I OZ 231/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. A. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 stycznia 2008 r. , sygn. akt III SA/Kr 995/07 wzywające do uiszczenia wpisu od skargi W. A. na decyzję Starosty Powiatowego w N. T. z dnia [...], nr : [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu samochodowego postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 994/07, na podstawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) oraz stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wezwał W. A. do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Starosty Powiatowego w N. T. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu samochodowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W. A. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe zarządzenie. Wskazał, że nie powinien ponosić kosztów postępowania, w sytuacji, gdy jego skarga jest zasadna, "czego dowodzą kolejne sprawy sądowe wygrywane przez osoby prywatne, które odzyskują bezprawnie pobrane opłaty za karty pojazdu". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne i podlega uwzględnieniu, chociaż z innych przyczyn niż to zostało w nim przedstawione. W przedmiotowej sprawie skarga dotyczy decyzji Starosty Powiatowego w N. T. z dnia [...]. Fakt ten w sposób oczywisty przemawia za odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z przepisu tego wynika, że przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być tylko decyzja w drugiej a nie w pierwszej instancji. Zaskarżona decyzja Starosty Powiatowego w N. T. jest decyzją pierwszoinstancyjną, która nie może być przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Nadto należy wskazać, że zgodnie z art. 222 P.p.s.a., nie wymaga się opłaty od pisma, jeżeli już z jego treści wynika, że podlega ono odrzuceniu. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 198 i art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.