I OZ 290/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 lutego 2025 r. sygn. akt II SA/Bd 846/24 w zakresie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Bd 1121/23 w sprawie ze skargi M.O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku z dnia 23 sierpnia 2023 r. nr KO.411.1700.2023 w przedmiocie wydania zaświadczenia o prowadzeniu gospodarstwa rolnego i podleganiu ubezpieczeniu społecznemu rolników postanawia oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, postanowieniem z dnia 19 lutego 2025 r. sygn. akt II SA/Bd 846/24, odrzucił skargę M.O. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Bd 1121/23. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pismem z 30 sierpnia 2024 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę o wznowienie postępowania o obsadzenie składu sędziowskiego sędziami składającymi oświadczenie majątkowe niebudzące wątpliwości. Skarżący powołując się na sygnaturę akt sprawy II SA/Bd 1121/23 podniósł, że niewłaściwie obsadzony skład sędziowski wydał orzeczenie o którym nie został on powiadomiony. Na podstawie zarządzenia z dnia 30 września 2024 r. II SA/Bd 846/24 wezwano skarżącego do jednoznacznego określenia czy powyższe pismo jest: a. wnioskiem o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 stycznia 2024 r. o sygn. II SA/Bd 1121/23; b innym pismem procesowym - jeśli tak, to o co strona wnosi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem uznania, że jest to wniosek o wznowienie postępowania sądowego. Jednocześnie wyjaśniono skarżącemu, że dnia 31 stycznia 2024 r. została do niego skierowana korespondencja zawierająca odpis sentencji wyroku wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w dniu 30 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie o sygnaturze II SA/Bd 1121/23. Mimo dwukrotnego awizowania przesyłka ta nie została przez skarżącego odebrana i pozostawiono ją w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 16 lutego 2024 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z 3 listopada 2024 r. wskazał, że wnosi o wznowienie postępowania ze względu na niewłaściwą obsadę sądu. Skarżący podniósł, że wydany wyrok jest niezgodny z prawem i świadczy o zupełnym niezapoznaniu się sędziów z dokumentami sprawy. W wykonaniu zarządzenia z dnia 12 listopada 2024 r. II SA/Bd 846/24, Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, przez wskazanie: zaskarżonego orzeczenia oraz żądania jego uchylenia lub zmiany z oznaczeniem zakresu zaskarżenia; wskazanie podstawy wznowienia tj. okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których skarżący nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ppsa); uprawdopodobnienie okoliczności stwierdzających zachowanie trzymiesięcznego terminu liczonego od dnia dowiedzenia się o ww. podstawie wznowienia (art. 277 ppsa). Przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wraz ze stosownym pouczeniem o rygorze odrzucenia skargi, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, nie została odebrana przez skarżącego mimo pozostawienia zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej i dwukrotnego awizowania. Tym samym korespondencja ta została doręczona skarżącemu w trybie art. 73 ppsa, w dniu 9 grudnia 2024 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie odpowiedział na wezwanie i nie usunął braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, co, w ocenie Sąd I instancji, prowadziło do jej odrzucenia (k. 10, 12-14v akt akt II SA/Bd 846/24). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie oraz ponowne rozpoznanie sprawy głównej (k. 20-21, 24-24v akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, zm. 1685; dalej ppsa), skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej (art. 276 zd. 1 ppsa). Zgodnie z art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). W rozpoznawanej sprawie okolicznością bezsporną jest, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania zostało doręczone skarżącemu dnia 9 grudnia 2024 r., w trybie art. 73 ppsa, a więc termin na wykonanie wezwania upłynął z dniem 30 grudnia 2024 r. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, Sąd I instancji prawidłowo, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 ppsa, orzekł o jej odrzuceniu. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w zażaleniu skarżący nie wyjaśnił, na czym - w jego ocenie - miałyby polegać zarzucana przez niego: nieważność wydanego postanowienie ze względu na niewłaściwą obsadę Sądu oraz, że sprawę główną powinien rozpatrywać Sąd, w skład którego wejdą sędziowie, których oświadczenia majątkowe nie budzą wątpliwości. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny mógł jedynie przeanalizować, czy wezwanie skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania było prawidłowe i odpowiadało prawu. Zwrócić trzeba uwagę, że Sąd nie rozpoznaje merytorycznie środków zaskarżenia, jeżeli nie spełniają one warunków formalnych, wprost przewidzianych przez przywołane przepisy. Ogólnikowe zarzuty stawiane przez skarżącego nie mogły być skuteczne. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ppsa w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, oddalił zażalenie.