II FSK 2043/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 240/15 w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 29 grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia: zwrócić skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w celu usunięcia dostrzeżonych braków. II FSK 2043/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 240/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 29 grudnia 2014 r. w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości na 2009 r. po wznowieniu postępowania podatkowego. Adwokat D. B. wniósł w imieniu skarżącej skargą kasacyjną od ww. postanowienia. W wyniku wstępnej kontroli tej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, iż nie spełnia ona wszystkich wymogów formalnych. Zauważyć przy tym trzeba, że skarga kasacyjna została podpisana przez ww. pełnomocnika, zaś jej zarzuty dotyczą tego, czy znajdujące się w aktach administracyjnych pełnomocnictwo zwalnia z obowiązku złożenia dokumentu pełnomocnictwa do akt sprawy sądowej. Niezależnie od rozstrzygnięcia tej spornej kwestii, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że rozpoznanie skargi kasacyjnej musi zostać poprzedzone wezwaniem do nadesłania odpowiedniego pełnomocnictwa. Należy bowiem uzyskać pewność co do tego, że adwokat D. B. jest obecnie pełnomocnikiem strony skarżącej skoro istnieje w tym zakresie wątpliwość, o której świadczy sam spór oraz kwestionowanie stanowiska Sądu pierwszej instancji. O ile bowiem w takiej sytuacji można by wydać orzeczenie uchylające, uznające, że adwokat został prawidłowo umocowany, o tyle wewnętrznie sprzeczne byłoby rozstrzygnięcie oddalające skargę kasacyjną, nie sposób byłoby bowiem ustalić status D. B. i określić kim był on dla skarżącej a także dlaczego inicjował czynności w jej imieniu. Oznacza to, że przedmiotowa skarga kasacyjna obarczona jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego biegu. Wskazany brak formalny powinien być uzupełniony w trybie określonym w art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.