I OZ 526/18

Dnia 07 czerwca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 07 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 kwietnia 2018 r. o sygn. akt II SA/Ol 198/18 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 24 stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie. D.C. (dalej jako: skarżący) składając skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 24 stycznia 2018 r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podniósł, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki i wyrządzi znaczną szkodę. Podniósł, że jest kierowcą zawodowym i utrzymuje się z pracy kierowcy. Pozbawienie go możliwości wykonywania zawodu stanowić będzie dodatkową dolegliwość oraz pozbawi go środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2018 r. o sygn. akt II SA/Ol 198/18 odmówił wstrzymania rzeczonej decyzji. Powołując się na art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako: p.p.s.a.) wskazał, że w postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Przechodząc do oceny wniosku skarżącego Sąd ten stwierdził, że skarżący nie przedłożył jakiejkolwiek dokumentacji na potwierdzenie prezentowanych przez niego tez. Sąd nie ma zatem możliwości poznania ogólnej sytuacji skarżącego, a tym samym nie ma podstaw by przyjąć, że ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi mu znaczna szkodę lub spowoduje u niego trudne do odwrócenia skutki. Zwłaszcza, że dolegliwość w postaci zatrzymania prawa jazdy jest istotą zaskarżonej decyzji. Ustawodawca uchwalając art. 102 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r., poz. 978) zgodził się również na to, że prawo jazdy może zostać zatrzymane tym kierowcom, których praca zawodowa związana jest z prowadzeniem pojazdów samochodowych. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd ten odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł D.C. Podniósł w nim, że jest zatrudniony w firmie N. i pracuje jako zawodowy kierowca, z której to pracy utrzymuje siebie i partnerkę. Zaznaczono, że pozbawienie wskutek decyzji możliwości wykonywania zawodu stanowić będzie dla skarżącego dodatkową dolegliwość oraz pozbawi go środków do życia. Dodano również, że skarżący jest zobowiązany z tytułu alimentów na dziecko, a zadłużenie z tego tytułu wynosi 100 000 złotych. Zaznaczono, że skarżący posiada kwalifikacje jedynie zawodowego kierowcy, wobec czego będzie miał trudności w znalezieniu pracy na innym stanowisku. Do zażalenia dołączono kopię umowy o pracę z dnia 30 marca 2018 r. w wymiarze ½ etatu na czas określony od 1 kwietnia 2018 r. do 31 marca 2019 r. przy wynagrodzeniu 1075 złotych brutto. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wykazanie istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie (zob. postanowienie NSA z dnia 8 maja 2018 r., I OZ 416/18). W rozpoznawanej sprawie wnioskujący argumentuje wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem w jego ocenie doprowadzi ona do niemożliwych do odwrócenia skutków w postaci utraty zatrudnienia, gdyż utraci pracę kierowcy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że umowa o pracę w charakterze kierowcy została zawarta ze skarżącym D.C. przez N. w dniu 30 marca 2018 r., a zatem zarówno po wydaniu przez organ odwoławczy ostatecznej decyzji z dnia 24 stycznia 2018 r. nr [...], jak też po postanowieniu Sądu Wojewódzkiego z dnia 9 kwietnia 2018 r. o sygn. akt II SA/Ol 198/18 odmawiającym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uznać zatem należy, że pracodawca skarżącego był świadomy, iż posiada on zatrzymane prawo jazdy. Skoro zatem nie była ta okoliczność podstawą do odstąpienia od podpisania ze skarżącym umowy o pracę, to wbrew stanowisku zawartemu w zażaleniu trudno przyjąć, że będzie podstawą do jej wypowiedzenia. Jednocześnie zauważyć wypada, że stopa bezrobocia w Polsce w kwietniu 2018 r. wynosiła 6,3 %, a nadto urzędy pracy oferują możliwość uzyskania nowych kwalifikacji, zatem skutki wykonania decyzji niekoniecznie muszą doprowadzić do utraty przez wnioskodawcę środków zarobkowania, zwłaszcza że skarżący w związku z ostateczną decyzją wydaną w sprawie zatrzymania jego prawa jazdy powinien podjąć starania uwzględniające skutki tej decyzji np. właśnie skorzystanie ze szkoleń. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił stanowiska skarżącego, że skarżona decyzja wywoła skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaaprobował tym samym pogląd Sądu Wojewódzkiego, w tym, że ustawodawca zgodził się, aby prawo jazdy mogło zostać zatrzymane tym kierowcom, których praca zawodowa związana jest z prowadzeniem pojazdów samochodowych. Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 184 p.p.s.a.