I OZ 1278/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 października 2018 r. sygn. akt III SAB/Kr 90/18 odrzucające skargę K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 11 października 2018 r. sygn. akt III SAB/Kr 90/18 na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 11 grudnia 2017 r. o wydanie zaświadczenia o żądanej treści. W uzasadnieniu wskazano, że postępowanie wywołane skargą K. J. na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania tego wniosku zostało już zakończone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 kwietnia 2018 r. sygn. akt III SAB/Kr 40/18 oddalającym skargę. Zażalenie na to postanowienie złożył K. J., podnosząc, że "przywołany wyrok sądowoadministracyjny z dnia 17 kwietnia 2018 roku do sygnatury akt III SAB/Kr, oparty na przywołaniu pism organu, nie stanowi rozpoznania i rozstrzygnięcia w zakresie obowiązku organu w sprawie o ustalenie i świadectwo prawdy, opartej na posiadanej przez organ i organowi dostępnej dokumentacji z danych, rejestrów, ewidencji, wiedzy powszechnej, oraz z dokumentów przywołanych i przedłożonych przez stronę". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W niniejszej sprawie K. J. złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie załatwienia jego podania z dnia 11 grudnia 2017 r. o wydanie zaświadczenia o prawie do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu wiadomo, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2018 r. sygn. akt III SAB/Kr 40/18 oddalił skargę K. J. z dnia 31 stycznia 2018 r. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania podania z dnia 11 grudnia 2017 r. o wydanie zaświadczenia o żądanej treści, tj. prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu wskazano, że organ wydał w dniu [...] stycznia 2017 r. postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej przez skarżącego treści, nie można zatem zarzucać mu pozostawania w stanie bezczynności. Wobec niewniesienia skargi kasacyjnej, wyrok ten stał się prawomocny z dniem 31 sierpnia 2018 r. W tej sytuacji należy w pełni zgodzić się z Sądem I instancji co do tego, że skarga K. J. złożona w niniejszej sprawie, tożsama przedmiotowo i podmiotowo podlega odrzuceniu na podstawie cytowanego wyżej art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Skarga ta została nadana w dniu 22 maja 2018 roku, a więc gdy sprawa zainicjowana skargą z dnia 31 stycznia 2018 r. była już w toku (zapadł już wyrok Sądu I instancji). Niedopuszczalne jest wywodzenie kolejnych środków zaskarżenia skierowanych przeciw prawomocnemu orzeczeniu lub sprawie w toku. W rozpoznawanej sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej, co skutkuje odrzuceniem każdego środka prawnego wniesionego w celu podważenia zapadłego rozstrzygnięcia, którym - w niniejszej sprawie - jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 kwietnia 2018 r., III SAB/Kr 40/18. Nie mogą odnieść zamierzonego skutku twierdzenia żalącego, w których kwestionuje prawidłowość tego wyroku. Jeśli żalący nie zgadzał się z zapadłym rozstrzygnięciem, winien wnieść skargę kasacyjną, czego jednak nie uczynił. W konsekwencji powyższego zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.