I OZ 1795/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 października 2017 r., sygn. akt II SAB/Gl 23/17 o umorzeniu postępowania w sprawie ze skargi L. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Pismem z dnia 27 marca 2017 r. L. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Urząd Wojewódzki w [...]. W treści uzasadnienia skarżący wskazał, że Wojewoda [...] prowadzi w sposób przewlekły postępowanie w przedmiocie zapłaty za zabór należących do skarżącego działek. Wobec wątpliwości co do przedmiotu skargi, Sąd zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie, czy skarga dotyczy postępowania prowadzonego przez Wojewodę [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Gminę [...] własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną ul. [...], czy też postępowania prowadzonego przez Starostę [....] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogę gminną. W piśmie z dnia 12 sierpnia 2017 r. skarżący wskazał, że skarga na przewlekłość postępowania dotyczy ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę, prowadzonego przez Starostę [...]. Postanowieniem z dnia 9 października 2017 r. (sygn. akt II SAB/Gl 23/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach umorzył postępowanie w sprawie ze skargi L. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę. W uzasadnieniu Sąd I instancji, przywołując treść art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), podniósł, że mając na uwadze, iż w skardze skarżący wskazał jako organ, którego działalności skarga dotyczy Wojewodę [...], a następnie pismem z dnia 12 sierpnia 2017 r. stwierdził, że skarga dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania przez Starostę [...], uznać należało, iż strona cofnęła skargę w stosunku do Wojewody [...]. Nie jest bowiem możliwa zmiana w skardze organu, bez wcześniejszego wyczerpania w stosunku do niego środków zaskarżenia. Tymczasem z akt sprawy nie wynika aby skarżący wniósł zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę [...]. Dodatkowo Sąd wskazał, że jeżeli skarżący uznaje, iż Starosta [...] w sposób przewlekły prowadzi postępowanie w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę gminną, powinien najpierw wnieść zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ, a następnie wnieść skargę do tut. Sądu, właściwie oznaczając organ, którego sprawa dotyczy. W zażaleniu na powyższe postanowienie L. M. domagał się jego uchylenia i stwierdzenia przewlekłości postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd Wojewódzki błędnie przyjął, iż skarżący w trybie art. 60 p.p.s.a. cofnął skargę dotyczącą przewlekłego postępowania prowadzonego przez Wojewodę [...]. Brak wyraźnej dyspozycji strony w zakresie dokonania wyżej wskazanej czynności procesowej, nie upoważniał Sądu do umorzenia postępowania sądowego z tej przyczyny. W sytuacji, gdy skarżący pismem z dnia 12 sierpnia 2017 r. – w odpowiedzi na wezwanie Sądu – jedynie sprecyzował organ i przedmiot zaskarżenia, wskazując, że jego skarga dotyczy przewlekłości postępowania prowadzonego przez Starostę [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogę gminną, działanie Sądu winno być nakierowane na zmianę zarządzenia rejestrującego z dnia 30 maja 2017 r. (k. 1) w stosownym zakresie. Następnie winno nadać się skardze prawidłowy tryb określony w art. 54 p.p.s.a. Za przedwczesne trzeba również uznać stanowisko Sądu, iż z akt sprawy nie wynika aby skarżący wniósł zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę [...] w sytuacji gdy twierdzenie to Sąd oparł na aktach sprawy przesłanych przez inny organ. Mając więc na uwadze, iż Sąd I instancji z pisma skarżącego z dnia 12 sierpnia 2017 r. wywiódł zbyt daleko idące skutki, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. uwzględnił zażalenie i orzekł, jak sentencji postanowienia.