I OZ 351/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1541/12 odrzucające zażalenie P. J., J. W., T.J., P. P. i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1541/12 o odrzuceniu skargi kasacyjnej P. J., J. W., T. J., P. P. i K.P. w sprawie ze skargi E.J., P.J., J.W., T. J., W.O., P.P. i K.P. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku postanawia oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1541/12 odrzucił zażalenie P.J., J. W., T.J., P.P. i K. P. na postanowienie Sądu z dnia 12 grudnia 2012 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej P.J., J.W., T.J., P. P.i K.P.. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1541/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. J., J.W., T. J., W.O., P. P. i K.P. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku. Od powyższego postanowienia adwokat A.W. wniósł skargę kasacyjną w imieniu P. J., J.W., T.J., P. P. i K. P.. Z uwagi na fakt, że do przedmiotowej skargi kasacyjnej nie zostały dołączone pełnomocnictwa procesowe do reprezentowania wyżej wymienionych osób w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zarządzeniem z dnia 6 listopada 2012 r. Przewodnicząca Wydziału I wezwała adwokata A. W. do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez ich złożenie. W dniu 16 listopada 2012 r. adw. A. W. przesłał do Sądu pismo, w którym wskazał, że do akt sprawy zostały już złożone pełnomocnictwa upoważniające E.J. do działania przed sądami administracyjnymi w imieniu P. J., J.W., T.J. , P.P. i K.P.. Pełnomocnik skarżących wskazał, że taki zarzut został sformułowany w skardze kasacyjnej i stanowi on jej jedyną podstawę. Ponadto zaznaczył, że złożenie do akt sprawy dodatkowego pełnomocnictwa ze sformułowaniem "przed wojewódzkim sądem lub przed sądami administracyjnymi" skutkowałoby niejako przyznaniem, że pełnomocnictwa złożone do akt sprawy nie były odpowiednie. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę kasacyjną, z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych – nienadesłanie pełnomocnictw procesowych do reprezentowania osób wnoszących środek zaskarżenia. Pismem z dnia 7 stycznia 2013 r. adwokat A.W. działając w imieniu P. J., J.W., T.J., P. P. i K. P., wniósł zażalenie. Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2013 r. Przewodnicząca Wydziału I wezwała do adwokata A. W. uzupełnienia braków formalnych zażalenia, poprzez złożenie pełnomocnictw do reprezentowania przed sądem P. J., J. W., T.J., P. P. i K. P.. W odpowiedzi adwokat A.W. wskazał ponownie, że pełnomocnictwa złożone do akt upoważniają skarżącego E. J. do działania przed sądem w imieniu P. J., J. W., T.J., P. P. i K. P. W piśmie tym zarzucono także sądowi, że wystosowywanie przez niego kolejnych wezwań w istocie pozbawia skarżących dwuinstancyjnego rozpoznania sprawy. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie adwokat A. W. nie wykonał zarządzenia Sądu z dnia 9 stycznia 2013 r., pomimo prawidłowego jego doręczenia w dniu 14 stycznia 2013 r. i nie złożył pełnomocnictw procesowych do reprezentowania P. J., J. W., T.J., P. P. i K. P. przed sądem administracyjnym. Tym samym złożone zażalenie nie spełnia wymogów z art. 194 § 3 w zw. z art. 46 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), co uniemożliwia nadanie mu prawidłowego biegu i uzasadnia jego odrzucenie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł adwokat A.W. działając w imieniu E.J.. Pełnomocnik skarżących podniósł, że Sąd pierwszej instancji podejmując dotychczasowe rozstrzygnięcia przesądził de facto, iż pełnomocnictwa złożone do akt sprawy były "nieprawidłowe" i sam skontrolował swoje orzeczenie o odrzuceniu skargi. Tymczasem w aktach sprawy znajdują się pełnomocnictwa upoważniające E.J. do reprezentowania wyżej wymienionych osób również w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); dalej p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. W myśl art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Stosowanie zaś do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjnymi odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z akt sprawy wynika, że do złożonego w dniu 7 stycznia 2013 r. zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 1541/12 odrzucające skargę kasacyjną adwokat A. W. działający w imieniu skarżących P. J., J. W., T.J., P. P. i K. P. nie dołączył pełnomocnictw do reprezentowania wyżej wymienionych przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2013 r. Przewodnicząca Wydziału I prawidłowo wezwała wnoszącego zażalenie do usunięcia powyższego braku formalnego przedmiotowego zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Niezłożenie pełnomocnictw procesowych we wskazanym terminie obligowało zaś Sąd pierwszej instancji do odrzucenie zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). W tej sytuacji nie mogło ulegać wątpliwości, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie odrzucił zażalenie. Odnosząc się zaś do twierdzeń adwokata, iż Sąd pierwszej instancji nieprawidłowo ocenił zakres pełnomocnictw dołączonych do skargi, wskazać należy, że stosowanie do treści art. 36 pkt 1 p.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymaga wskazania, że pełnomocnik jest umocowany do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnictwa udzielone E.J. przez P. J., J. W., T.J., P. P. i K. P. takiego wskazania nie zawierają. Udzielenie pełnomocnictwa ogólnego do dochodzenia wszelkich praw jakie wynikają ze szkody powstałej w wyniku wydania decyzji administracyjnej nie jest tożsame z pełnomocnictwem o którym mowa w art. 36 pkt 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.