I OSK 411/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Kacprzak po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1918/07 w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie przeniesienia na niższe stanowisko służbowe postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne. W dniu 28 marca 2008 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna M. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawa z dnia 20 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1918/07 w sprawie z jej skargi na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie przeniesienia na niższe stanowisko służbowe. Pismem z dnia 26 sierpnia 2008 r. pełnomocnik M. R. cofnął powyższą skargę kasacyjną w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi skutkuje w myśl art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy umorzeniem postępowania. Przepisy te mają zastosowanie również do postępowania ze skargi kasacyjnej zgodnie z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie skargi kasacyjnej za dopuszczalne (art. 60 w zw. z art. 193 p.p.s.a.), a zatem jest ono skuteczne. W związku z powyższym postępowanie sądowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ze skargi kasacyjnej M. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1918/07 podlega umorzeniu. Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.