I OZ 1051/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P-K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 września 2009 r. sygn. akt II SA/Łd 176/09 o pozostawieniu pisma skarżącej bez rozpoznania w sprawie ze skargi K.P.-K.. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: oddalić zażalenie Zarządzeniem z dnia 22.09.2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi pozostawił bez rozpoznania pismo K.P.-K. W uzasadnieniu Sąd zauważył, iż postanowieniem z dnia 22.03.2009 r. została odrzucona skarga strony. W piśmie z dnia 18.08.2009 r. skarżąca wyraziła wolę "wznowienia sprawy", wobec czego zarządzeniem z dnia 25.08.2009 r. Sąd zwrócił się do strony z zapytaniem, czy jej pismo stanowi wniosek o wznowienie postępowania. Pismem z dnia 28.08.2009 r. skarżąca poinformowała, że jej wcześniejsze pismo stanowi wniosek o wznowienie postępowania, jednocześnie strona poprosiła o pomoc w złożeniu skargi kasacyjnej. Wobec tak sformułowanej odpowiedzi Sąd wezwał skarżącą do sprecyzowania przedmiotu pisma z dnia 28.08.2009 r. poprzez wskazanie, czy intencją strony było wniesienie skargi kasacyjnej czy też żądanie ponownego przeprowadzenia postępowania przed Sądem po jego wznowieniu. Skarżąca stwierdziła w odpowiedzi, że chciałaby aby jej sprawa nadal procesowana była przez Sad, jednakże nie wie w jakiej formie mają być podjęte dalsze czynności i pozostawiła wybór środka procesowego Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż tak sformułowana odpowiedź nie może stanowić prawidłowego wykonania wezwania Sądu i zarządził pozostawienie pisma bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Zażalenie na to postanowienie wniosła K.P.-K., wnosząc o jego "unieważnienie i nadanie biegu sprawie". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z § 2 tegoż artykułu jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. W przedmiotowej sprawie K.P-K. wezwana została do wskazania dokładnego charakteru pisma strony z dnia 28.08.2009 r., w którym zwróciła się ona do Sądu z jednoczesnym żądaniem wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem odrzucającym skargę oraz udzielenia pomocy w sporządzeniu skargi kasacyjnej od tego postanowienia. Sąd w sposób nie budzący wątpliwości wezwał skarżącą do sprecyzowania, czy jej żądanie jest w istocie wnioskiem o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego czy też intencją strony było w istocie zwrócenie się ze skargą kasacyjną. Skarżąca, mimo wyraźnego pouczenia o sposobie wykonania wezwania, jak również skutkach jego niewypełnienia, zwróciła się do Sądu z pismem, w którym stwierdziła jedynie, że nie wie w jakiej formie mają być podejmowane dalsze czynności w postępowaniu, a wybór środka zaskarżenia pozostawiła Sądowi. Takie wykonanie wezwanie nie mogło być uznane za prawidłowe. Zasadnie zatem Przewodniczący składu orzekającego zarządził o pozostawieniu pisma K.P.-K. bez rozpoznania, zaś wydane w tym zakresie zarządzenie w pełni odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.