I OSK 2029/16
WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2018-03-27
Skład orzekający: Joanna Runge - Lissowska, Małgorzata Pocztarek, Ewa Kręcichwost - Durchowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku, gdy postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące decyzji administracyjnej nie zostało prawomocnie zakończone, istnieje formalna przeszkoda do wszczęcia postępowania o wznowienie postępowania zakończonego tą samą decyzją?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego decyzji administracyjnej nie stanowi formalnej przeszkody do wszczęcia postępowania o wznowienie postępowania zakończonego tą samą decyzją. Jednakże, w sytuacji gdy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne, co oznacza, że decyzja administracyjna jest zgodna z prawem i pozostaje w obrocie prawnym, brak jest podstaw do wznowienia postępowania.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, która stwierdzała nieważność innej decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił postanowienia odmawiające wznowienia, uznając, że brak prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego nie stanowi przeszkody do wznowienia. Skarżący kasacyjnie zarzucił m.in. naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędzia del. WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska Protokolant asystent sędziego Łukasz Sielanko po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2018 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 272/16 w sprawie ze skargi Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta Krakowa i Gminy Miejskiej Kraków na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę kasacyjną.
Wyrokiem z 22.04.2016 r., sygn. akt II SA/Kr 272/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu skargi Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta Krakowa i Gminy Miejskiej Kraków, uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...].01.2016 r. nr [...] i utrzymane nim w mocy postanowienie tego organu z [...].07.2015 r. nr [...]. Postanowieniami tymi odmówiło wznowienia postępowania zakończonego decyzją tegoż Samorządowego Kolegium z dnia [...].07.2013 r. nr [...].
Wyrok zapadł w następującym stanie sprawy:
Decyzją z [...].10.2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie stwierdziło nieważność decyzji Naczelnika Dzielnicy K. z [...].11.1986 r. nr [...] o przejęciu na Skarb Państwa nieruchomości w K. przy ul. G. o pow. [...] m2 zabudowanej budynkiem mieszkalnym,
a decyzją z [...].07.2013 r. nr [...] uchyliło swoją decyzję i odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji z [...].11.1986 r. w części dot. udziału [...] związanego z prawami odrębnej własności lokali mieszkalnych nr [...] i [...] z uwagi na to, że wywołała ona nieodwracalne skutki prawne i stwierdziło, że w tym zakresie decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa, zaś w pozostałej części dot. udziału [...] stwierdziło nieważność tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 11.12.2013 r. II SA/Kr 1101/13 oddalił skargi wniesione przez Skarb Państwa – Prezydenta Miasta Krakowa i Gminy Miejskiej Kraków oraz Skarb Państwa – Wojewodę Małopolskiego. Od tego wyroku złożone zostały skargi kasacyjne, a sprawa zarejestrowana w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygn. I OSK 1081/14.
Wnioskiem z [...].06.2015 r. Skarb Państwa - Prezydent Miasta Krakowa i Gmina Miejska Kraków wystąpiły o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją Samorządowego Kolegium z [...].07.2013 r., powołując jako podstawę art. 145a § 1 k.p.a. i przywołując wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12.05.2015 r., P 46/12 orzekający o niezgodności z Konstytucją RP art. 156 § 2 k.p.a.
Postanowieniem z [...].07.2015 r., utrzymanym w mocy postanowieniem z [...].01.2016 r., oba wskazane na wstępie, Samorządowe Kolegium odmówiło wznowienia postępowania z tego względu, iż zaistniała przeszkoda do wznowienia z uwagi na uprzednie uruchomienie trybu nadzwyczajnego co do decyzji z [...].07.2013 r.
Uwzględniając skargi, Wojewódzki Sąd stwierdził, iż w dacie wydania zaskarżonych postanowień nie było prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego dotyczącego decyzji z [...].07.2013 r., gdyż postępowanie przed Naczelnym Sądem w sprawie I OSK 1081/14 nie było zakończone, zatem w obrocie prawnym pozostała ostateczna decyzja [...].07.2013 r. i nie było formalnej przeszkody do wszczęcia postępowania wznowieniowego. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu w sytuacji prawnej, która ma miejsce w sprawie należało wszcząć postępowanie o wznowienie, wszczęte zawiesić, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a po wyeliminowaniu decyzji z obrotu prawnego postępowanie umorzyć jako bezprzedmiotowe, gdyż w przeciwnym razie strona nie miałaby możliwości wystąpienia o wznowienie postępowania z uwagi na upływ terminu.
T. D., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę kasacyjną i na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a.") zarzucił:
1) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, prowadzące do nieważności postępowania zachodzącej na podstawie art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a, polegające na nieuwzględnieniu, że w tej samej sprawie toczy się postępowanie wcześniej wszczęte przed sądem administracyjnym, mimo iż w tej samej sprawie toczy się postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pod sygnaturą I OSK 1081/14;
2) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, prowadzące do nieważności postępowania, zachodzącej na podstawie art. 183 § 2 pkt 2 i 5 p.p.s.a., polegające na prowadzeniu postępowania mimo obowiązku jego zawieszenia z powodu śmierci strony – R. O. – wynikającego z art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. bez wyznaczenia następców procesowych tej strony, co doprowadziło do braku możliwości obrony jej praw w postępowaniu;
3) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, prowadzące do nieważności postępowania zachodzącej na podstawie art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a., polegające na niedoręczeniu stronom postępowania odpisów skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz odpowiedzi na SKO w Krakowie na tę skargę, co uniemożliwiło zapoznanie się z nimi przez strony, a co za tym idzie naruszenie szeregu przepisów p.p.s.a. – m.in. art. 47 § 1 p.p.s.a., art. 65 p.p.s.a. i art. 75 p.p.s.a.;
4) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na niewezwaniu skarżących Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta Krakowa i Gminy Miejskiej Kraków oraz organu do złożenia odpowiedniej liczby odpisów skargi oraz odpowiedzi na skargę, czyli naruszenie art. 47 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a.;
5) naruszenie przepisów prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie – art. 145a k.p.a. oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji – polegające na uznaniu przez WSA dopuszczalności wniesienia żądania wznowienia postępowania, podczas gdy w sprawie toczy się postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W związku z tymi zarzutami domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, zrzekł się przeprowadzenia rozprawy i wniósł o zawieszenie postępowania z powodu śmierci uczestnika R. O.
Postępowanie zostało zawieszone z uwagi na tę okoliczność, a podjęte po wyznaczeniu następcy prawnego R. O.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Z uwagi na to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił skargi i uznał, że zaskarżone postanowienia są niezgodne z prawem, zatem je uchylił, to zawieszenie postępowania powinno nastąpić przed organem z powodu wskazanego w skardze kasacyjnej – śmierć strony postępowania, a także wskazanego przez Wojewódzki Sąd. W takiej sytuacji przeprowadzenie postępowania przez Wojewódzki Sąd nie było błędem.
Natomiast z poglądem zaprezentowanym przez Wojewódzki Sąd co do tego, że niezakończenie prawomocne postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji skutkuje tym, iż nie jest wykluczone wznowienie postępowania co do tej samej decyzji, gdyż istotnie oczekiwanie na zakończenie sprawy pozbawiłoby stronę możliwości wystąpienia o wznowienie postępowania, można się zgodzić.
W sprawie niniejszej jej rozstrzygnięcie było uzależnione od orzeczenia w sprawie zawisłej przez Naczelnym Sądem Administracyjnym pod sygn. I OSK 1081/14. Postępowanie w tej sprawie dotyczyło bowiem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...].07.2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy K. z [...].11.1986 r. nr [...] o przejęciu na Skarb Państwa zabudowanej nieruchomości w K. przy ul. G., o wznowienie postępowania zaskarżonego tą decyzją wystąpił Skarb Państwa – Prezydent Miasta Krakowa i Gmina Miejska Kraków. Wyrokiem z 27.03.2018 r. sygn. akt I OSK 1081/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne Skarbu Państwa – Wojewody Małopolskiego oraz Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta Krakowa i Gminy Miejskiej Kraków. Oddalenie skarg kasacyjnych złożonych od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11.12.2013 r. II SA/Kr 1101/13, którym uznano, iż decyzja z [...].07.2013 r. jest zgodna z prawem, skutkuje tym, że decyzja ta jest zgodna z prawem, nie zawiera wad, które miałyby powodować jej nieważność, i pozostaje ona w obrocie prawnym, podlegając wykonaniu. W takim stanie rzeczy nie ma podstaw do wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją, zatem obecnie odmowa wznowienia będzie rozstrzygnięciem prawidłowym, co oznacza, że Samorządowe Kolegium wyda postanowienie, o którym mowa w art. 149 § 3 k.p.a.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło