I OSK 598/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska, Sędziowie NSA Irena Kamińska, Joanna Runge – Lissowska (spr.), Protokolant Mariusz Bartosiak, po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 marca 2005 r. sygn. akt II SA/Bd 1041/04 w sprawie ze skargi P. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 1.03.2005 r. sygn. akt II SA/Bd 1041/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę P. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...], która utrzymana została decyzją Kierownika Rejonowego Ośrodka Pomocy Społecznej [...] w [...] z dnia [...] nr [...], przyznająca P. Z. zasiłek stały od dnia 1.05.2004 r. do dnia 28.02.2006 r., w wysokości 316 zł miesięcznie. P. Z. podnosił w postępowaniu, że organy niewłaściwie oceniły jego sytuację rodzinną, uznając, iż prowadzi on gospodarstwo domowe z konkubiną, u której mieszka, gdyż prowadzą oni osobne gospodarstwa. Oddalając skargę Sąd stwierdził, iż z akt sprawy wynika, że organy dokonały prawidłowych ustaleń i trafnie oceniły, że zajmując mieszkanie, w którym jest jedna lodówka, jedna kuchenka i jedna sypialnia, P. Z. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z konkubiną i mając na uwadze art. 37 ust. 2 i art. 6 pkt 14 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64, poz. 593) zasadnie wzięły pod uwagę dochody konkubiny do ustalenia wysokości zasiłku. W skardze kasacyjnej P. Z., reprezentowany przez adwokata z urzędu, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. art. 37 ust. 1 w zw. z art. 6 pkt 14 ustawy o pomocy społecznej poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż wspólne zamieszkiwanie z inną osobą jest tożsame z prowadzaniem z nią wspólnego gospodarstwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Istotą w niniejszej sprawie jest to, czy organy orzekające i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zasadnie uznały, iż skarżący P. Z. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z konkubiną. W świetle akt sprawy, przeprowadzonych wywiadów środowiskowych, z których wynika, iż skarżący mieszka u konkubiny, a w mieszkaniu znajduje się jedna kuchnia, jedna lodówka i jedna sypialnia, nie można uznać, że ustalenia co do prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego są dowolne. Okoliczności te wskazują bowiem wyraźnie na prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego, zaś twierdzenia skarżącego, iż tak nie jest są gołosłowne. W takiej sytuacji w sprawie miał zastosowanie art. 37 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 6 pkt 14 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Skarżący z konkubiną stanowią rodzinę w rozumieniu art. 6 pkt 14, jako osoby niespokrewnione, pozostające w faktycznym związku, wspólnie zamieszkujące i gospodarujące i wobec tego skarżącemu przysługuje zasiłek, o jakim mowa w art. 37 ust. 1 pkt 2, jako osobie pełnoletniej pozostającej w rodzinie i wspólności, o której mowa w art. 37 ust. 2 pkt 2, tj. stanowiący różnicę między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie. Z tej przyczyn nie można było uznać, że skarga kasacyjna posiada usprawiedliwione podstawy i Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ją na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).