I OZ 136/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. akt II SO/Wa 45/17 o oddaleniu wniosku K. J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie akt administracyjnych postanawia: oddalić zażalenie. 4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. akt II SO/Wa 45/17, po rozpoznaniu wniosku K. J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie kompletnych akt postępowania administracyjnego do sprawy o sygn. II SA/Wa 1402/17 – odmówił wymierzenia grzywny. W jego uzasadnieniu, przytaczając treść art. 54 § 1 i § 2 oraz art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie akt sprawy. Z akt sprawy o sygnaturze II SA/Wa 1402/17 wynika, iż K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę z dnia 24 sierpnia 2017 r. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia. Skarga ta, jak wynika z tzw. prezentaty, wpłynęła do organu w dniu 30 sierpnia 2017 r. Od tej daty rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Termin ten upłynął w dniu 29 września 2017 r. Tymczasem skarga K. J. została przekazana przez organ wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy w dniu 13 września 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Organ powinien był przekazać wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę akta sprawy dotyczące wydania postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...]. Przedmiotem oceny Sądu będzie bowiem prawidłowość wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia, a nie badanie zasadności odmowy wydania zaświadczenia. W świetle powyższego Sąd meriti stwierdził, że Komendant Główny Policji wykonał ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 P.p.s.a. w terminie. Z uwagi na powyższe okoliczności wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny uznał za nieuzasadniony i dlatego, na podstawie art. 151 P.p.s.a w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. i art. 55 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Zażalenie nań złożył K. J. Zaskarżył je w całości i wniósł o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest więc od spełnienia dwóch przesłanek: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny, oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przesłanki te w niniejszej sprawie nie zostały spełnione. Z prawidłowych ustaleń Sądu pierwszej instancji wynika, że skarga z dnia 24 sierpnia 2017 r. (która wpłynęła do organu w dniu 30 sierpnia 2017 r.) została przekazana przez ten organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 13 września 2017 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy i została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 1402/17. Organ nie przekroczył zatem ustawowego terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Powyższe ustalenia znajdują pełne oparcie w materiale sprawy. Sąd pierwszej instancji, odmawiając uwzględnienia wniosku, trafnie zatem uznał, że skoro skarga z dnia 24 sierpnia 2017 r. została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przed upływem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., to brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 53 § 1 P.p.s.a. W tej sytuacji zaskarżone postanowienie uznać należy za prawidłowe. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie. ----------------------- 2