II FSK 103/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Nowak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 września 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 125/08 ze skargi S. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 17 grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną 1. Wyrokiem z 10 września 2008 r., I SA/Gl 125/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu skargi S. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 17 grudnia 2007 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r., uchylił decyzję organu I instancji z dnia 30 lipca 2007 r. w części dotyczącej odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu niezapłaconych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2001 r. w kwocie 2250 zł oraz zaskarżoną decyzję utrzymującą to rozstrzygnięcie w mocy, w pozostałym zakresie skargę oddalił oraz stwierdził, iż zaskarżona decyzja w części uchylonej nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. 2. W skardze kasacyjnej z 21 listopada 2008 r. od powyższego wyroku skarżąca zaskarżyła go w całości, wnosząc na podstawie art. 159 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) o "uwzględnienie skargi kasacyjnej od zaskarżonego wyroku oraz o zasądzenie kosztów postępowania." W ocenie strony zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187, art. 188, art. 191, art. 194 § 1, art. 197 § 1-2, art. 198, art. 199a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 22 ust. 1, art. 22a, art. 23 oraz art. 22g ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). 3. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego wg norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Jak wynika z treści art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Przepis ten określa wymagania formalne, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Są one dwojakiego rodzaju: wymagania przewidziane dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, wymienione w art. 46, 47 i 215 § 1 p.p.s.a. oraz wymagania szczególne dla skargi kasacyjnej, wyraźnie wskazane w art. 176. Oba rodzaje wymagań łączy spójnik "oraz". Decydujące znaczenie spójnika "oraz" zawartego w art. 176 p.p.s.a. wynika z faktu, że dokonuje on dychotomicznego podziału wymagań przewidzianych dla skargi kasacyjnej na "przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym" i inne wymagania właściwe tylko dla skargi. Wymagania szczególne dla skargi kasacyjnej, wymienione w art. 176 po wyrazie "oraz" to: a) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, b) wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, c) przytoczenie podstaw kasacyjnych, d) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia, e) oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Zauważyć zatem należy, że brak jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia powoduje, że skarga kasacyjna - jako pozbawiona jednego z koniecznych elementów materialnych - jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (post. NSA z 16 marca 2004 r., FSK 209/04, ONSA WSA 2004, nr 1, poz. 13, post. NSA ). W związku z powyższym należy przede wszystkim zauważyć, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera podanego przez stronę jako podstawy wniosku o "uwzględnienie skargi kasacyjnej" art. 159 § 3. Artykuł 159 p.p.s.a. nie jest podzielony na paragrafy, a nadto stanowi on, iż wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Tym samym przepis ten nie może być podstawą prawną wniosku kasacyjnego. Niezależnie od błędnie wskazanej podstawy prawnej w tym zakresie nie ulega wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż skarga kasacyjna, w której strona wnosi jedynie o jej uwzględnienie, nie spełnia wymogów stawianych przez art. 176 p.p.s.a. Przepis ten wyraźnie stanowi, iż elementem koniecznym skargi kasacyjnej jest wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Wniosek o "uwzględnienie skargi kasacyjnej" dalece wymogom tym nie odpowiada. Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do wykładni zakresu zaskarżenia, jego kierunków, konkretyzowania zarzutów oraz wniosków skargi kasacyjnej, ani tym bardziej ich uściślania. Jest bowiem w tym zakresie na podstawie art. 183 § 1 p.p.s.a. związany granicami skargi kasacyjnej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezamieszczenie zgodnie z wymogami art. 176 p.p.s.a. w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany jest brakiem nieusuwalnym (por. postanowienie NSA z 12 listopada 2007 r., II FSK 1620/07, niepubl.), w konsekwencji skutkując odrzuceniem takiej skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. Nie orzeczono zwrotu kosztów na rzecz organu w związku z tym, iż postanowienie odrzucające skargę kasacyjną nie znajduje się w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 209 p.p.s.a.