I SA/Łd 492/98

Zarzut skargi, iż z uwagi na posiadaną przez skarżącego nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za wcześniejszy okres, dokonany wymiar sankcyjny z art. 27 ust. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ narusza przepisy prawa, nie znajduje uzasadnienia w przepisach tej ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Z niekwestionowanego stanu faktycznego sprawy wynika, że skarżący w rozliczeniu podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1994 r. dokonał zawyżenia podatku naliczonego przez zaewidencjonowanie i odliczenie podatku w wysokości kwot zakupu towarów netto zamiast wykazanych w fakturach kwot podatku VAT, a także odliczył od podatku należnego kwotę podatku dochodowego, wynikającego z umów zlecenia zawartych z pracownikami. Nie ulega wątpliwości, iż dokonane przez podatnika rozliczenie podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1994 r. było niezgodne z przepisami ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ i zresztą powyższa okoliczność nie jest kwestionowana przez stronę skarżącą. Należy nadmienić, iż przedmiotowe nieprawidłowości w rozliczeniu podatku od towarów i usług za październik 1994 r. zostały stwierdzone w czasie kontroli podatkowej firmy skarżącego przeprowadzonej przez pracowników Urzędu Skarbowego w dniach od 30 listopada do 2 grudnia 1994 r. W tych warunkach należy uznać, iż zaistniała podstawa do dokonania przez organy podatkowe prawidłowego wyliczenia podatku od towarów i usług za październik 1994 r., w tym do dokonania wymiaru tzw. podatku sankcyjnego w trybie art. 27 ust. 5 pkt 2 cytowanej ustawy. Podstawowy zarzut skargi, podnoszony także w postępowaniu przed organami podatkowymi, iż z uwagi na posiadaną przez skarżącego nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za wcześniejszy okres, dokonany wymiar sankcyjny narusza przepisy prawa nie znajduje uzasadnienia w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług. Należy podzielić stanowisko organów podatkowych, iż w zakresie podatku od towarów i usług okresem rozliczeniowym jest każdy poszczególny miesiąc. Wynika to zwłaszcza z przepisu art. 26 cytowanej ustawy, zgodnie z którym podatnicy są zobowiązani bez wezwania organu podatkowego do obliczania podatku za okresy miesięczne i zapłaty podatku w określonych terminach. Z powyższych względów nie znajduje żadnego uzasadnienia żądanie skarżącego dotyczące rozliczenia podatku od towarów i usług w trybie narastającym w okresie od stycznia do października 1994 r. Również pozostałe zarzuty skargi dotyczące pomyłkowego, nieumyślnego dokonania nieprawidłowego rozliczenia podatku za październik 1994 r. nie mogą mieć istotnego znaczenia dla wyniku sprawy. Zastosowanie wymiaru podatku od towarów i usług na podstawie art. 27 ust. 5 pkt 2 cytowanej ustawy, zgodnie z brzmieniem tego przepisu jest związane wyłącznie ze stwierdzeniem przez uprawniony organ podatkowy naruszenia przez podatnika obowiązków w zakresie prawidłowego prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 27 ust. 4 ustawy, natomiast nie są istotne przyczyny, które spowodowały nieprawidłowość zapisów w ewidencji i rozliczenia podatku. W szczególności nie mają istotnego znaczenia okoliczności, czy nieprawidłowości zostały spowodowane umyślnie przez podatnika, czy też na skutek jego pomyłki. Z uwarunkowania zawartego w art. 27 ust. 5 omawianej ustawy wynika również, że ewentualna korekta rozliczenia za dany okres rozliczeniowy, powodująca niemożność zastosowania przez organy podatkowe określonego w tym przepisie wymiaru sankcyjnego powinna zostać dokonana przed stwierdzeniem nieprawidłowości przez uprawnione organy skarbowe. Stąd też w rozpatrywanej sprawie podniesiony w skardze argument o dokonaniu przez skarżącego korekty rozliczenia za październik 1994 r. w rozliczeniu za okres późniejszy nie mógł zostać uznany, albowiem stwierdzenie przez organ podatkowy nieprawidłowości nastąpiło w czasie kontroli przeprowadzonej w okresie 30 listopad - 2 grudzień 1994 r. Z tych wszystkich względów mając na uwadze, że zaskarżone decyzje organów podatkowych nie naruszają prawa należało na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzec jak w sentencji wyroku.