II FSK 1539/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Grzegorz Krzymień po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej K. P. M. S.A. Oddział Z. G. "P. - S." w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 kwietnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1875/06 w sprawie ze skargi K. P. M. S.A. Oddział Z. G. "P. - S." w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 2 października 2006 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) zwrócić K. P. M. S.A. Oddział Z. G. "P. - S." w K. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu połowę uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej, to jest kwotę 11.964,50 zł (słownie: jedenaście tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt cztery złote pięćdziesiąt groszy). Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 1875/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę K. P. M. S.A. Oddział Z. G. "P. - S." w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 2 października 2006 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005 r. Od powyższego orzeczenia Skarżąca złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną. Pismem z dnia 18 czerwca 2008 r. pełnomocnik Spółki cofnął wniesioną skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wskazane w art. 183 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Cofnięcie skargi kasacyjnej należało zatem uznać za skuteczne. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie połowy uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy.