I OZ 583/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 43/17 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. akt IV SA/Gl 43/17 w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia i zwrotu nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił G. B. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z 29 listopada 2017 r. W uzasadnieniu wskazał, że w wyniku błędnego zarejestrowania przez pracownika kancelarii doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, związanego z ponadprzeciętnym nagromadzeniem obowiązków w okresie noworocznym, pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną 4 dni po terminie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), "p.p.s.a.", wniosek strony o przywrócenie terminu musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu. Przy ocenie braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i uwzględniać jedynie te przeszkody, których strona nie mogła usunąć przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuści się choćby lekkiego niedbalstwa w prowadzeniu swojej sprawy. Na profesjonalnym pełnomocniku ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowość i prawidłowość dokonywanych czynności procesowych. W przypadku gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika przy ustaleniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika. Co więcej, zawodowy charakter działalności profesjonalnych pełnomocników powoduje, że ich odpowiedzialność obejmuje także działania osób, którymi posługują się wykonując swój zawód. Zdaniem Sądu I instancji podnoszona przez pełnomocnika skarżącego okoliczność błędnego oznaczenia daty odbioru korespondencji przez jego kancelarię, nie wskazuje na brak winy strony w uchybieniu terminu. Fachowy pełnomocnik zobowiązany jest bowiem w taki sposób zorganizować pracę prowadzonej przez siebie kancelarii, aby reprezentowane przez niego strony nie poniosły szkody związanej z uchybieniem terminu do dokonania czynności procesowych. Właściwa organizacja wewnętrznej pracy w kancelarii jest traktowana jako dochowanie staranności warunkującej brak winy w uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OZ 310/13). Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł G. B., podnosząc w uzasadnieniu, że pełnomocnik skarżącego wystarczająco uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Artykuł 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "p.p.s.a.", przewiduje możliwość przywrócenia przez Sąd uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Przywrócenie takie uzależnione jest od wykazania przez stronę braku jej winy w uchybieniu, zaś okoliczności wskazujące na brak winy wykazane winny być we wniosku o przywrócenie terminu, co wynika z art. 87 § 2 tej ustawy. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że w sprawie okolicznością bezsporną jest fakt uchybienia terminu przez skarżącego, na co wyraźnie wskazał on we wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący w przedmiotowym wniosku uzasadnia brak swojej winy w uchybieniu terminu omyłką reprezentującego go pełnomocnika, wynikającą z nieprawidłowego odnotowania przez pracowników jego kancelarii daty doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Nie sposób jednak podzielić tego stanowiska. Przede wszystkim podkreślić należy, że ustanowiony przez stronę pełnomocnik działa w jej imieniu i na jej rzecz, a jego działania i zaniechania są traktowane jakby dokonywane były przez stronę osobiście. Z tego względu błędy pełnomocnika są równoznaczne z błędami skarżącego i nie można ich traktować jako działań różnych podmiotów. Trafnie Sąd I instancji wskazał, że od fachowego pełnomocnika należy wymagać, że swoją pracę zorganizuje w taki sposób, aby dokonywać czynności procesowych w terminie i to w jego gestii jest właściwe zarządzanie swoją kancelarią. Na tym polega dochowanie należytej staranności przez zawodowego pełnomocnika. Za błędy pracowników, którymi posługuje się w swojej pracy zawodowy pełnomocnik, odpowiada on sam, zaś ich konsekwencje dotkną reprezentowaną przez niego stronę. W żaden jednak sposób nieusprawiedliwiony błąd pełnomocnika lub jego kancelarii, jakim np. jest nieprawidłowe odnotowanie daty wpływu korespondencji do kancelarii, nie stanowi okoliczności wskazującej na brak winy, o której mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez swojej winy, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.