej jako: "P.p.s.a."), wyłączające ją od rozpoznania sprawy o sygn. akt I OSK 1994/17 oraz, że nie istnieją inne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności w tej sprawie (art. 19 P.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 18 § 1 P.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (art. 18 § 1 pkt 1); swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (art. 18 § 1 pkt 2); osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 1 pkt 3); w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (art. 18 § 1 pkt 4); w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (art. 18 § 1 pkt 5); w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznawanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (art. 18 § 1 pkt 6); dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (art. 18 § 1 pkt 6a); w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (art. 18 § 1 pkt 7). Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3). Jednocześnie zgodnie z treścią art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przepis art. 19 P.p.s.a. reguluje przypadek wyłączenia sędziego ze względu na istnienie przesłanki o tzw. względnym charakterze. Oznacza to konieczność oceny każdego konkretnego przypadku. Ustawodawca posługując się pojęciem "okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności", nałożył na sąd obowiązek zbadania, czy owa okoliczność w danej sprawie rzeczywiście istnieje. Ustawa nakłada również obowiązek na stronę postępowania, w postaci konieczności uprawdopodobnienia przyczyny wyłączenia. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączenia sędziego, określone w art. 18 P.p.s.a., a podane we wniosku o wyłączenie sędziego, okoliczności nie są, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności s. WSA del. Agnieszki Miernik w sprawie o sygn. akt I OSK 1994/17 (art. 19 P.p.s.a.). Sam fakt, iż wskazana sędzia była w przeszłości przełożonym skarżącego nie daje podstaw do jej wyłączenia w niniejszej sprawie zarówno na podstawie art. 18 jak i 19 P.p.s.a., nawet mimo subiektywnego przekonania strony o takiej konieczności. Dodatkowo złożone przez s. WSA del. Agnieszkę Miernik oświadczenie z dnia 4 czerwca 2019 r. pozwala przyjąć, że podnoszone przez skarżącego okoliczności nie wywołują uzasadnionej wątpliwości, co do bezstronności tego sędziego (art. 19 P.p.s.a.). Stąd, stwierdzić należy, że wniosek T.Z. o wyłączenie sędziego jest niezasadny. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.