I OZ 591/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I.U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 1450/24 o oddaleniu wniosku I.U. o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi I.U. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia 28 sierpnia 2024 r., nr NWXIV.7581.6.12.2024 w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie zadośćuczynienia za nieruchomość postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 1450/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę I.U. (dalej "skarżąca") na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia 28 sierpnia 2024 r., nr NWXIV.7581.6.12.2024 w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie zadośćuczynienia za nieruchomość. Pismem z dnia 10 marca 2025 r. I.U. złożyła wniosek o wyłączenie Sędziego WSA Artura Żurawika. W uzasadnieniu wniosku zawarła ocenę, według której wymieniony Sędzia jest stronniczy, gdyż pomimo uzupełnienia przez nią braków formalnych skargi, wydał postanowienie o jej odrzuceniu. W dniu 2 czerwca 2025 r. Sędzia WSA Artur Żurawik złożył wyjaśnienie, o którym mowa w art. 22 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a."), wskazując, że nie występują przesłanki do wyłączenia go od rozpoznania sprawy. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 1450/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżącej o wyłączenie sędziego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca nie wykazała zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 P.p.s.a., ani też wystąpienia okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego (art. 19 P.p.s.a.). Ponadto wyżej wymieniony sędzia złożył w dniu 2 czerwca 2025 r. oświadczenie, według którego nie występują przesłanki wyłączenia go od rozpoznania sprawy. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniosła okoliczności, na podstawie których Sąd I instancji odrzucił jej skargę na powołane na wstępie postanowienie Wojewody Śląskiego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy (art. 18 P.p.s.a.), bądź też na wniosek strony lub żądanie sędziego (art. 19 P.p.s.a.). W pierwszym ze wskazanych przypadków przyczyny wyłączenia sędziego zostały enumeratywnie wymienione, a zatem tworzą one katalog zamknięty, co wyłącza możliwość stosowania wykładni rozszerzającej. Natomiast na wniosek strony (bądź na żądanie sędziego) sąd wyłącza sędziego jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Przy czym stosownie do treści art. 20 powołanej ustawy, to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Ponadto postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z treścią art. 22 § 2 P.p.s.a., poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie przyjął, że brak jest przesłanek, które uzasadniałyby wyłączenie objętego wnioskiem sędziego, od orzekania w sprawie. W sprawie nie zachodzą bowiem przesłanki wyłączenia określone w art. 18 P.p.s.a. a podane przez skarżącą okoliczności nie są tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności wskazanego we wniosku sędziego (art. 19 P.p.s.a.). Argumentacja skarżącej opiera się przede wszystkim na jej subiektywnym przekonaniu i wynika z jej niezadowolenia z procesowania przez ww. sędziego w sprawie, w której orzekł on o odrzuceniu skargi skarżącej (postanowienie z dnia 13 stycznia 2025 r.). W orzecznictwie sądowym ugruntowane jest natomiast stanowisko, iż podejmowanie przez wymienionego we wniosku sędziego niekorzystnych, w odczuciu skarżącego, rozstrzygnięć w sprawach toczących się z jego udziałem, nie stanowi o braku bezstronności sędziego, lecz winno być podstawą zarzutów dotyczących nieprawidłowości w prowadzeniu konkretnego postępowania sformułowanych w środku zaskarżenia od orzeczenia kończącego postępowanie. Stąd też wskazywane we wniosku okoliczności nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Dodatkowo, z oświadczenia złożonego przez objętego wnioskiem sędziego wynika, że nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby uzasadniać jego wyłączenie na podstawie art. 18 i 19 P.p.s.a. Prawdziwość tego oświadczenia nie budzi przy tym wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego. Odnosząc się natomiast do argumentów zawartych w zażaleniu należy zauważyć, że prawidłowość postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi jak również zasadność złożonego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia nie podlegają ocenie w ramach rozpoznania zażalenia na postanowienie o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.