I OSK 478/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie NSA Aleksandra Łaskarzewska del. WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant asystent sędziego Marcin Rączka po rozpoznaniu w dniu 10 października 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J.R. i R.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Gl 878/12 w sprawie ze skargi J.R. i R.R. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach z dnia 11 maja 2012 r. nr [..] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Gl 878/12 oddalił skargę J. R. i R. R. (dalej powoływani jako skarżący) na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach z dnia 11 maja 2012 r. nr [..] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany w ewidencji gruntów i budynków. Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym: J. R. wnioskiem z dnia 17 listopada 2009 r. wystąpił do Prezydenta Miasta [..] o dokonanie aktualizacji ewidencji gruntów w zakresie oznaczenia użytku gruntowego dla działki nr 1, której był użytkownikiem wieczystym. Prezydent Miasta [..] decyzją z dnia 11 stycznia 2010 r. odmówił wprowadzenia zmiany użytku gruntowego dla działki nr [..]/86 pozostawiając dotychczasowe oznaczenie "Bi"– inne tereny zabudowane. Orzeczenie to, w wyniku rozpatrzenia odwołania skarżących, zostało utrzymane w mocy decyzją Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach (dalej Wojewódzki Inspektor) z dnia 19 marca 2010 r. Skarga na tę decyzję wniesiona przez skarżących została oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SA/Gl 471/10. Pismem z 21 sierpnia 2010 r. skarżący ponownie wystąpili o wprowadzenie zmiany w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Prezydenta Miasta [..], domagając się, aby dla części działki nr [..]/86 o pow. 0,0718 ha wprowadzony został zamiast użytku "Bi" (inne tereny zabudowane) użytek gruntowy "dr" (drogi). Wniosek ten został uzasadniony przyjęciem do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego operatu KERG 612-054/2010, w oparciu o który dokonano podziału przedmiotowej działki w celu wydzielenia jej części przeznaczonej pod pas autostrady A-4. Prezydent Miasta [..] decyzją z dnia 11 lipca 2011 r. nr [..]odmówił dokonania żądanej zmiany. Wojewódzki Inspektor decyzją z dnia 30 listopada 2011 r. nr [..] stwierdził nieważność ww. decyzji, uznając że została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa oraz zapadła w sprawie już rozstrzygniętej decyzją ostateczną. Prezydent Miasta [..] decyzją z dnia 5 marca 2012 r. nr [..] umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem skarżących, uznając dalsze jego prowadzenie za bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu wskazał, że w drodze czynności materialno-prawnej wprowadził do ewidencji gruntów zmiany podmiotowe i przedmiotowe wynikające z decyzji Wojewody Śląskiego z dnia 2 sierpnia 2010r., natomiast żądanie zmiany użytku gruntowego zostało już wcześniej rozstrzygnięte jego decyzją z dnia 11 stycznia 2010 r. Wojewódzki Inspektor decyzją z dnia 11 maja 2012 r., po rozpatrzeniu odwołania skarżących, utrzymał decyzje z dnia 5 marca 2012 r. w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził, że wniosek skarżących dotyczył wprowadzenia zmiany użytku gruntowego dla tej części działki z " Bi" na "dr". Mając na uwadze treść złożonego wniosku organ, powołując się na treść § 46 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 i pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454, dalej "rozporządzenie ewidencyjne") wskazał, że Prezydent Miasta [..] dokonał zmiany danych ewidencyjnych w oparciu o regulacyjną decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 2 sierpnia 2010 r. (stwierdzającą nabycie przez Skarb Państwa własności nieruchomości znajdującej się w liniach rozgraniczających pas drogowy autostrady A-4 oznaczonej jako dz. nr [..]/86, wydzielonej z dz. nr [..]/86, która pozostała własnością Gminy [..]) w drodze czynności materialno-technicznych, o czym zawiadomił skarżących. Zmiany te dotyczyły osoby właściciela, numerów ewidencyjnych nowopowstałych działek oraz ich powierzchni. Kwestia zmiany użytku gruntowego na inny niż aktualnie wykazany w operacie ewidencyjnym została natomiast rozstrzygnięta już wcześniejszą decyzją organu I instancji. Wojewódzki Inspektor stwierdził, że § 45 rozporządzenia ewidencyjnego obliguje organ do aktualizacji ewidencji poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Wskazana jednak we wniosku decyzja Wojewody oraz dokumentacja techniczna nie zawierały wykazu zmian danych ewidencyjnych uprawniających organ ewidencyjny do dokonania zmiany użytku gruntowego w sposób żądany przez skarżących. Tym samym prawidłowo umorzone zostało postępowanie w tej sprawie jako bezprzedmiotowe. Organ odwoławczy wskazał również, że na mocy decyzji regulacyjnej Wojewody Śląskiego skarżący utracili w odniesieniu do działki nr [..]/86 przymiot strony wynikający z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej "Kpa"), bowiem stała się ona własnością Skarbu Państwa. W skardze na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący zarzucili naruszenie: art. 105 § 1 Kpa poprzez uznanie bezprzedmiotowości postępowania i zasadności jego umorzenia, art. 7 i art. 77 § 1 Kpa poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych stwierdzających, że kwestia zmiany użytku gruntowego wykazanego w operacie ewidencyjnym została już rozstrzygnięta, § 46 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia ewidencyjnego poprzez uznanie wprowadzenia przez organ I instancji zmian w ewidencji gruntów zgodnie z ostateczną decyzją regulacyjną Wojewody Śląskiego z dnia 2 sierpnia 2010 r., § 68 ust. 3 pkt 7 lit a oraz załącznika nr 6 pkt 3.7a do rozporządzenia ewidencyjnego w zw. z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych (Dz.U. Nr 127, poz. 627 ze zm.), z art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.) oraz z § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 43, poz. 430, dalej rozporządzenie MTiGM) poprzez uznanie braku podstaw do zmiany danych w ewidencji gruntów dotyczących działki nr [..]/86 na oznaczenie "dr" – "teren komunikacyjny obejmujący drogę", art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej zwanej "Ppsa") poprzez wydanie orzeczenia wbrew związaniu prawomocnymi wyrokami sądowymi, a z których wynika, że ww. działka stanowi użytek przeznaczony na drogi krajowe; art. 28 Kpa poprzez uznanie, że skarżący utracili przymiot strony. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach powołanym wyrokiem z dnia 19 listopada 2012 r. powyższą skargę oddalił. W uzasadnieniu wyroku Sąd zwrócił uwagę, że rejestr ewidencji gruntów stanowi wyłącznie odzwierciedlenie aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości i zawiera jedynie dane mające charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Dokonanie zatem zmian w operacie ewidencyjnym, na wniosek zainteresowanej strony jest możliwe poprzez udokumentowanie przez osobę zainteresowaną rozbieżności pomiędzy danymi zawartymi w ewidencji, a rzeczywistym stanem prawnym i faktycznym gruntów. Aby wprowadzić do operatu ewidencyjnego zmianę użytku gruntowego, czy to z urzędu w drodze czynności materialno-technicznej, czy też na wniosek zainteresowanej strony, organ prowadzący taki operat musi dysponować którymś z dokumentów wskazanych w § 46 ust. 2 rozporządzenia ewidencyjnego. Zdaniem Sądu, zgodzić się należy z orzekającymi w sprawie organami, że skarżący nie przedstawili żadnego takiego dokumentu. W szczególności przyjęty do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego operat geodezyjny zawierający projekt podziału działki i stanowiący załącznik do decyzji Wojewody Śląskiego z dnia 2 sierpnia 2010 r. – na który się powołali w swoim wniosku - nie zawierał zaś wykazu zmian gruntowych obejmujących zmianę użytku gruntowego dla działki nr [..]/86 z "Bi" na "dr". Po podziale tej działki, zatwierdzonym decyzją regulacyjną Wojewody Śląskiego, faktyczny sposób zagospodarowania jej wydzielonych obu części nie uległ zmianie, w szczególności zaś nowowydzielona działka w dalszym ciągu jest zabudowana wspomnianym budynkiem ujawnionym w kartotece budynków. Sąd wskazał, że regulacja zamieszczona w § 68 ust. 3 pkt 7 lit. a) rozporządzenia ewidencyjnego dotyczy jedynie zaliczenia do użytku gruntowego o nazwie "drogi" gruntów znajdujących się w pasach drogowych dróg publicznych, a nie reguluje sposobu tego zaliczenia to jest trybu, w którym można dokonać takiego zaliczenia w toku wprowadzania zmian danych umieszczonych w operacie ewidencyjnym. W szczególności z brzmienia powołanych regulacji nie wynika, że wskazanie linii rozgraniczających teren w ostatecznej decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady (art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o autostradach płatnych) wydanej w trybie przepisów rozdziału 4 ustawy o autostradach płatnych, przesądza o faktycznym wykorzystaniu gruntów, które znalazły się w tych liniach rozgraniczających, lecz rozstrzyga o przeznaczeniu tych gruntów. Takie rozumienie skutków wydanej decyzji lokalizacyjnej wynika zresztą wprost z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 ze zm., dalej "specustawa drogowa"), w oparciu o który została wydana decyzja Wojewody. Zdaniem Sądu, nieprawidłowe było jednak uzasadnienie decyzji organów obu instancji, które stanęły na stanowisku, że kwestia przedmiotowej zmiany użytku gruntowego została już rozstrzygnięta wcześniejszą decyzją ostateczną, kontrolowaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 471/10. Organ I instancji orzekał bowiem już po wprowadzeniu do ewidencji gruntów i budynków zmian wynikających z opisanej decyzji Wojewody Śląskiego, to winien on, przed wydaniem decyzji rozstrzygającej złożony przez skarżących wniosek, wezwać stronę do jego sprecyzowania, a po ustaleniu, że dotyczy on zmiany użytku gruntowego w odniesieniu do nowowydzielonej działki nr [..]/86 winien on zamiast decyzji opartej na przepisie art. 105 § 1 Kpa ponownie wydać decyzję odmawiającą wprowadzenia do ewidencji gruntów i budynków żądanych zmian. Uchybienie to, zdaniem Sądu, nie miało jednak istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa. Sąd podzielił również zarzut skarżących, dotyczący błędnego stwierdzenia zawartego w uzasadnieniu decyzji organu II instancji, wskazującego na brak interesu prawnego po stronie skarżących we wprowadzeniu zmian do ewidencji gruntów odnoszących się do nowowydzielonej działki nr [..]/86. W ocenie Sądu, opisany błędny pogląd organu nie pociągnął jednak za sobą umorzenia postępowania odwoławczego i nierozpoznania merytorycznego wniesionego odwołania, co powodowałoby konieczność uchylenia tej decyzji przez Sąd. W konsekwencji skład orzekający uznał, że aczkolwiek także zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego, to jednak z uwagi na treść jej uzasadnienia brak było podstaw prawnych do przyjęcia, że również i to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) Ppsa. Skarżący wnieśli od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zarzucając naruszenie: 1. przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) Ppsa w zw. z art. 151 Ppsa w zw. z art. 105 Kpa poprzez uznanie, że wydanie decyzji przez organ odwoławczy utrzymującej w mocy decyzję o umorzeniu postępowania, mimo że decyzja ta była nieprawidłowa, a organ powinien załatwić sprawę merytorycznie, nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy; 2. przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 106 § 3 Ppsa poprzez nieprzeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu, tj. mapy sytuacyjno-ewidencyjnej, oznaczonej numerem [..]/2012, obejmującej całe skrzyżowanie autostrady A-4 z ul. [..], mimo że wynika z niej, iż działki nr [..]/86 przylega, a nawet zachodzi na jej obszar krawędź rowu odwadniającego nasyp, który stanowi element dwupoziomowego skrzyżowania autostrady A-4 z drogą wojewódzką nr 921, co oznacza, że działka ta jest wykorzystywana jako pas drogowy, co w konsekwencji doprowadziło do oddalenia skargi; 3. prawa materialnego poprzez błędną wykładnię, tj. § 46 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia ewidencyjnego, poprzez uznanie, że decyzja o lokalizacji autostrady nie jest wystarczającą podstawą do dokonania z urzędu zmian danych ewidencyjnych w zakresie oznaczenia użytku gruntowego objętego liniami rozgraniczającymi pas drogowy symbolem "dr"; 4. prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie § 46 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia ewidencyjnego poprzez uznanie, że sentencja ostatecznej decyzji Wojewody Śląskiego z dnia 2 sierpnia 2010 r. stwierdzająca nabycie z mocy prawa przez Skarb Państwa własności nieruchomości znajdującej się w liniach rozgraniczających pas drogowy autostrady płatnej A-4 nie jest wystarczającą podstawą do dokonania z urzędu zmian danych ewidencyjnych w zakresie oznaczenia użytku gruntowego działki nr [..]/86 symbolem "dr"; 5. prawa materialnego poprzez błędną wykładnię § 68 ust. 3 pkt 7 lit. a oraz pkt 3.7.a załącznika nr 6 do rozporządzenia ewidencyjnego w zw. z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o autostradach płatnych, art. 4 pkt 1 i art. 34 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych oraz § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, poprzez uznanie braku podstaw do zmiany danych w ewidencji gruntów dotyczących działki nr [..]/86 na oznaczenie "dr" – "teren komunikacyjny obejmujący drogę"; 6. prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie § 68 ust. 3 pkt 7 lit. a oraz pkt 3.7.a załącznika nr 6 do rozporządzenia ewidencyjnego w zw. z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o autostradach płatnych, art. 4 pkt 1 ustawy o drogach publicznych oraz § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, poprzez uznanie, że w oparciu o decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 2 sierpnia 2010 r. stwierdzającą nabycie z mocy prawa przez Skarb Państwa własności nieruchomości znajdującej się w liniach rozgraniczających pas drogowy autostrady płatnej A-4, brak jest podstaw do zmiany danych w ewidencji gruntów działki o nr [..]/86 poprzez oznaczenie użytku gruntowego jako "dr" – "teren komunikacyjny obejmujący drogę"; 7. przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 170 Ppsa, poprzez wydanie orzeczenia wbrew związaniu prawomocnymi wyrokami sądowymi, z których wynika, że grunt oznaczony jako działka nr [..]/86 znajduje się w pasie drogowym i został objęty decyzją o pozwoleniu na budowę autostrady A-4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 § 1 Ppsa Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 Ppsa, zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. W pierwszej kolejności należy zasygnalizować, że spór który stanowi istotę niniejszej sprawy ma charakter wyłącznie historyczny, bowiem z dniem 31 grudnia 2013 r. na podstawie rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 listopada 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2013 r. poz. 1551), działki przeznaczone pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych, wydzielone na ten cel, a nie stanowiące w rzeczywistości pasa drogowego są oznaczane w ewidencji symbolem Tp (pkt 21 załącznika nr 5 do rozporządzenia ewidencyjnego). Ma to o tyle istotne znaczenie dla niniejszej sprawy, że tak w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. jak i po zmianie rozporządzenia ewidencyjnego nie ma jakichkolwiek podstaw, aby na podstawie: decyzji lokalizacyjnej, decyzji o podziale, czy decyzji regulacyjnej wydawanej w trybie art. 14 specustawy drogowej dokonywać zmiany użytku gruntu na "dr". Zawarte w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia prawa materialnego są całkowicie chybione. Zarzuty te sprowadzają się w istocie do tego, że decyzja wydana w trybie art. 14 specustawy drogowej (w wersji pierwotnej tej ustawy), powinna stanowić z urzędu podstawę do zmiany użytku nowo wydzielonej działki w ewidencji gruntów i budynków. Jest to pogląd całkowicie błędny, ponieważ decyzja o nabyciu części nieruchomości w trybie art. 14 specustawy drogowej miała wyłącznie charakter abstrakcyjny i jej rozstrzygnięcie nie mogło mieć żadnego wpływu na zmianę charakteru użytku. Jej przedmiotem było wyłącznie stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez Skarb Państwa i zatwierdzenie podziału nieruchomości. W związku z powyższym uznać należy, że Sąd I instancji dokonał prawidłowej wykładni powołanych w skardze kasacyjnej przepisów rozporządzenia ewidencyjnego. Ponadto, jak słusznie wskazał to Sąd I instancji, operat geodezyjny zawierający projekt podziału działki, który stanowił załącznik do decyzji Wojewody Śląskiego z dnia 3 sierpnia 2010 r. – na który skarżący powołali się w swoim wniosku - nie zawierał w ogóle wykazu zmian gruntowych obejmujących zmianę użytku gruntowego dla działki nr [..]/86 z "Bi" na "dr". Nie można więc podzielić zarzutów skargi kasacyjnej o niewłaściwym zastosowaniu prawa materialnego, ponieważ rozpatrując wniosek skarżących organ nie dysponował w ogóle od strony formalnej dokumentem, który zgodnie z treścią § 46 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia ewidencyjnego może stanowić zmianę użytku. Decyzja regulacyjna wydana w trybie art. 14 specustawy drogowej ma wyłącznie charakter abstrakcyjny, a § 46 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia ewidencyjnego mówiący o wprowadzaniu do ewidencji zmian wynikających z ostatecznych decyzji administracyjnych, odnosi się jedynie do tych decyzji, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów, co wynika z art. 23 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.). W związku z powyższym zarzuty naruszenia prawa materialnego nie zasługują na uzasadnienie. Z powyższych względów niezasadny okazał się również zarzut naruszenia przepisu art. 106 § 3 Ppsa. Powołany przepis wskazuje na możliwość przeprowadzenia przez Sąd dowodu uzupełniającego z dokumentu po nabraniu przez ten Sąd przekonania, iż jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sytuacji, gdy nie spowoduje to nadmiernego przedłużenia postępowania. Dodatkowe postępowanie dowodowe jest więc prowadzane tylko fakultatywnie, a ponadto po spełnieniu określonych przesłanek, m.in. musi ono prowadzić do wyjaśnienia istotnych wątpliwości (co do faktów), których w niniejszej sprawie Sąd I instancji nie powziął. Trudno zatem przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zobowiązany był do przeprowadzenia dowodu uzupełniającego z mapy sytuacyjno-ewidencyjnej, oznaczonej numerem [..]/2012 (załączonej do pisma procesowego skarżących z dnia 13 listopada 2012 r.), w sytuacji gdy uznał, że materiał dowodowy w sprawie został zgromadzony w sposób wyczerpujący dla jej rozstrzygnięcia. Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej dotyczących naruszenia przepisów postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny w całej rozciągłości podziela stanowisko Sądu I instancji, który w sposób wzorowy dokonał oceny legalności zaskarżonej decyzji, wskazując że wszystkie uchybienia decyzji Wojewódzkiego Inspektora i pomyłki w uzasadnieniu tej decyzji nie mogą być uznane za uchybienia mające istotny wpływ na wynik sprawy, które w świetle art. 145 Ppsa skutkowałyby jej uchyleniem. W tej sytuacji na uwzględnienie nie zasługiwały zarzuty naruszenia przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 151 i art. 105 Ppsa. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 170 Ppsa, stwierdzić należy, że żaden z powołanych w skardze kasacyjnej wyroków, nie przesądził o konieczności zmiany użytku spornej działki na symbol "dr", stąd zarzut ten również okazał się bezzasadny. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 184 Ppsa.