I OZ 121/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 6 października 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 621/17 w sprawie ze skargi Z. K., M. K., A. G. i P. A. na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia [...] października 2016 r., nr Rep. [...] w przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 6 października 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 621/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę Z. K., M. K., A. G. i P. A. na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W wezwaniu zaznaczono, że uiszczenie wpisu przez jedno ze skarżących zwalnia pozostałych. Powyższe wezwanie zostało doręczone A. G. i P. A. w dniu 26 stycznia 2017 r., a Z. K. i M. K. w dniu 27 stycznia 2017 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął odpowiednio w dniu 2 i 3 lutego 2017 r. Postanowieniem z dnia 23 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 44/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Z. K., M. K., A. G. i P. A. wskazując, że w dniu 30 stycznia skarżący uiścili kwotę 200 zł na poczet wszystkich wpisów do spraw o sygn. akt II SA/Ol 43-46/17. Biorąc pod uwagę, że w sprawach o sygn. akt II SA/Ol 43/17 oraz II SA/Ol 44/17 skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisów sądowych po 200 zł do każdej ze spraw, zaś w sprawach o sygn. akt II SA/Ol 45/17 oraz II SA/Ol 46/17 skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisów sądowych po 100 zł do każdej ze spraw, Sąd uznał, że uiszczona kwota nie jest wystarczająca na pokrycie wpisu w niniejszej sprawie. Wskutek rozpoznania zażalenia skarżących Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt I OZ 995/17, uchylił postanowienie z 23 lutego 2017 r. NSA wskazał, że Sąd I instancji powinien ustalić, czy dokonana w skutecznym terminie wpłata, pomimo niewskazania w tytule jednej, konkretnej sygnatury, której operacja miała dotyczyć, może zostać zaliczona na poczet przedmiotowej sprawy. W szczególności powinien sprawdzić, czy jest wystarczająca oraz, czy nie została już zaliczona na poczet innej ze wskazanych w tytule wpłaty spraw i ewentualnie wezwać skarżących do wskazania na poczet wpisu w której lub w których sprawach należy zaliczyć uiszczoną kwotę. Sąd odwoławczy uznał, że odrzucenie skargi z tego tylko powodu, że skarżący w tytule przelewu nie oznaczył konkretnie sprawy, którą zamierzał opłacić, nie ma oparcia w przepisach prawa. Dopiero powyżej wskazane ustalenia pozwolą na ocenę wywiązania się przez stronę z obowiązku wniesienia opłaty w terminie zgodnie z wezwaniem lub stwierdzenia uchybienia temu obowiązkowi, skutkującego odrzuceniem skargi. W wykonaniu zarządzenia z dnia 31 lipca 2017 r. skarżący zostali wezwani do wskazania na poczet wpisu, w której sprawie lub w sprawach, tj. II SA/Ol 43/17, II SA/Ol 44/17, II SA/Ol 45/17 i II SA/Ol 46/17, uiszczona została w dniu 30 stycznia 2017 r. kwota 200 zł. W odpowiedzi na wezwanie Z. K., M. K., P. A. i A. G. oświadczyli, że kwota 200 zł zapłacona w dniu 30 stycznia 2017 r. dotyczy sprawy o sygn. akt II SA/Ol 45/17 oraz II SA/Ol 46/17. Jednocześnie oświadczyli, że w sprawach o sygn. akt II SA/Ol 43/17 i II SA/Ol 44/17 wpisy zostały uiszczone w dniu 17 marca 2017 r. Ponownie odrzucając przedmiotową skargę WSA w Olsztynie wskazał, że termin do uiszczenia wpisu sądowego w tej sprawie upłynął odpowiednio w dniu 2 i 3 lutego 2017 r., a skarżący uiścili wymagany wpis od skargi dopiero w dniu 17 marca 2017 r., tj. po terminie. Skoro skarżący nie uiścili wymaganego wpisu w terminie, a prawomocnym postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. Sąd odmówił skarżącym przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu, to wniesiona przez nich skarga podlegała odrzuceniu, jako nieopłacona, na podstawie ww. art. 220 § 3 P.p.s.a. W zażaleniu na postanowienie z dnia 6 października 2017 r. P. A. podniósł, że pierwotny wpis w wysokości 200 zł został uiszczony w kasie Sądu po jego wyliczeniu przez urzędnika sądowego na podstawie okazanych przez wpłacającego zarządzeń do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 17 stycznia 2017 r. we wszystkich sprawach , tj. II SA/Ol 43/17, II SA/Ol 44/17, II SA/Ol 45/17, II SA/Ol 46/17 (pierwotne sygn. akt). Zdaniem skarżącego, przeciętny obywatel kierując się zasadą zaufania do instytucji państwowych nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji błędów popełnionych przez urzędnika sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA w Olsztynie trafnie zinterpretował okoliczności procesowe niniejszej sprawy, uznając, że ziściła się, przewidziana w art. 220 § 3 P.p.s.a., przesłanka odrzucenia skargi. W analizowanym przypadku bezspornym pozostaje, że zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2017 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu zaznaczono, że uiszczenie wpisu przez jedno ze skarżących zwalnia pozostałych skarżących. Zarządzenie to doręczono A. G. i P. A. w dniu 26 stycznia 2017 r., a Z. K. i M. K. w dniu 27 stycznia 2017 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął więc odpowiednio w dniu 2 i 3 lutego 2017 r. W wyniku czynności podjętych przez Sąd I instancji ustalono, iż kwota 200 zł zapłacona w dniu 30 stycznia 2017 r. w kasie WSA w Gdańsku przez P. A. dotyczyła spraw o sygn. akt II SA/Ol 45/17 i II SA/Ol 46/17, natomiast wpis sądowy od skargi w niniejszej sprawie został uiszczony dopiero w dniu 17 marca 2018 r. W tym stanie rzeczy jako zgodne z prawem ocenić należy zaskarżone postanowienie, w którym WSA w Olsztynie stwierdził, że wpis sądowy został uiszczony już po terminie, i na tej podstawie skargę odrzucił. Powyższych ustaleń nie mogły podważyć twierdzenia zawarte w zażaleniu. Argumentacja skarżącego dotycząca wprowadzenia go w błąd przez pracownika WSA w Gdańsku odnośnie do wysokości wymaganego wpisu dotyczy bowiem okoliczności, które mogą być oceniane przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, nie podważają natomiast prawidłowości stanowiska Sądu I instancji, że w zakreślonym terminie skarżący nie wykonali wezwania w tym przedmiocie. Należy przy tym podkreślić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie prawomocnym postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. odmówił skarżącym przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego w tej sprawie. Z uzasadnienia tego orzeczenia wynika, że wniosek skarżących został oparty na argumentacji analogicznej do przedstawionej w rozpatrywanym obecnie zażaleniu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.