II FSK 3323/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del.) Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2014 r., sygn. akt II FSK 3323/13 w sprawie ze skargi S. J. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2011 r. sygn. akt II FSK 1309/10 oddalającym skargę kasacyjną S. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 grudnia 2009 r. sygn. akt I SA/Ol 564/09 w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia 29 maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: oddalić wniosek o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2014 r., sygn. akt II FSK 3323/13. Wyrokiem z dnia 8 października 2014 r., sygn. akt II FSK 3323/13 Naczelny Sąd Administracyjny 1) uchylił wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2011 r. sygn. akt II FSK 1309/10, 2) uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 grudnia 2009 r. sygn. akt I SA/Ol 564/09, 3) umorzył postępowanie sądowe oraz 4) zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie na rzecz S. J. kwotę 18 485 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 5 listopada 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o sprostowanie postanowienia w sprawie kosztów postępowania sądowego, zawartego w pkt 4 wyroku NSA z dnia 8 października 2014 r., sygn. akt II FSK 3323/13. Wskazał, że okoliczności sprawy uzasadniają zastosowanie art. 207 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a."), poprzez odstąpienie od zasądzenia kosztów od organu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Jan Paweł Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 341). Może ono dotyczyć wyłącznie błędów sądu, a nie strony (H.Knysiak-Molczyk w: H.Knysiak-Molczyk, A.Mudrecki, Czynności procesowe zawodowego pełnomocnika w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Warszawa 2011, s. 372). Wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie wyroku nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. Nie podlega więc sprostowaniu m.in. przeoczenie w sentencji orzeczenia jednego z zaskarżonych aktów lub pominięcie rozstrzygnięcia w kwestii kosztów postępowania. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Artykuł 207 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w przypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości lub w części. Oznacza to, że ustawodawca dopuścił możliwość odstąpienia od zasądzenia zawrotu kosztów postępowania kasacyjnego w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Jednak to Sąd orzekający w konkretnej sprawie decyduje, czy wystąpiły te "szczególnie uzasadnione przypadki". W wyroku z dnia 8 października 2014 r., sygn. akt II FSK 3322/13 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "Odpowiednie stosowanie przepisów o kosztach postępowania, które wykorzystuje sąd pierwszej instancji kontrolując zgodność z prawem działalność administracji publicznej, pozwala na zasądzenie w wyroku NSA uwzględniającym skargę o wznowienie postępowania poprzez uchylenie wyroków obu instancji i umorzenie postępowania, kosztów z kolejnych etapów postępowania (pierwsza instancja, postępowanie kasacyjne, wznowienie), jeśli sąd uzna, że były one niezbędne do dochodzenia swoich praw przez stronę skarżącą. Naczelny Sąd Administracyjny w rozpoznawanej sprawie uznał, że kosztami niezbędnymi do dochodzenia praw przez stronę skarżącą były: kwoty uiszczonego wpisu na każdym z wymienionych etapów (pierwsza instancja, postępowanie kasacyjne, wznowienie), opłata za sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji, opłata skarbowa od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie odpowiadającej jednej trzeciej stawki uzależnionej od wartości przedmiotu sprawy". Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. [pic]