I OZ 810/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt IV SA/Po 123/06 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 24 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...], w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi (brak podpisu). W dniu 6 kwietnia 2006 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W uzasadnieniu wniosku J. K. podniósł, że przed upływem zakreślonego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, powrócił z sanatorium lecz nadal korzystał z zabiegów. Wezwanie prawdopodobnie zostało mu przekazane przez członka rodziny i dlatego nie orientował się w upływających terminach. Nie dochował terminu także z tego powodu, że jest człowiekiem starszym i schorowanym. Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił przywrócenia terminu. Zdaniem sądu wskazane przez skarżącego okoliczności nie mogą stanowić podstawy przywrócenia terminu. Po pierwsze nie jest prawdą twierdzenie J. K., że wezwanie prawdopodobnie zostało mu przekazane przez członka rodziny i dlatego nie orientował się w upływających terminach. Jak wynika bowiem z akt sprawy wezwanie powyższe skarżący odebrał osobiście w dniu 27 lutego 2006 r. (k. 10). Zdaniem sądu uczęszczanie na zabiegi lekarskie nie jest okolicznością stanowiącą przeszkodę, która uniemożliwiła uzupełnienie skargi przez jej podpisanie. Jeżeli strona wiedziała, że będzie przebywała w sanatorium i będzie poddawana zabiegom, które mogą w jakiś sposób utrudnić wykonanie wezwania sądu, miała obowiązek przedsięwziąć takie czynności, które pozwoliłyby wykonać wezwanie sądu w wyznaczonym terminie. Nie są także okolicznościami skutkującymi przywrócenie terminu wiek i stan zdrowia skarżącego, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę sposób prowadzenia przez skarżącego jego sprawy, treść pism składanych przez skarżącego, sposób formułowania wniosków i zgłaszania żądań. Na powyższe postanowienie J. K. złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do dokonania czynności prawnej, zarzucając błędy w ustaleniach faktycznych leżące u podstaw jego wydania. Skarżący zaprzeczył, aby wezwanie do uzupełnienia braków formalnych odebrał osobiście. Podał, że nie mógł tego zrobić, albowiem w tym czasie korzystał z leczenia, wezwanie odebrała jego żona. Ponadto podniósł, że ze względu na stan zdrowia znajduje się pod stałą opieką i kontrolą lekarską, nie jest na tyle sprawny, co inne osoby, aby w sposób ciągły i nieprzerwany być gotowym do wykonywania danych czynności. Stan jego zdrowia nie zezwalał na terminowe dokonanie czynności prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe na uwadze oraz okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż skarżący nie uprawdopodobnił w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Twierdzenie skarżącego, jakoby wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi odebrała jego żona nie znajduje bowiem potwierdzenia w aktach sprawy. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania (k. 10 akt sądowych) wynika, iż po uprzednim awizowaniu korespondencji, skarżący odebrał ją osobiście w dniu 27 lutego 2006 r. Na potwierdzeniu tym obok daty "27.02.2006" widnieje podpis "K.", zaś na odwrotnej stronie doręczający korespondencję zaznaczył wyraźnie, iż przesyłkę doręczono adresatowi i wpisał jego dane: "K. J.". Niezależnie od powyższego zauważyć trzeba, iż skarżący w żaden sposób nie udokumentował, iż w tym okresie, jak podał, przebywał poza miejscem swojego zamieszkania w celach leczniczych. W takiej sytuacji należało uznać, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął w zaskarżonym postanowieniu, iż skarżący odebrał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych osobiście i braków tych w wyznaczonym przez Sąd terminie nie uzupełnił. Podane przez skarżącego przyczyny nie mogą stanowić o braku winy w niedokonaniu czynności procesowej w zakreślonym przez Sąd terminie. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można bowiem przyjąć, aby podeszły wiek, zły stan zdrowia skarżącego lub pozostawanie pod stałą kontrolą lekarską było tego rodzaju przeszkodą, która uniemożliwiałaby dokonanie w terminie czynności procesowej polegającej na podpisaniu i wysłaniu skargi, tym bardziej, że skarżący nie wykazał, aby w okresie przewidzianym na dokonanie tej czynności przebywał na leczeniu szpitalnym lub był obłożnie chory. W takiej sytuacji należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu miał uzasadnione podstawy, aby zaskarżonym postanowieniem odmówić J. K. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.