II FSK 229/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka, , , po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Rz 572/10 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 28 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia oddalić wniosek. W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 572/10, mocą którego oddalono skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r., A. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta R. Jako podstawę prawną wskazał art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku stwierdził, że realizacja tej decyzji może doprowadzić do nieodwracalnych skutków oraz powstania znacznej szkody. Skarżący zatrudnia w swojej działalności wiele osób, a obecnie, ze względu na "martwy sezon" w budownictwie, nie stać go na ponoszenie dodatkowych kosztów opodatkowania nieruchomości. Wykonanie decyzji może wpłynąć negatywnie na płynność finansową prowadzonego przez Skarżącego przedsiębiorstwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., mający zastosowanie w tej sprawie, sąd może na wniosek Skarżącego postanowić o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest inicjowane wnioskiem strony. Ponadto dotyczy ono wyjątku od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Z uwagi na powyższe, na wnioskodawcy ciąży obowiązek choćby uprawdopodobnienia, iż jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji, która – co należy jeszcze raz podkreślić – jest wyjątkiem od zasady wynikającej z art. 61 § 1 P.p.s.a. We wniosku złożonym w niniejszej sprawie Strona obowiązkowi temu nie sprostała. Skarżący prowadzi firmę budowlaną zatrudniającą wiele osób. Zarówno działanie w tej branży, jak i fakt zatrudniania dużej liczby pracowników, pozwala przypuszczać, że skala działalności Skarżącego jest znaczna. Jeśli chodzi natomiast o "martwy sezon" w budownictwie, to nie jest to zjawisko nagłe i niespodziewane: występuje on zimą każdego roku, co powinno skłaniać przedsiębiorców do przygotowania się finansowo na ten okres. W tych okolicznościach doświadczenie życiowe nakazuje wątpić, by zapłata – nawet jednorazowa – kwoty 2.183 zł tytułem podatku od nieruchomości mogła wyrządzić Skarżącemu jakąkolwiek szkodę. Tym bardziej więc trudno doszukać się w stanie faktycznym tej sprawy "nieodwracalnych skutków", na które powołuje się Strona we wniosku, nie precyzując jednak, na czym mogłyby one polegać. Za okoliczność taką nie może być uznane gołosłowne twierdzenie o negatywnym wpływie wykonania decyzji na płynność finansową firmy Skarżącego. Wniosek Strony nie wskazuje żadnych konkretnych zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. To powoduje, że wniosek jako bezzasadny należało w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. oddalić.