II FSK 206/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 lipca 2006 r., sygn. akt I SA/Wr 120/05 w sprawie ze skargi B. C. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia [...] ., nr [...], [...] i [...] w przedmiocie odmowy przyznania ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wyszkolenia uczniów postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. W dniu 14 lutego 2007 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła – sporządzona przez radcę prawnego – skarga kasacyjna Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 lipca 2006 r., sygn. akt I SA/Wr 120/05, na mocy którego uchylono decyzje tego organu z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wyszkolenia uczniów. Od wniesionego środka zaskarżenia uiszczono wpis w wysokości 250 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. W myśl art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do regulacji zawartej w art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu zostały określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W sprawach dotyczących ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wyszkolenia ucznia, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., pobiera się wpis stały w wysokości 500 zł. W przypadku skargi kasacyjnej należna opłata sądowa wynosi połowę wskazanej kwoty, tj. 250 zł (§ 3 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.). Na gruncie rozpatrywanej sprawy nie sposób jednakże pominąć, iż zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji zawiera rozstrzygnięcie obejmujące swym zakresem trzy decyzje Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu (nr [....], PD [...] i PD [...]). Jak wynika bowiem z akt sądowych, pod sygnaturą I SA/Wr 120/05 połączono do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia trzy odrębne sprawy (sygn. akt I SA/Wr 120/05, I SA/Wr 121/05 i I SA/Wr 122/05). W doktrynie podkreśla się, że dokonanie takiego połączenia, w oparciu o art. 111 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podyktowane jest względami technicznymi i ekonomią procesową, nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal sprawami samodzielnymi, a nie jedną nową sprawą (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, str. 263 - 264). W konsekwencji złożenie jednej skargi kasacyjnej od jednego orzeczenia, ale dotyczącego kilku połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw nie zwalnia strony od uiszczenia należnej opłaty sądowej we wszystkich sprawach będących przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia. W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że pełnomocnik organu podatkowego wnosząc skargę kasacyjną powinien był bez wezwania wpłacić wpis stały w kwocie 750 zł (3×250 zł). Uchybienie temu obowiązkowi w przypadku, gdy strona jest reprezentowana, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, przez radcę prawnego (lub adwokata) skutkuje odrzuceniem nieopłaconego środka zaskarżenia, stosownie do art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.