II FSK 1811/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Lu 157/09 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 20 stycznia 2009 r. nr ... w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia podjąć zawieszone postępowanie. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2010 r. sygn. akt II FSK 1811/09 Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: P.p.s.a. zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi kasacyjnej A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 157/09 do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny, w zawisłej przed tym Trybunałem Konstytucyjnym, sprawie o sygn. akt SK 18/09. W uzasadnieniu zawieszenia postępowania Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zarzuty skargi konstytucyjnej dotyczą niezgodności przepisów art. 20 ust. 3 i art. 30 ust 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj.: Dz.U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) dalej: u.p.d.o.f. z szeregiem przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast zaskarżony skargą kasacyjną wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie dotyczy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, której podstawę prawną stanowią przepisy art. 20 ust 3 i art. 30 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. Przepisy te stanowiły więc również podstawę prawną zaskarżonego wyroku. W ocenie Sądu oznacza to, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego będzie miał niewątpliwy wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, oceniany w płaszczyźnie wznowienia postępowania. Zgodnie bowiem z art. 272 § 1 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w przypadku gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową, lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Wnioskiem z dnia 16 lutego 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w L. wniósł na podstawie art. 128 P.p.s.a. o podjęcie zawieszonego postępowania. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wprawdzie Trybunał Konstytucyjny nie wydał wyroku w w/w sprawie, jednak w judykaturze Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, zgodnie z którym rozstrzygniecie sprawy przez Trybunał Konstytucyjny nie stoi na przeszkodzie rozpoznania skarg kasacyjnych dotyczących opodatkowania przychodów z tzw. nieujawnionych źródeł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, o następuje: Stosownie do treści art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zwieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. W judykaturze podkreśla się, że przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego (tak w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08, opublikowany w: w ONSAiWSA z 2009 r., nr 4, poz. 62). Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności Sąd podejmujący rozstrzygnięcie oparte o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., powinien oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 P.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że co prawda Trybunał Konstytucyjny nie wydał wyroku w w/w sprawie, to jednak względy celowości, jak również względy ekonomiki procesowej skłoniły Sąd rozpoznający niniejszą sprawę do podjęcia z urzędu zawieszonego postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, iż w przypadku ewentualnego stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niekonstytucyjności art. 20 ust. 1 i ust. 3 lub art. 30 ust.1 pkt 7 u.p.d.o.f. stronie skarżącej będzie przysługiwało prawo złożenia wniosku o wznowienia postępowania, a tym samym interes prawny jest należycie chroniony. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 orzekł jak w sentencji.