II FSK 185/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 26 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku T. C. i M. C. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie II FSK 185/11 skargi kasacyjnej T. C. i M. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 2 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Bd 818/10 w sprawie ze skargi T. C. i M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 12 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia należności pieniężnych na majątku podatnika z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. postanawia oddalić wniosek o zawieszenie postępowania. 1. Pismem z dnia 28 czerwca 2012 r. T. C. i M. C. złożyli wniosek o zawieszenie postępowania w spawie II FSK 185/11, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej: p.p.s.a. - gdyż postępowanie w niniejszej sprawie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, a mianowicie postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia Dyrektora Izy Skarbowej z B. z dnia 5 marca 2010 r. utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia 22 grudnia 2009 r. nadającego rygor natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia 22 grudnia 2009 r. określającej skarżącym wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. 2. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. W orzecznictwie (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2008 r., II FPS 4/08, ONSAiWSA z 2009 r., nr 4, poz. 62) podkreśla się, że przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności, sąd podejmujący rozstrzygnięcie oparte o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., powinien jednak oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego podnoszone przez stronę okoliczność nie mogą zostać uznane za uzasadniające zawieszenie postępowanie w niniejszej sprawie. Przedmiotem kontroli jest bowiem decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 12 lipca 2010 r. w przedmiocie zabezpieczenia należności pieniężnych na majątku podatnika z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. Kontrola sądowa prawidłowości dokonanego zabezpieczenia nie pozostaje w bezpośrednim powiązaniu ze złożonym przez stronę wnioskiem o stwierdzenie nieważności postanowienia organu podatkowego. Brak jest bowiem w ocenie sądu przesłanek do uznania, że związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego stanowi podstawę dla rozstrzygnięcia sprawy głównej tj. prawidłowości zabezpieczenia należności pieniężnych. Kwestia wstępna istnieje bowiem tylko wtedy, gdy orzeczenie sądu nie może zaistnieć bez uprzedniego rozstrzygnięcia innej sprawy przez organ lub sąd. Konieczną cechą rozstrzygnięcia prejudycjalnego jest uprzedniość w stosunku do sprawy głównej. Sposób ujęcia kwestii prejudycjalności w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy rozpoznawaną sprawą a zagadnieniem prawnym, które powinno być przedmiotem rozstrzygnięcia prejudycjalnego (por. glosa Z. Czarnik, L. Żukowski do postanowienia NSA z dnia 6 lipca 2011 r., II FZ 278/11, OSP 2012/7-8/73). 3. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu wniosku