II FZ 106/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński, , , po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. sp. z o.o. w O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 18 grudnia 2015 r. sygn. akt I SO/Op 12/15 w zakresie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. w O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 17 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie odpowiedzialności płatnika z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt I SO/Op 12/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt I SO/Op 12/15, w ten sposób że w miejsce słów "Dyrektora Izby Celnej w Opolu" wpisał słowa "Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu". W uzasadnieniu Sąd wskazał, że stosownie do treści przepisu art. 156 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że w sentencji postanowienia Sądu z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt I SO/Op 12/15 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi zawarto oczywistą omyłkę pisarską polegającą na tym, że błędnie wpisano jako organ Dyrektora Izby Celnej Opolu, zamiast Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca Spółka wniosła o jego uchylenie w całości i zasądzenie od strony przeciwnej zwrotu kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 156 § 1 w zw. z art. 138 i art. 166 p.p.s.a. Wskazała, że to postanowienie faktycznie zmienia stronę przeciwną z Dyrektora Izby Celnej w Opolu na Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 156 § 1 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Omyłka pisarska w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a., to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widoczna mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazu (por. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FZ 568/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl). Sprostowanie orzeczenia sądowego to konstrukcja procesowa mająca na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia – to dopuszczalne jest jedynie na drodze zaskarżenia środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania może być każde orzeczenie bez względu na jego zaskarżalność czy prawomocność. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Niedokładność czy omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania (zob. T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, str. 486 i nast.). W przedmiotowej sprawie WSA sprostował treść sentencji postanowienia w ten sposób, że we fragmencie komparycji dotyczącym organu administracji w miejsce słów "Dyrektora Izby Celnej w Opolu" wpisał słowa "Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu". Takie działanie mieści się w zakresie postępowania dotyczącego sprostowania niedokładności, czy też omyłki, o których mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a. Wbrew temu co podnosi Skarżąca, sprostowanie to nie prowadziło do zmiany rozstrzygnięcia. Z akt spraw wynika bowiem bezspornie, że postanowienie z dnia 17 września 2015 r. wydał Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu, a nie Dyrektor Izby Celnej w Opolu. Na marginesie należy wskazać, że postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej z pouczeniem, że przysługuje na nie zażalenie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 i w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., należało zażalenie oddalić. [pic]