II FSK 306/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w przedmiocie sprostowania wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Bk 471/22 w sprawie ze skargi M. S.A. z siedzibą w B. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 sierpnia 2022 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.396.2022.1.IM w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2025 r., sygn. akt II FSK 306/23, w ten sposób, że w punkcie drugim sentencji wyroku w miejsce "zasądza od M. S.A. z siedzibą w B. na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej", wpisać "zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz M. S.A. z siedzibą w B.". Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Oczywistość omyłek wyraża się w tym, że są obiektywnie i bez wątpliwości dostrzegalne w treści samego orzeczenia lub w zestawieniu tej treści z zawartością akt sprawy. Wadliwości tego rodzaju mogą wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, wyd. IX). Oczywista omyłka jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z orzeczenia, które nie odzwierciedla woli sądu. W niniejszej sprawie w punkcie drugim sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 grudnia 2025 r., sygn. akt II FSK 306/23, doszło do tego rodzaju oczywistej omyłki pisarskiej. Z treści wyroku wynika, że zwrot kosztów postępowania kasacyjnego zasądzono od skarżącej spółki na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, mimo że Dyrektor przegrał sprawę, ponieważ skarga kasacyjna wniesiona przez niego od wyroku sądu pierwszej instancji uchylającego wydaną przez niego interpretację, została oddalona. Wskazać należy, że z art. 204 pkt 2 P.p.s.a. wynika zasada, zgodnie z którą w razie oddalenia skargi kasacyjnej od wyroku sądu pierwszej instancji uwzględniającego skargę, strona wnosząca skargę kasacyjną obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego. Zasądzenie zwrotu kosztów postępowania przed sądem drugiej instancji na rzecz organu, kłóci się nie tylko z treścią powołanego przepisu, ale stoi również w oczywistej sprzeczności z wolą Naczelnego Sądu Administracyjnego, który zadecydował o oddaleniu skargi kasacyjnej organu. Wymienioną wyżej oczywistą omyłkę pisarską Naczelny Sąd Administracyjny sprostował z urzędu, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., w sposób wskazany w sentencji postanowienia.