I OZ 1322/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.S. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 534/14 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma A.S. z dnia 19 marca 2015 r. w sprawie ze skargi A.S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 1782/05 postanawia oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 września 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 534/14 odrzucił skargę A.S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 1782/05. A.S. w dniu 19 marca 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo, w którym zawarł wniosek o wzruszenie orzeczeń, wznowienie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec powyższego, pismem z dnia 31 marca 2015 r. wezwano skarżącego, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia jego pisma bez rozpoznania, do sprecyzowania w/w pisma, poprzez wskazanie, czy stanowi ono skargę o wznowienie postępowania. W przypadku odpowiedzi twierdzącej, wezwano do jednoznacznego wskazania sygnatury (bądź sygnatur) akt sprawy, której ta skarga dotyczy. Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2015 r. W odpowiedzi na powyższe skarżący nadesłał do Sądu pismo z dnia 21 kwietnia 2015 r., w którym w żaden sposób nie ustosunkował się do wezwania Sądu. Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 534/14 pozostawił bez rozpoznania pismo A.S. z dnia 19 marca 2015 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, iż do braków formalnych pism, podlegających usunięciu, zalicza się między innymi niewskazanie jednoznacznych wniosków procesowych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2007 r. sygn. akt II OZ 140/07, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 27). W ocenie Sędziego skarżący nie wyjaśnił, w jakim celu nadesłał do Sądu pismo z dnia 19 marca 2015 r., zatem nie został usunięty jego brak formalny, który uniemożliwia nadanie pismu prawidłowego biegu. Powyższe zarządzenie sędziego A.S. uczynił przedmiotem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażając niezadowolenie z zajętego w nim stanowiska. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a). Wskazać należy, iż powołane przepisy znajdują zastosowanie tylko w przypadku takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismom strony prawidłowego biegu, tj. wywołania przez pisma procesowe właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych podmiotów uczestniczących w postępowaniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem skarżący nie sprecyzował w żaden sposób swoich żądań, co spowodowało, iż jego pismu z dnia 19 marca 2015 r. nie można było nadać dalszego biegu. Mając na uwadze okoliczności sprawy, stwierdzić należy, iż w niniejszym przypadku prawidłowo zastosowano w/w przepisy i pozostawiono pismo strony bez rozpoznania. Sąd nie może bowiem domniemywać intencji strony i w przypadku braku możliwości odczytania treści pisma, jak i pisma stanowiącego odpowiedź na wezwanie Sądu, decydować za wnioskodawcę, jakie było jego żądanie. Skoro pisma strony nie przedstawiają jej jednoznacznych intencji i wniosków, to uniemożliwia to podjęcie przez sąd czynności wynikających z ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dalsze prowadzenie postępowania. Niewykonanie przez skarżącego wezwania Sądu z dnia 31 marca 2015 r., a w konsekwencji nieusunięcie braków formalnych pisma z dnia 19 marca 2015 r., stanowiło zatem obligatoryjną podstawę do pozostawienia go bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.