I OZ 446/25

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-07-24

Skład orzekający: Sędzia NSA Elżbieta Kremer

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zasadne jest odrzucenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zażalenia, jeśli skarżący nie uiścił wpisu od zażalenia pomimo wezwania?
Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżący nie uiścili wymaganego wpisu od zażalenia pomimo prawidłowego wezwania przez przewodniczącego sądu. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., w takiej sytuacji zażalenie podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie o odrzuceniu ich zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżących na postanowienie o odrzuceniu zażalenia, ponieważ nie uiścili oni wymaganego wpisu od zażalenia, mimo wezwania. Skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie WSA.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. B. i T. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 159/23 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 22 października 2024 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi B. B. i T. T. na bezczynność Głównego Geodety Kraju w sprawie wyjawienia operatu technicznego znak: [...] postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 27 maja 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 159/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie B. B. i T. T. na postanowienie z dnia 22 października 2024 r. o odrzuceniu zażalenia. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 22 października 2024 r. zostało odrzucone zażalenie skarżących na postanowienie z dnia 28 maja 2024 r. o odrzuceniu skargi. Na postanowienie z dnia 22 października 2024 r. skarżący wnieśli zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 grudnia 2024 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. Wezwanie to zostało doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", B. B. - 23 grudnia 2024 r., zaś T. T. - 27 grudnia 2024 r. Termin do uiszczenia wpisu upływał zatem z dniem 3 stycznia 2025 r. We wskazanym terminie nie został uiszczony wpis od zażalenia. Wobec powyższego Sąd I instancji odrzucił zażalenie skarżących na postanowienie z dnia 22 października 2024 r., jako nieopłacone. Zażalenie na postanowienie z dnia 27 maja 2025 r. wnieśli skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, jak właściwie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 grudnia 2024 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł na postanowienie z dnia 22 października 2024 r., w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia. Przesyłka zawierająca przedmiotwe wezwanie do uiszczenia wpisu, z uwagi na treść art. 73 P.p.s.a., została uznana za doręczoną B. B. w dniu 23 grudnia 2024 r., natomiast T. T. w dniu 27 grudnia 2024 r., tj. z upływem 14 dni od daty pierwszych zawiadomień o pozostawieniu pism w placówce pocztowej. W wyznaczonym terminie zarówno B. B. jak i T. T. nie uiścili należnego wpisu, a zatem prawidłowo Sąd I instancji odrzucił zażalenie wobec jego nieopłacenia. Dodatkowo zauważyć należy, że skarżący wystąpili z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 lutego 2025 r. odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia, a zażalenie skarżących na ww. postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2025 r. sygn. akt I OZ 242/25. W takich okolicznościach zaistniały podstawy do odrzucenia zażalenia na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło