I OZ 205/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. akt II SO/Wa 65/11 odrzucające wniosek L. D. w przedmiocie wymierzenia grzywny Komendantowi Głównemu Policji postanawia: oddalić zażalenie. Pismem z dnia 12 października 2011 r. L. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny za nierozpatrzenie jego wniosku z dnia 19 czerwca 2011 r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Wskazał, że w dniu 30 czerwca 2011 r., w sprawie o sygn. akt II KO/Wa 186/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wystąpił do Komendanta Głównego Policji o udzielenie odpowiedzi w niniejszej sprawie oraz nadesłanie akt administracyjnych, niezbędnych do jej rozpoznania. Pismem z dnia 15 grudnia 2011 r. Sąd wezwał L. D. do jednoznacznego wskazania, czy pismo z dnia 12 października 2011 r. jest skargą na bezczynność Komendanta Głównego Policji w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 19 czerwca 2011 r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, czy też jest to wniosek o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny, złożony w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd podkreślił, że wskazana w piśmie z dnia 12 października 2011 r. sygnatura akt II KO/Wa 186/11 dotyczy sprawy administracyjnej wszczętej innym wnioskiem strony, tj. wnioskiem z dnia 5 maja 2011 r., a nie wnioskiem z dnia 19 czerwca 2011 r., i sprawa o sygn. akt II KO/Wa 186/11 została dołączona do sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 430/11. W piśmie z dnia 19 grudnia 2011 r., będącym odpowiedzią na wezwanie Sądu, L. D. wyjaśnił, że jego pismo z dnia 12 października 2011 r. stanowi wniosek o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. akt II SO/Wa 65/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek L. D. w przedmiocie wymierzenia grzywny Komendantowi Głównemu Policji, wskazując, że sprawa o sygn. akt II KO/Wa 186/11 dotyczy zupełnie innego wniosku strony, a mianowicie wniosku z dnia 5 maja 2011 r., a nie wniosku z dnia 19 czerwca 2011 r. Sąd podkreślił, że z akt sprawy w żaden sposób nie wynika, aby do Komendanta Głównego Policji wpłynęła skarga L. D. na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku strony z dnia 19 czerwca 2011 r., a więc art. 55 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w ogóle nie może mieć w niniejszej sprawie zastosowania. Sąd zaznaczył, że faktu tego nie udowodnił również sam wnioskodawca, gdyż nie ustosunkował się do wezwania Sądu w zakresie sprecyzowania, jakiej konkretnie skargi (z jakiej daty, nierozpatrzenia jakiego wniosku) Komendant Główny Policji nie przekazał w ustawowym terminie do Sądu. Sąd pierwszej instancji zaznaczył, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest gwarancją prawidłowego wypełniania obowiązków spoczywających na organie administracji publicznej w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, to jest terminowego przekazania do Sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych sprawy. Gwarancja ta nie obejmuje jednakże prawidłowości prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. Może to być przedmiotem oceny Sądu w przypadku złożenia skargi na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia wniosku, jednak – co wskazał L. D. w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 15 grudnia 2011 r. – pismo z dnia 12 października 2011 r. takiej skargi na bezczynność nie stanowi. Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2012 r. L. D. złożył zażalenie, z którego wynika, że nie zgadza się on z zapadłym rozstrzygnięciem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: przesłanką do wymierzenia grzywny z art. 55 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody. Natomiast wymierzając grzywnę, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Powyższe oznacza, że w każdej sytuacji, gdy została wniesiona skarga, organ powinien wypełnić ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji. Natomiast jeżeli żądanie strony nie stanowi żądania udzielenia informacji publicznej, to nie ma podstaw do wydawania decyzji na podstawie powołanego przepisu, organ powinien poinformować wnioskodawcę pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej. Jeżeli natomiast organ nie wywiązuje się ze swojego obowiązku i w żaden sposób nie ustosunkowuje się do złożonego wniosku, nie zajmuje stanowiska w sprawie, wówczas strona powinna wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa i zajęcia stanowiska w sprawie. Jeżeli organ pomimo tego nie wyda stosownej decyzji lub pisma, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej, wówczas stronie przysługuje do sądu skarga na bezczynność tegoż organu. W niniejszej sprawie, jak wynika z jej akt, do Komendanta Głównego Policji nie wpłynęła skarga na bezczynność tegoż organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 19 czerwca 2011 r. Jak bowiem z akt sprawy wynika, wskazana w piśmie skarżącego z dnia 12 października 2011 r. sygn. akt II KO/Wa 186/11 dotyczy sprawy administracyjnej wszczętej innym wnioskiem strony, to jest wnioskiem z dnia 5 maja 2011 r., a nie wnioskiem z dnia 19 czerwca 2011 r. i sprawa o sygn. akt II KO/Wa 186/11 została dołączona do sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 430/11. Z powyższego wynika zatem, że w sprawie z wniosku skarżącego została wszczęta skarga na bezczynność organu, ale w innej sprawie. Wobec tego należy się zgodzić z Sądem pierwszej instancji, że art. 55 § 1 powołanej ustawy w ogóle nie miał zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż wniosek o wymierzenie grzywny w tym trybie można złożyć wyłącznie po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego skarga dotyczy. Tym samym uznać należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2012 r., nie narusza obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na postawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.