I OZ 299/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. F. na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt II SO/Wa 63/13 pozostawiające bez rozpoznania pismo E. F. z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie z wniosku E. F. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Obrony Narodowej za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. Zarządzeniem z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt II SO/Wa 63/13 Przewodniczący pozostawił bez rozpoznania pismo E. F. z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie z wniosku E. F. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Obrony Narodowej za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych. Przewodniczący wskazał, że postanowieniem z dnia 2 października 2013 r. sygn. akt II SO/Wa 63/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek E. F. o wymierzenie grzywny Ministrowi Obrony Narodowej za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 10 października 2012 r., odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2012 r., nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej. W dniu 22 listopada 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo skarżącego zatytułowane "skarga". W jego treści E. F. nadmienił, że wnosi nową skargę w oparciu o art. 154 § 1, § 2 i § 6 w związku z art. 274 i art. 11 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., z powodu przestępstwa, naruszonej praworządności w sprawie. W dalszej części pisma wnioskodawca domagał się "spowodowania doprowadzenia do wydania decyzji Ministra Obrony Narodowej na zwolnienie z zawodowej służby wojskowej z mocy prawa z dniem 31 stycznia 2011 r." W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2013 r. wezwano E. F. do udzielenia informacji w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w jakim celu nadesłał pismo z dnia 22 listopada 2013 r. Poinformowano, że Sąd nie może domniemywać co jest intencją wnoszącego pismo, natomiast treść pisma nie pozwala na dokonanie jednoznacznych ustaleń w tym zakresie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie E. F. złożył w dniu 23 grudnia 2013 r. pismo, w którym nadmienił, że przedmiotowa skarga z dnia 22 listopada 2013 r. stanowi drugi etap postępowania w przedmiocie sprawy o sygn. akt II SO/Wa 63/13 w oparciu o art. 154 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z uprzednim oddaleniem wniosku postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2013 r. sygn. akt II SO/Wa 63/13 realizowanego w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a. 30 grudnia 2013 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego z dnia 27 grudnia 2013 r., przy którym przesłał załączniki wymienione na stronie 3 pisma z dnia 23 grudnia 2013 r. Pismem z dnia 24 stycznia 2014 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wznowienia postępowania i rozpoznanie sprawy w oparciu o wniosek z dnia 22 listopada 2013 r., w oparciu o art. 63 i 64 p.p.s.a., gdyż stanowi on kontynuację skargi z dnia 28 lutego 2013 r. W ocenie Przewodniczącego, E. F. pomimo nadesłania do Sądu 3 pism: z dnia 24 grudnia 2013 r., 27 grudnia 2013 r. oraz 24 stycznia 2014 r. nie wyjaśnił w jakim celu nadesłał pismo z dnia 22 listopada 2013 r. zatytułowanie "skarga", zatem nie został usunięty brak formalny pisma, który uniemożliwia nadanie mu prawidłowego biegu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., Przewodniczący zarządził pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może zachować warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. W niniejszej sprawie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 13 grudnia 2013 r., pismem z dnia 17 grudnia 2013 r. wezwano skarżącego do udzielenia informacji, w jakim celu nadesłał pismo z dnia 22 listopada 2013 r. w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Poinformowano skarżącego, że Sąd nie może domniemywać co jest intencją wnoszącego pismo, natomiast treść pisma nie pozwala na dokonanie jednoznacznych ustaleń w tym zakresie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący, w piśmie z dnia 23 grudnia 2013 r. wyjaśnił, że przedmiotowa skarga z dnia 22 listopada 2013 r. stanowi drugi etap postępowania w przedmiocie sprawy o sygn. akt II SO/Wa 63/13 w oparciu o art. 154 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z uprzednim oddaleniem wniosku postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2013 r. sygn. akt II SO/Wa 63/13 realizowanego w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a. Należy zwrócić uwagę, że w aktach sprawy, na karcie 35, znajduje się pismo skarżącego z dnia 4 listopada 2013 r., zatytułowane "skarga". Skarżący w piśmie z dnia 22 listopada 2013 r. wyraźnie wskazał, że stanowi ono "uzupełnienie skargi z dnia 4 listopada 2013 r." W kontekście złożenia przez skarżącego pisma z dnia 4 listopada 2013 r. wezwanie skarżącego do podania celu wniesienia pisma z dnia 22 listopada 2013 r. należy uznać za wadliwe. Przewodniczący powinien poddać zatem analizie pismo skarżącego z dnia 4 listopada 2013 r. łącznie z pismem z dnia 22 listopada 2013 r. Jednocześnie należy wskazać, że wezwanie przez Sąd do wyjaśnienia wątpliwości, które mogą zostać powzięte z uwagi na treść pism wnoszonych przez stronę powinno być precyzyjne, do czego obliguje przepis art. 6 p.p.s.a. Samo wezwanie do udzielenia informacji w jakim celu strona nadesłała określone pismo nie czyni zadość normie wynikającej ze wskazanego przepisu. Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.