I OZ 444/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wójta Gminy Klembów na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2011 r., sygn. akt IV SO/Wa 12/11 o wymierzeniu grzywny Wójtowi Gminy Klembów w sprawie z wniosku W. S. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem w terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 17 maja 2011 r., sygn. akt IV SO/Wa 12/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Wójtowi Gminy Klembów grzywnę w wysokości 1.000 zł w związku z nieprzekazaniem w terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarga W. S. na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] września 2010 r. wpłynęła do organu w dniu 3 listopada 2010 r. Ostatnim dniem terminu do przekazania skargi wraz z odpowiedzą na skargę i aktami sprawy był dzień 3 grudnia 2010 r. Tymczasem skarga przekazana została Sądowi w dniu 1 lutego 2011 r., tj. prawie dwa miesiące po upływie wskazanego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzając organowi grzywnę stwierdził, że bezspornym jest, że organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazał określone w art. 54 § 2 P.p.s.a. dokumenty, jednak uczynił to z uchybieniem terminu. Fakt ten, w ocenie Sądu I instancji, stanowi wystarczającą podstawę do zastosowania środka, o którym mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Wójt Gminy Klembów, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. polegające na mylnym przyjęciu, iż do wymierzenia grzywny wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Ponadto zarzucono naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a wobec całkowitego braku uwzględnienia istotnych okoliczności, które wielokrotnie były sygnalizowane Sądowi, w jakich znalazł się organ w zakresie oceny przyczyn przesłania odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy i skargą w terminie późniejszym od wyznaczonego przepisem. W odpowiedzi na zażalenie W. S. wskazał sygnatury akt, w których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzał grzywnę za nieprzekazanie przez Wójta Gminy Klembów w terminie jego skarg. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Oznacza to, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu w terminie, bez względu na jego przyczyny. Wymierzając grzywnę sąd powinien natomiast wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. W przedmiotowej sprawie Wójt Gminy Klembów, przekazując skargę W. S. w dniu 1 lutego 2011 r., niewątpliwie uchybił określonemu terminowi. Sąd I instancji zasadnie zatem przyjął, że postępowanie organu wypełnia przesłankę określoną w art. 55 § 1 P.p.s.a., warunkującą możliwość wymierzenia grzywny. Organ nie wykonał bowiem ustawowego obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi w ustawowym terminie pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Ponadto fakt rozpoznania skargi na bezczynność przed rozpoznaniem wniosku o nałożenie na organ grzywny nie może przesądzać o braku przesłanek do jej wymierzenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wysokość grzywny ustalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na kwotę 1.000 zł jest adekwatna do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.