I OZ 896/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 5 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 177/18 odrzucające skargę M. B. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość warszawską postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 9 lipca 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 177/18 (dalej postanowienie z 9 lipca 2018 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. B. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość warszawską. Sąd I instancji wskazał, że M. B. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę zatytułowaną "skarga ponowna na bezczynność" Prezydenta [...] (dalej organ) polegającą na niewydaniu decyzji w sprawie. W treści skargi wskazała także na niewykonanie przez organ pkt 1 i 2 wyroku Sądu z 10 stycznia 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 541/17 (dalej wyrok I SAB/Wa 541/17; [k. 2-3 akt I SAB/Wa 177/18]). Zarządzeniem z 15 czerwca 2018 r. I SAB/Wa 177/18 wezwano skarżącą do sprecyzowania, czy skarga z 19 kwietnia 2018 r. jest ponowną skargą na bezczynność Prezydenta [...], czy też skargą na niewykonanie przez organ wyroku Sądu i żądanie ukarania organu. Poinformowano, że skarżąca wnosiła już skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...], przy ul. [...] i skarga ta została przez Sąd rozpoznana wyrokiem z 10 stycznia 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 541/17 [k. 22, 27 akt I SAB/Wa 177/18]. Dnia 27 czerwca 2018 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo, w którym skarżąca oświadczyła, że jej skarga z 19 kwietnia 2018 r., jest zarówno ponowną skargą na bezczynność Prezydenta [...], jak i skargą na niewykonanie przez organ wyroku Sądu z 10 stycznia 2018 r. I SAB/Wa 541/17 i w konsekwencji żądaniem ukarania organu [k. 28-30, 31-40 akt I SAB/Wa 177/18]. Skarga z 19 kwietnia 2018 r. na bezczynność Prezydenta [...] została zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Wa 177/18. Wobec treści pisma z 25 czerwca 2018 r., skargę na niewykonanie wyroku wyłączono jako nową skargę i zarejestrowano pod nową sygnaturą akt [I SA/Wa 1441/18]. Wyrokiem z 10 stycznia 2018 r. I SAB/Wa 541/17 w sprawie ze skargi M. B. na bezczynność Prezydenta [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie 1. zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania w terminie miesiąca od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy wniosku z [...] stycznia 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...], przy ul. [...]; 2. stwierdził, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. w pozostałym zakresie oddalił skargę; [4. zasądził od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; k. 27-27v, 31-32, 35-36 akt I SAB/Wa 541/17]. Wyrok z 10 stycznia 2018 r. I SAB/Wa 541/17 stał się prawomocny z dniem 10 marca 2018 r., a akta administracyjne wraz z odpisem prawomocnego wyroku, zostały zwrócone organowi dnia 4 kwietnia 2018 r. Z treści wyroku I SAB/Wa 541/17 wynika, że przedmiotem kontroli Sądu była bezczynność Prezydenta [...] w rozpoznaniu wniosku z 2 stycznia 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...], przy ul. [...]. Przedmiotem skargi z 19 kwietnia 2018 r. M. B. jest bezczynność organu w przedmiocie nierozpoznania tego samego wniosku, dotyczącego tej samej nieruchomości i złożonego przez tę samą skarżącą. Sąd I instancji stwierdził, że zarówno w sprawie niniejszej, jak i w zakończonej wyrokiem I SAB/Wa 541/17 przedmiot sprawy był tożsamy. Zarówno w sprawie I SAB/Wa 541/17, jak i w niniejszej sprawie zachodzi tożsamość podmiotowa. Podmiotem praw i obowiązków w powołanej sprawie był Prezydent [...] oraz skarżąca M. B. Określenie zawarte w art. 58 § 1 pkt 4 ppsa "pomiędzy tymi samymi stronami", należy rozumieć w ten sposób, że tożsamość stron postępowania występuje nie tylko w odniesieniu do skarżącego i strony przeciwnej (art. 32 ppsa), ale także w stosunku do innych uczestników postępowania. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność jest tożsama zarówno pod względem podmiotów, jak i przedmiotu ze skargą rozpoznaną prawomocnym wyrokiem I SAB/Wa 541/17. Sprawa objęta przedmiotową skargą została już prawomocnie osądzona. Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa odrzucił skargę (k. 43-46 akt I SAB/W 177/18). Na postanowienie z 9 lipca 2018 r. zażalenie wywiodła M. B. Skarżąca wniosła o: rozpoznanie pisma Prezydenta [...] z dn. [...].6.2018 r., dot. sygn. akt I SAB/W 177/18 jako "nierozpoznanego" i zwróconego do organu 10 lipca 2018 r., sygn. akt I DK 43/18; zmianę postanowienia z 9 lipca 2018 r. w przedmiocie nie wydania (28 lat) decyzji o odszkodowaniu za utraconą nieruchomość warszawską w latach [...]; uznanie skargi z 19 kwietnia 2018 r. na niewykonanie wyroku I SAB/Wa 541/17 (k. 54-56 akt I SAB/W 177/18). W odpowiedzi na zażalenie Biuro Spraw Dekretowych Urzędu [...], w imieniu Prezydenta [...], wniosło o oddalenie zażalenia na postanowienie z 9 lipca 2018 r., podtrzymują swe stanowisko wyrażone w piśmie z 2.5.2018 r. i w odpowiedzi z 8.6.2018 r. (k. 64 akt I SAB/W 177/18). W odpowiedzi na pismo organu skarżąca podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko i wniosek o nakazanie organowi wydania decyzji. Wniosła o rozpoznanie załączonego przez nią do sprawy I SA/Wa 1441/18 pisma z 27.8.2018 r. jako pisma uzupełniającego (k. 73 akt I SAB/W 177/18). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca w istocie nie stawia zarzutów w stosunku do postanowienia z 9 lipca 2018 r. Odnosi się do pisma organu z [...].6.2018 r., które nie podlega kontroli sądu administracyjnego w postępowaniu z zażalenia na postanowienie z 9 lipca 2018 r., odrzucające skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa (k. 24 akt I SAB/Wa 177/18). Nie doszło do naruszenia art. 6 Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1025 ze zm.), ponieważ przepis ten nie jest relewantny w niniejszej sprawie - Sąd I instancji w kontrolowanym postanowieniu go nie stosował ani do jego stosowania nie był obowiązany. Zaskarżone postanowienie nie narusza Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. nr 78, poz. 483, sprost. z 2001 r. nr 28, poz. 319, zm. z 2006 r. nr 200, poz. 1471, z 2009 r. nr 114, poz. 946) - w szczególności art. 45 ust. 1 Konstytucji. Nie można zgodzić się ze skarżącą, że postanowienie z 9 lipca 2018 r. jest dla niej krzywdzące. Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że niniejsza sprawa na bezczynność Prezydenta [...]w rozpoznaniu wniosku z 2 stycznia 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...], przy ul. [...], została już prawomocnie osądzona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 stycznia 2018 r. I SAB/Wa 541/17. Wyrok I SAB/Wa 541/17 uprawomocnił się z dniem 10 marca 2018 r., a akta administracyjne wraz z odpisem prawomocnego wyroku, zwrócono organowi dnia 4 kwietnia 2018 r. Inicjowanie kolejnego postępowania skargą z 19 kwietnia 2018 r. w tej samej podmiotowo i przedmiotowo sprawie jest niedopuszczalne, a skarga w tym zakresie musi zostać przez Sąd odrzucona z uwagi na powagę rzeczy osądzonej (res iudicata; art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej ppsa). Skarga skarżącej na niewykonanie przez stronę przeciwną wyroku I SAB/Wa 541/17, została odrzucona nieprawomocnym postanowieniem z 17 września 2018 r. I SA/Wa 1441/18 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (cbosa) i nie mieści się w granicach niniejszej sprawy (art. 134 § 1 ppsa). Sąd nie przychylił się do wniosku o rozpoznanie pisma z 27.8.2018 r., załączonego do sprawy I SA/Wa 1441/18 już z tego powodu, że strona nie przedłożyła go Sądowi w niniejszym postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, oddalił zażalenie.