I OZ 37/12

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2012-01-24

Skład orzekający: Jan Paweł Tarno

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pozostawienie wniosku bez rozpoznania z powodu niezachowania warunków formalnych jest zasadne, gdy pismo strony nie zawiera jednoznacznych wniosków procesowych i nie można ustalić jego charakteru jako skargi w rozumieniu przepisów PPSA?
Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo pozostawił wniosek bez rozpoznania. Pismo strony nie spełniało wymogów formalnych, gdyż nie było jasne, czy stanowi skargę w rozumieniu art. 3 § 2 PPSA, a strona, mimo wezwania, nie sprecyzowała jego treści ani wniosków procesowych. Zgodnie z art. 49 § 1 PPSA, przewodniczący wzywa do uzupełnienia braków pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, co sąd pierwszej instancji uczynił prawidłowo.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek L. W. z 11 stycznia 2011 r., ponieważ strona, mimo wezwania, nie sprecyzowała jego treści, w szczególności czy stanowi on skargę, nie oznaczyła organu, którego działalności dotyczy, ani numeru i daty zaskarżonego aktu. L. W. wniósł zażalenie, twierdząc, że jego pismo dotyczyło wezwania do wykonania postanowienia w sprawie nadania numeru posesji oraz skargi do NSA, które załączył. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. W. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt VII SO/Wa 51/11 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku L. W. z 11 stycznia 2011 r. postanawia oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 13 grudnia 2011 r., VII SO/Wa 51/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek L. W. z 11 stycznia 2011 r. W piśmie z 11 stycznia 2011 r. zatytułowanym "Wniosek o sprostowanie niedokładności w treści odpowiedzi z dn. 5 stycznia 2011 r." wskazano, że "dotyczy sprawy z 21 grudnia 2010 r. oraz 5 stycznia 2011 r. Prezesa NFZ w Warszawie". L. W. podniósł, powołując się na sprawę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 22 grudnia 2010 r. "wobec Prezesa NFZ", że wnosi o pomoc dla Szpitala MSWiA a nie roszczenia wobec niego. Prezes NFZ "chce wymusić od szpitala roszczenia" (...) a "nie podał adresu szpitala, który wyleczy choroby po operacji z 2009 r." Dołączył dwa pisma, przy czym w pierwszym prosi o pomoc po operacji wykonanej w 2004 r., a w drugim Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia informował o możliwości dochodzenia roszczeń w związku z wyrządzoną przez lekarza szkodą. Ponieważ wezwany zarządzeniem z 17 stycznia 2011 r. do sprecyzowania treści pisma, w szczególności poprzez wskazanie czy stanowi ono skargę, a jeśli tak t do: a) oznaczenia organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy; b) wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu lub czynności; c) określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania nie wykonał tego zarządzenia, Sąd pierwszej instancji pozostawił je bez rozpoznania. W zażaleniu, L. W. podkreślił, że 31 października 2011 r. wniósł "wezwanie W.S.A.", a 8 listopada 2011 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie, które załączył. W piśmie z 31 października 2011 r. wezwał Przewodniczącego IV Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie "do wykonania postanowienia żeby Burmistrz Gminy i Miasta w Piasecznie wykonał ulicę, nazwę ulicy, nr posesji dla działki [...] i [...]". Również w piśmie z 8 listopada 2011 r. wzywał Sąd do "wydania postanowienia, żeby Gmina i Burmistrz wykonali ulicę, nazwę ulicy, nr porządkowy dla działki nr [...] i [...]". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Za "niezachowanie warunków formalnych" omawianego przepisu należy uznać także sytuację, gdy pismo strony nie zawiera jednoznacznych wniosków procesowych, ponieważ sąd nie jest wówczas w stanie dokonać racjonalnego ustalenia, jakie jest żądanie wnoszącego to pismo (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, komentarz do art. 49, teza 4, por. też post. NSA z 22 lutego 2007 r., II OZ 140/07, publ. ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 27). Z pisma, które wpłynęło do 11 stycznia 2011 r. nie wynika, że jest ono skargą na decyzję, postanowienie, czy też inny akt lub czynność, pisemną interpretację, akt prawa miejscowego, akt organu jednostki samorządu terytorialnego lub związku takich jednostek, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, czy też bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (por. art. 3 § 2 p.p.s.a.). "Prośba o pomoc dla Szpitala MSWiA" z jednoczesnym wskazaniem że osoba "nie wnosi roszczeń wobec szpitala", dołączona do pisma zawierającego "prośbę o pomoc po operacji", oraz informacji, w jaki sposób pacjent powinien dochodzić naprawienia szkody doznanej w wyniku działania lekarza oraz wskazanie, udzielonej przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nie pozwala stwierdzić, że jest to skarga w rozumieniu art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak wykonania zarządzania pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach nieusunięcia braków formalnych w terminie, dołączonego do wezwania do usunięcia braków (k. 8) w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego pozwala stwierdzić, że należało pozostawić pismo L. W. bez rozpoznania, stosownie do treści art. 49 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2, art. 198 i art. 49 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło