I OSK 270/12
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2012-02-29
Skład orzekający: Małgorzata Borowiec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doręczenie decyzji administracyjnej na adres wskazany przez stronę w piśmie sprzed kilku lat, mimo że strona wskazała inny adres w późniejszej korespondencji, jest skuteczne i rozpoczyna bieg terminu do wniesienia skargi?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że jeśli organ administracyjny wysyła decyzję na adres inny niż ten, który strona wskazała w późniejszej korespondencji, to doręczenie nie może być uznane za skuteczne. W takiej sytuacji nie rozpoczyna biegu termin do wniesienia skargi, a odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie jest niezasadne.Stan faktyczny
B.Sz. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. uchylającą decyzję Prezydenta Miasta G. w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę, uznając, że została wniesiona po terminie, ponieważ decyzja została skutecznie doręczona na adres wskazany przez skarżącą w piśmie z 2009 r. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów P.p.s.a. i K.p.a. poprzez błędne przyjęcie skuteczności doręczenia.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B.Sz. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt II SA/Gd 716/11 o odrzuceniu skargi B.Sz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] lutego 2011 roku, nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. decyzją z dnia [...] lutego 2011 roku, nr [...] uchyliło decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności.
Z zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki (k. 8 akt organu II instancji) wynika, że powyższa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. została doręczona B.Sz. w trybie w art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako K.p.a.) w dniu 2 marca 2011 r.
W dniu 5 sierpnia 2011 r. (data stempla pocztowego) B.Sz. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt II SA/Gd 716/11 skargę B.Sz. odrzucił.
W uzasadnieniu postanowienia odwołując się do treści art. 42, art. 43 i art. 44 K.p.a. stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. prawidłowo wysłało przesyłkę dla skarżącej na adres: G. ul. [...] 25/4, gdyż taki adres podała ona w piśmie z dnia 4 sierpnia 2009 r., (vide k. 40 akt administracyjnych organu I instancji). W ocenie Sądu pierwszej instancji niezasadne jest stanowisko skarżącej, że przesyłka zawierająca kwestionowaną przez nią decyzję organu odwoławczego nie została jej skutecznie doręczona, gdyż w należącym do niej mieszkaniu, znajdującym się pod ww. adresem, przebywa tylko w okresie urlopowym, a mieszka i pracuje w Niemczech. Skoro sama skarżąca w korespondencji skierowanej do organu I instancji w niniejszej sprawie tj. piśmie z dnia 4 sierpnia 2009 roku wskazała – jako swój adres, adres należącego do niej mieszkania w G., to organ drugiej instancji prawidłowo na ten adres skierował do niej korespondencję. Doręczenie zaskarżonej decyzji było zatem skuteczne i zostało dokonane w dniu 2 marca 2011 r.
W konsekwencji odwołując się do treścią art. 57 § 1 K.p.a. w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej "P.p.s.a.") uznał, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 1 kwietnia 2011 roku. Skoro skarżąca nadała w urzędzie pocztowym skargę na decyzję organu po upływie tego terminu tj. w dniu 5 sierpnia 2011 r., to termin do jej wniesienia nie został przez nią zachowany. Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę B.Sz. odrzucił.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła B.Sz. reprezentowana przez adwokata i zaskarżając je w całości zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 58 i art. 53 P.p.s.a., a także art. 42 K.p.a. poprzez odrzucenie skargi na skutek błędnego przyjęcia, że skarżącej doręczono zaskarżoną decyzję na wskazany przez nią adres tj. G. ul. [...] 25/4.
Wskazując na powyższe podstawy skargi kasacyjnej wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podała, że z treści zaskarżonej decyzji wynika, że jej doręczenie miało nastąpić na adres: ul. [...] 23/4, 81-379 G., podczas z akt sprawy wynika, że pierwotny adres do doręczeń dla skarżącej to ul. [...] 25 m. 4 i 5, 81-379 G. W ocenie autora skargi kasacyjnej w tej sytuacji nie znajduje zastosowania art. 44 K.p.a., gdyż decyzja nie została prawidłowo doręczona. Oznacza to, że w stosunku do skarżącej nie rozpoczął biegu termin do wniesienia skargi na powyższą decyzję, a zatem złożona w tej sprawie skarga nie podlegała odrzuceniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, której przesłanki określone w § 2 art. 183 P.p.s.a. w niniejszej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez Sąd drugiej instancji.
Istota rozpoznawanej sprowadza się do ustalenia czy, skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] lutego 2011 r., została wniesiona z naruszeniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, a w konsekwencji, czy na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. podlegała ona odrzuceniu.
Sąd pierwszej instancji uznał, że zaskarżona decyzja została skarżącej doręczona w dniu 2 marca 2011 r., a zatem wniesienie przez nią skargi na tę decyzję w dniu 5 sierpnia 2011 r. nastąpiło z uchybieniem trzydziestodniowego terminu.
W konsekwencji skargę skarżącej odrzucił. W ocenie autora skargi kasacyjnej zaskarżona decyzja nie została skarżącej skutecznie doręczona, a zatem nie uchybiła ona terminowi do jej wniesienia.
Z akt sprawy wynika, że w toku postępowania administracyjnego B.Sz. w piśmie z dnia 4 marca 2009 r. skierowanym do Urzędu Miasta G. jako adres do doręczeń wskazała: ul. [...] 25/4, 81-379 G. Ten sam adres powtórzyła także w piśmie z dnia 4 lipca 2011 r. (karta nr 10 akt administracyjnych pierwszej instancji).
Tymczasem Samorządowe Kolegium Odwoławczego w G. wysyłając do B.Sz. zaskarżoną decyzję podało adres: ul. [...] 23/4, 81-379 G Na rewersie zwrotnego potwierdzenia odbioru, zwróconego organowi wraz z przesyłką listową jako adresata przesyłki określono bowiem B.Sz., ul. [...] 23/4, 81-379 G. Ten sam adres wskazano w treści zaskarżonej decyzji, w punkcie określającym adresatów tej decyzji.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sytuacji fakt doręczenia skarżącej zaskarżonej decyzji na prawidłowy adres nie może być uznany za bezsporny. W konsekwencji oznacza to, że art. 44 § 4 K.p.a., zgodnie z którym doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy, nie mógł mieć w tej sprawie zastosowania. Autor skargi kasacyjnej trafnie wskazał, że przepis ten może być stosowany tylko w przypadku, skierowania korespondencji na prawidłowy adres strony.
W tej sytuacji jako zasadny ocenić należy zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 53 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przez nieprawidłową ocenę wywiązania się przez stronę skarżącą z obowiązku złożenia skargi w ustawowym terminie oraz art. 42 i art. 44 K.p.a. poprzez nieprawidłową ocenę faktu doręczenia jej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] lutego 2011 r.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
Wyjaśnić należy, iż brak jest podstaw do uwzględnienia zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, albowiem w przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określono podstawy prawnej do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07).
Koszty postępowania kasacyjnego jako koszty postępowania niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 P.p.s.a.). mogą być natomiast uwzględnione przez Sąd pierwszej instancji w razie uwzględnienia skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło