I OW 265/15
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2016-03-11
Skład orzekający: Maria Wiśniewska, Jolanta Rudnicka, Jacek Hyla
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego dotyczącego udostępnienia danych z operatu ewidencyjnego, a nie rozpoznania indywidualnej sprawy administracyjnej?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozstrzygania sporów dotyczących udostępniania danych z operatu ewidencyjnego, ponieważ jego kompetencje w zakresie rozstrzygania sporów o właściwość lub kompetencyjnych ograniczają się do sytuacji, gdy spór dotyczy wskazania organu właściwego do rozpoznania indywidualnej sprawy administracyjnej. Spór o udostępnienie danych nie jest sporem o właściwość w rozumieniu Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
S. Ś. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z Wójtem Gminy T. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku H. C. o uprawomocnienie aktu własności ziemi i wydanie zaświadczenia o jego ostateczności. Wnioskodawca wskazał Wójta Gminy T. jako organ właściwy, argumentując, że nie posiada kompetencji do rozpoznania wniosku. Wójt Gminy T. wniósł o wskazanie Starosty Powiatu Ś. jako organu właściwego, powołując się na to, że akt własności ziemi znajduje się w zasobach Starostwa.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego i zwrócono wnioskodawcy 100 zł tytułem wpisu.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Wiśniewska Sędzia NSA Jolanta Rudnicka (spr.) Sędzia del. NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku S. Ś. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy S. Ś. a Wójtem Gminy T. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku H. C. o uprawomocnienie aktu własności ziemi oraz wydanie zaświadczenia, że akt ten jest ostateczny postanawia: 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić S. Ś. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego 100 (sto) złotych uiszczonych tytułem wpisu od wniosku.
Wnioskiem z dnia 4 grudnia 2015 r. S. Ś. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Wójtem Gminy T. w przedmiocie rozpoznania wniosku H. C. z dnia 16 listopada 2015 r. o uprawomocnienie wydanego na jej rzecz aktu własności ziemi nr [...] oraz wydanie zaświadczenia, że akt ten jest ostateczny, wskazując Wójta Gminy T. jako organ właściwy w sprawie.
W uzasadnieniu wniosku, powołując się na szereg przepisów prawnych, organ wnioskujący wskazał, że nie istnieje żadna norma kompetencyjna upoważniająca go do rozpoznania wniosku H. .C.
W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy T. wniósł o wskazanie Starosty Powiatu Ś., jako organu właściwego do załatwienia ww. sprawy.
Powołując się na szereg przepisów prawnych, organ podnosił, że nie jest właściwy w niniejszej sprawie. Podkreślił, że ww. akt własności ziemi znajduje się w zasobach Starosty Powiatu Ś. i z tej przyczyny zasadne jest, aby to ten organ dokonał wskazanych we wniosku czynności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość powstałe między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, jeżeli odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami jednostek rządowych.
Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie (spór pozytywny), względnie dochodzi między tymi organami do sporu negatywnego, kiedy każdy z organów uważa się za niewłaściwy.
W niniejszej sprawie nie ma natomiast w ogóle sporu, ani o właściwość, ani tym bardziej kompetencyjnego. Spór w rozumieniu art. 4 P.p.s.a. dotyczyć musi bowiem tego, jaki organ jest odpowiedni do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej. Skoro Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory o właściwość i kompetencyjne poprzez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy, oznacza to, że spór o właściwość lub kompetencyjny są sporami o to, który z dwóch organów administracji ma załatwić indywidualną sprawę administracyjną (por. postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt II OW 211/14, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem rozpoznawanej sprawy nie jest zaś wskazanie organu właściwego do rozpoznania indywidualnej sprawy administracyjnej, gdyż z taką nie mamy w tych okolicznościach faktycznych do czynienia. Przedstawione przez organ okoliczności wskazują bowiem, że przedmiotem niniejszej sprawy jest czynność udostępniania danych będących w posiadaniu organu, nie zaś rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. W takim sporze nie chodzi zatem o to, który z dwóch organów administracji ma rozpoznać sprawę, lecz który ma udostępnić dane, będące w posiadaniu jednego z organów (por. także postanowienia NSA z dnia: 2 grudnia 2015 r., sygn. akt I OW 172/15, I OW 173/15 i I OW 174/15; 22 grudnia 2015 r., sygn. akt I OW 220/15; 8 stycznia 2016 r., sygn. akt I OW 230/15, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015 r. poz. 520, ze zm.), informacje, o których mowa w art. 20 ust. 1 i 2, zawiera operat ewidencyjny, który składa się m.in. ze zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych. Zgodnie zaś z ust. 3 tego artykułu, starosta udostępnia informacje zawarte w operacie ewidencyjnym w formie wskazanej w tym przepisie. Dane pozostające w posiadaniu organu są więc udostępniane zainteresowanym na zasadach określonych w ustawie przez ten organ (por. także postanowienia NSA z dnia: 2 grudnia 2015 r., sygn. akt I OW 172/15, I OW 173/15 i I OW 174/15; 22 grudnia 2015 r., sygn. akt I OW 220/15; 8 stycznia 2016 r., sygn. akt I OW 230/15, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając zatem na uwadze, że przedmiotowy wniosek jest niedopuszczalny, bowiem nie dotyczy on sporu co do rozpoznania indywidualnej sprawy administracyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 P.p.s.a., go odrzucił. Natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 zwrócono wnioskodawcy wpis, wobec odrzucenia wniosku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło