I OSK 2700/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marian Wolanin (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 marca 2019 r. sygn. akt II SA/Gl 476/18 w sprawie ze skargi W. K., M. K. i J. K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 22 marca 2018 r., nr GKII.7221.17.2018 w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie zmiany ewidencji gruntów i budynków oddala skargę kasacyjną Zaskarżonym wyrokiem z 22 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Gl 476/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę W. K., M. K. i J. K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 22 marca 2018 r. nr GKII.7221.17.2018 w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie zmiany w ewidencji gruntów i budynków. W skardze kasacyjnej od powołanego wyroku pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) – dalej ppsa, w zw. z art. 28 i art. 145 § 1 pkt 4 kpa poprzez przyjęcie, że pozbawienie skarżącego możliwości wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej nie stanowi braku udziału w postępowaniu administracyjnym, podczas gdy niezawinione pozbawienie udziału strony na jakimkolwiek etapie postępowania stanowi podstawę wznowienia postępowania, - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa w zw. z art. 7 i art. 77 kpa poprzez przyjęcie, że w postępowaniu administracyjnym zostało przeprowadzone pełne postępowanie dowodowe, podczas gdy organ administracji nie przeprowadził wszystkich znanych i dostępnych dowodów na okoliczność ustalenia prawidłowego doręczenia decyzji Starosty Będzińskiego z dnia 9 czerwca 2016 r. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej zawarto argumentację mającą przemawiać za uchyleniem zaskarżonego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ppsa), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 ppsa. Wobec niestwierdzenia zaistnienia przesłanek nieważności postępowania, oceniając wyrok Sądu I instancji w ramach zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał te zarzuty za niezasadne. Sąd I instancji nie zastosował - powołanego w zarzutach skargi kasacyjnej - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, lecz wydał wyrok na podstawie art. 151 ppsa. Nie mógł więc naruszyć przepisu postępowania, którego nie stosował, co w konsekwencji wyklucza dopuszczalność oceny naruszenia tego przepisu w powiązaniu z innymi przepisami prawa w sposób wskazany w zarzutach kasacyjnych. W skardze tej nie wskazano i nie wykazano natomiast, aby doszło do naruszenia, zastosowanego przez Sąd I instancji, art. 151 ppsa w jakimkolwiek powiązaniu z innymi przepisami prawa. Skarżący kasacyjnie nie podważył zatem prawidłowości zastosowania przez Sąd I instancji powołanego art. 151 ppsa. Z podanych przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 193 zdanie drugie ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.