II FSK 1400/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi Fundacji [...] w likwidacji z siedzibą w W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2007 r., sygn. akt II FSK 111/06 oddalającym skargę kasacyjną Fundacji [...] z siedzibą w J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2004 r., sygn. akt I SA/Wr 4090/02 w sprawie ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 19 września 2002 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 października 2001 r. postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. W dniu 28 lipca 2009 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła - przekazana według właściwości przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - skarga Fundacji [...] w likwidacji z siedzibą w W. (zwanej dalej: "Fundacją") o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2007 r., sygn. akt II FSK 111/06. Na mocy powyższego orzeczenia sąd kasacyjny oddalił skargę kasacyjną strony od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2004 r., sygn. akt I SA/Wr 4090/02 w przedmiocie podatku od nieruchomości. W treści skargi o wznowienie, podpisanej przez likwidatora M. G., Fundacja zażądała uchylenia orzeczeń sądów pierwszej i drugiej instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Skarżąca jako podstawę wznowienia wskazała wykrycie prawomocnego wyroku dotyczącego tego samego stosunku prawnego. Strona wyjaśniła, że zapoznając się z orzecznictwem na stronach internetowych znalazła informację o wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w sprawie opodatkowania gruntów przedsiębiorcy (sygn. akt I SA/Lu 536/06), który potwierdza, że sam wpis do Krajowego Rejestru Sądowego nie może być podstawą do traktowania podmiotu jako przedsiębiorcy. W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. domagało się odrzucenia skargi o wznowienie postępowania podnosząc, że powołany przez Fundację wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie nie dotyczył tej samej sprawy, a zatem nie została spełniona przesłanka wznowienia, o jakiej mowa w art. 273 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. W myśl art. 276 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy zawarte w dziale VII tego Prawa nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wprowadzający tzw. "przymus adwokacki" w odniesieniu do skarg kasacyjnych. Cytowany przepis wymaga zatem, aby w przypadku wniesienia skargi o wznowienie postępowania do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga taka była sporządzona przez adwokata, radcę prawnego bądź podmioty wskazane w art. 175 § 2 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych. Na gruncie rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że złożona przez Fundację skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu z uwagi na niespełnienie wskazanego wyżej wymogu. Badana skarga została bowiem sporządzona przez likwidatora Fundacji, a więc osobę nieuprawnioną do jej podpisania w świetle powołanych regulacji prawnych. Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje w rozpatrywanym przypadku okoliczność, że postanowieniem z dnia 8 września 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 495/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego oraz ustanowienie doradcy podatkowego (por. k. 83 akt sądowych). Samo ustanowienie pełnomocnika i udzielenie mu umocowania nie mogło bowiem sanować braków skargi o wznowienie postępowania z dnia 21 kwietnia 2008 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 276 w związku z art. 175 i art. art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.