I OZ 88/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.M. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 9/06 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek M. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 22 września 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 9/06. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż skarżący w sporządzonym osobiście przez siebie wniosku nie zawarł żadnego uzasadnienia, nie nadesłał też jednocześnie skargi kasacyjnej, w związku z czym wezwano pełnomocnika strony, działającego w ramach przyznanego prawa pomocy, do uzupełnienia braków wniosku, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia środka procesowego bez rozpoznania. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego złożył pismo, w którym oświadczył, iż nie jest mu znana przyczyna uchybienia terminu oraz okoliczności uprawdopodabniające przyczynę uchybienia terminu i z tego powodu bezpośrednio zwrócił się pisemnie do swojego mocodawcy o wyjaśnienie tych okoliczności bezpośrednio Sądowi. Nadto wyjaśnił, że kwestia wniesienia skargi kasacyjnej była już przedmiotem oceny poprzedniego pełnomocnika z urzędu, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie do złożonego pisma obecnie reprezentujący stronę adwokat załączył własną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wskazując, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie wyłącza uprawnienia jego pełnomocnika do sporządzenia i złożenia takiej opinii. Z uwagi na nieuzupełnienie braków wniosku w terminie Wojewódzki Sąd Administracyjny zarządził pozostawienie go bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 w zw. z art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł M. M., reprezentowany przez adwokata z urzędu, zarzucając Sądowi naruszenie art. 49 § 1 P.p.s.a. i domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu pełnomocnik strony podkreślił, iż Sąd winien był – po otrzymaniu oświadczenia o braku wiedzy pełnomocnika co do przyczyny uchybienia terminu oraz o braku kontaktu ze skarżącym – wezwać osobiście stronę do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zaskarżone zarządzenie podlega uchyleniu, jednakże z przyczyn odmiennych, niż wskazane w zażaleniu. Art. 87 § 5 P.p.s.a. stanowi, iż po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. W przedmiotowej sprawie wniosek M. M., złożony w dniu 17 sierpnia 2011 r., zawierał żądanie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 22 września 2006 r. Zatem wniosek taki złożony został niewątpliwie po upływie roku od uchybionego terminu, nawet jeśli przyjąć, iż roczny termin, o jakim mowa w art. 87 § 5 P.p.s.a. rozpoczął swój bieg po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 26 czerwca 2007 r., sygn. akt I OZ 459/07, którym oddalono zażalenie na postanowienie z dnia 7 marca 2007 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 22 września 2006 r., sporządzonej osobiście przez skarżącego. We wniosku tym nie zawarto żadnych okoliczności, które mogłyby zostać uznane za wskazujące na wyjątkowy przypadek w myśl art. 87 § 5 P.p.s.a. Oznacza to, iż zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wzywające pełnomocnika strony do uzupełnienia braków wniosku było niezasadne, bowiem wniosek ten podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 88 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone zarządzenie za wydane z naruszeniem art. 87 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 88 i art. 188 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 tej ustawy.